การแยกแยะระหว่างไข้ไทฟอยด์และไข้เลือดออกคุณสามารถระบุโรคทั้งสองนี้ได้อย่างชัดเจนเพื่อให้คุณมีแนวทางที่ถูกต้องในการดูแลและปฏิบัติต่อบุตรหลานของคุณอย่างถูกต้อง
แม้ว่าทั้งไข้เลือดออกและไข้อีดำอีแดงจะแสดงเป็นไข้สูง แต่ทั้งสองโรคนี้มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คุณต้องเตรียมความรู้พื้นฐานให้ตัวเองเพื่อแยกแยะไข้ไทฟอยด์และไข้เลือดออกเมื่อจำเป็น การมีส่วนร่วมในการตระหนักถึงโรคจะช่วยให้คุณรับมือได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
ไข้ผื่น

1. ไข้รากสาดใหญ่คืออะไร?
ไข้อีดำอีแดงเป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากไวรัสส่วนใหญ่เป็นไวรัสทางเดินหายใจเช่นไวรัสหัดไวรัสหัดเยอรมัน …. ไข้ผื่นแดงสามารถแพร่กระจายได้โดยการสัมผัสกับสารระบายออกจากจมูกหรือลำคอของผู้ติดเชื้อก่อนที่อาการจะปรากฏ โดยปกติระยะฟักตัวจะอยู่ที่ 7 วัน
2. เครื่องหมายประจำตัว
หลังจากระยะฟักตัวเด็กจะมีไข้สูง 38–40 ° C
น้ำมูกไหลคอบวมปมประสาทคอน้ำตาไหลและท้องเสียเล็กน้อย
ภายใน 12–24 ชั่วโมงหลังมีไข้อาการคั่งจะปรากฏขึ้นอยู่กับลักษณะลักษณะของไวรัสและสภาพของทารกแต่ละคน
3. ดูแลบ้าน
ให้ลูกนอนหลับพักผ่อนจนกว่าไข้จะหายจำเป็นต้องลดไข้ของเด็กอย่างเหมาะสมหากไข้สูงกว่า 38 ° C โดยให้พาราเซตามอลตามคำแนะนำของแพทย์
เติมน้ำกรองน้ำผลไม้ให้เพียงพอ
สามารถให้ยาแก้ไอที่มาจากสมุนไพรแก่เด็กเพื่อบรรเทาอาการอักเสบและเจ็บคอ
ป้อนอาหารอ่อน ๆ ย่อยง่ายให้ลูกน้อยเช่นซุปโจ๊กเจือจางนม ...
ทำความสะอาดจมูกของลูกน้อย
สุขอนามัยต่อผิวหนังร่างกายอย่างเต็มที่หลีกเลี่ยงลมไม่ชอบน้ำโดยห่มผ้าห่มไม่ทำความสะอาดร่างกายทารก
คุณสามารถค้นหา: ลูกมีผื่นขึ้นหลังเป็นไข้: เมื่อไหร่ที่พ่อแม่ควรกังวล?
ไข้เลือดออก
1. ไข้เลือดออกคืออะไร?
ไข้เลือดออกเป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากเชื้อไวรัสเดงกี สาเหตุของการแพร่กระจายของโรคนี้คือยุงตัวเมียซึ่งส่วนใหญ่เป็นยุงลายและยุงกลุ่ม Aedes albopictus ที่เหลืออยู่จำนวนหนึ่ง ยุงชนิดนี้ยังเป็นผู้กระทำผิดส่งโรคไข้ chikungunya , ไข้เหลืองและติดเชื้อไวรัส Zika
ยุงลายเป็นโฮสต์ของไวรัสเดงกี ไวรัสจะติดต่อไปยังผู้ติดเชื้อโดยการกัดของยุงตัวเมียที่เป็นพาหะของโรค
หลังจากระยะฟักตัว 4–10 วันยุงที่เป็นพาหะของไวรัสสามารถแพร่เชื้อไวรัสสู่คนได้ตลอดชีวิต
2. ระบุสัญญาณเพื่อแยกโรคไข้รากสาดใหญ่และไข้เลือดออก
นอกจากไข้สูงอย่างต่อเนื่องที่สูงกว่า 38 ° C อย่างกะทันหันแล้วยังมีอาการของไข้เลือดออกที่ชัดเจนซึ่งแยกความแตกต่างระหว่างไข้และไข้เลือดออกได้ง่ายเช่น:
คลื่นไส้อาเจียน
ความแออัดของผิวหนัง (มีเลือดออกในรูขุมขน)
ฟันมีเลือดออก
ปวดหัว
ปวดเบ้าตา
ปวดในข้อต่อ
3. วิธีการดูแล
เมื่อคุณเป็นไข้เลือดออกคุณต้องกินยาลดไข้ตามคำแนะนำของแพทย์สำหรับเด็กควรใช้พาราเซตามอลห้ามใช้แอสไพรินหรือไอบูโพรเฟนโดยเด็ดขาดเพราะยาทั้งสองชนิดนี้อาจทำให้เกิดโรคกระเพาะลดการรวมตัวของปัสสาวะหากมีอาการกำเริบของเลือดออก และซินโดรม Reye ในเด็ก
ตรวจสอบอุณหภูมิร่างกายและเฝ้าติดตามลูกน้อยของคุณอย่างต่อเนื่อง
ให้โจ๊กลูกน้อยของคุณดื่มนมหรือซุปเติมน้ำให้เพียงพอ
คุณอาจสนใจ: 6 วิธีง่ายๆในการช่วยป้องกันไข้เลือดออกในเด็กระหว่างการแพร่ระบาด
แยกแยะระหว่างไข้เลือดออกและไข้ไทฟอยด์
วิธีที่ง่ายที่สุดในการบอกความแตกต่างระหว่างสองโรคนี้คือใช้นิ้วชี้และนิ้วหัวแม่มือยืดผิวหนังบริเวณที่เป็นผื่นแดง หลังจากที่คุณเอามือออกหากจุดสีแดงหายไปสีแดงจะปรากฏขึ้นอีกครั้งนี่เป็นสัญญาณของไข้ไทฟัส ตรงกันข้ามคุณยังคงเห็นจุดสีแดงเล็ก ๆ หลังจากยืดผิวหนังนั่นคือไข้เลือดออก
อย่างไรก็ตามในการตรวจหาโรคที่แม่นยำที่สุดคุณควรพาบุตรหลานของคุณไปที่ศูนย์การแพทย์ใกล้บ้านหรือโรงพยาบาลเพื่อตรวจสุขภาพ แพทย์จะให้เด็กตรวจเลือดเพื่อหาโรคและการรักษาที่ถูกต้อง
เมื่อคุณทราบความแตกต่างระหว่างไข้ไทฟอยด์และไข้เลือดออกแล้วคุณจะระบุโรคที่เหมาะสมและใช้มาตรการดูแลเด็กที่เหมาะสม
