แม้ว่าจะไม่พบบ่อยเหมือนที่เคยเป็น แต่โรคอีสุกอีใส (อีสุกอีใส) ก็ยังคงเกิดขึ้นและอาจทำให้เกิดผลร้ายแรงในเด็กได้ นี่คือสิ่งที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับอีสุกอีใสเพื่อป้องกัน
อีสุกอีใสยังเป็นที่รู้จักอีสุกอีใสเป็นโรคที่เกิดจากไวรัส varicella งูสวัด แม้ว่าพวกเราหลายคนจะป่วยเป็นเด็ก แต่เราก็ยังไม่สามารถเข้าใจข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขาได้ทั้งหมด ผู้เชี่ยวชาญด้านเด็กกล่าวว่าหลายปีที่ผ่านมาโรคอีสุกอีใสถือเป็นโรคที่ไม่ร้ายแรงและเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้สำหรับเด็ก อย่างไรก็ตามโรคอีสุกอีใสพบได้น้อยลงในปัจจุบันเนื่องจากวัคซีนที่ใช้ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในปี 2538 ความจริงก็คือโรคนี้มักไม่รุนแรงในทารกส่วนใหญ่ แต่จะแย่ลงในเด็กวัยรุ่นและผู้ใหญ่ ให้ aFamilyToday Health อ่านบทความต่อไปนี้เพื่อให้ผู้ปกครองเข้าใจอีสุกอีใสได้ดีขึ้น
1. ผื่นแดงคันที่ผิวหนังเป็นสัญญาณคลาสสิกของอีสุกอีใส
โรคอีสุกอีใสเริ่มต้นด้วยผื่นแดงที่เป็นตุ่มนูนและคันที่ผิวหนังของใบหน้าและลำตัวจากนั้นจะกระจายไปทั่วร่างกาย วัวสามารถลอยได้ทั่วทุกที่รวมทั้งปากเปลือกตาและบริเวณอวัยวะเพศ ผื่นอีสุกอีใสจะเปลี่ยนจากสีแดงเป็นตุ่มพุพองจากนั้นจึงเกิดแผลเป็น อาการอื่น ๆ ของโรค ได้แก่ ไข้ปวดศีรษะและอ่อนเพลีย โรคมักปรากฏ 5–10 วัน
2. มีความเสี่ยงสูงต่อการแพร่ระบาดของโรค
โรคอีสุกอีใสสามารถแพร่กระจายได้อย่างรวดเร็วทางอากาศเมื่อผู้ติดเชื้อไอหรือจาม นอกจากนี้ยังแพร่กระจายผ่านการสัมผัสกับการปลดปล่อยจากผื่นวัว ผู้ที่เป็นโรคอีสุกอีใสสามารถแพร่เชื้อไปสู่ผู้อื่นได้ตั้งแต่สองวันก่อนที่จะมีผื่นและจนกระทั่งเนื้อเกิดแผลเป็น หากสัมผัสกับไวรัส varicella zoster จะใช้เวลาประมาณ 10–21 วันในการเกิดอาการเจ็บป่วย หากลูกของคุณเป็นโรคอีสุกอีใสควรอยู่บ้านจากโรงเรียนจนกว่าผื่นจะหายสนิทโดยปกติจะใช้เวลา 6–7 วันหลังจากที่ผื่นขึ้น เด็กควรอยู่ห่างจากทารกคนอื่น ๆ ที่ไม่เคยเป็นโรคอีสุกอีใสหรือได้รับการฉีดวัคซีน
3. อีสุกอีใสมักไม่รุนแรง แต่ก็อาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรงได้เช่นกัน
สำหรับเด็กที่มีสุขภาพแข็งแรงส่วนใหญ่โรคอีสุกอีใสอาการเดียวกันเช่นคันผื่นและความเหนื่อยล้าจะทำให้รู้สึกไม่สบายตัวมากกว่าเป็นอันตราย ในบางกรณีโรคอีสุกอีใสอาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนร้ายแรงเช่นภาวะขาดน้ำปอดบวมตกเลือดสมองอักเสบ (บวมน้ำ) การติดเชื้อที่ผิวหนังอาการช็อกจากสารพิษและโรคข้อเข่าเสื่อม กลุ่มตัวอย่างเช่นทารกวัยรุ่นผู้ใหญ่สตรีมีครรภ์และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่องเนื่องจากโรคหรือยามีความเสี่ยงสูงที่จะเกิดภาวะแทรกซ้อนจากอีสุกอีใส แม้แต่เด็กและผู้ใหญ่ที่แข็งแรงก็สามารถเป็นโรคอีสุกอีใสที่รุนแรงได้ ก่อนที่จะมีการฉีดวัคซีนอีสุกอีใสโรคอีสุกอีใสทำให้ชาวอเมริกัน 11,000 คนต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลและมีผู้เสียชีวิตระหว่าง 100–150 คนในแต่ละปีตามข้อมูลของศูนย์ควบคุมโรคแห่งสหรัฐอเมริกา
4. อีสุกอีใสไม่พบบ่อยเหมือนที่เคยเป็น

ก่อนที่จะมีการฉีดวัคซีนอีสุกอีใสในสหรัฐอเมริกาในปี 2538 โรคอีสุกอีใสเป็นหนึ่งในความเจ็บป่วยในวัยเด็กที่พบบ่อยที่สุด ในแต่ละปีมีผู้ป่วยมากกว่า 4 ล้านรายและ 90% ของเด็กเป็นโรคที่อายุต่ำกว่า 9 ปี ในปี 2553 จำนวนผู้ป่วยโรคอีสุกอีใสลดลงมากกว่า 80% ในเด็กและ 90% ในทารก วิธีการรักษาจำนวนน้อยนี้คือพ่อแม่ควรพาลูกไปฉีดวัคซีนให้ตรงเวลา
วัคซีนอีสุกอีใสเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการต่อสู้กับโรคนี้
ตามที่ CDC และ American Association of Family Physicians วิธีที่แน่นอนที่สุดในการป้องกันลูกของคุณจากโรคอีสุกอีใสคือการได้รับการฉีดวัคซีน ประสิทธิภาพของวัคซีนได้แสดงให้เห็นในช่วงเวลากว่าทศวรรษ คนที่มีสุขภาพแข็งแรงเกือบ 100% สามารถป้องกันโรคอีสุกอีใสได้ อัตราประสิทธิภาพรวมกันคือ 80–85% ซึ่งหมายความว่า 15–20% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนอาจเป็นโรคอีสุกอีใส แต่จะมีอาการเจ็บป่วยเล็กน้อย ตามข้อมูลของกระทรวงสาธารณสุขและอนามัยของสหรัฐอเมริกาพวกเขาจะมีแผลเย็นน้อยกว่า 50 แผล (เทียบกับ 500 แผลต่อผู้ที่ไม่ได้รับวัคซีน) ไม่มีไข้หรือมีไข้เล็กน้อยและมีอาการน้อยลง
6. เพื่อการป้องกันที่ดีที่สุดเด็ก (และผู้ใหญ่) ควรได้รับสองนัด
DCD และ AAP แนะนำให้เด็กฉีดวัคซีนอีสุกอีใสสองครั้ง จมูกแรกเมื่ออายุ 12–15 เดือนและครั้งที่สองเมื่ออายุ 4–6 ปี (จมูกที่สองอาจเร็วกว่าครั้งแรกอย่างน้อย 3 เดือน) ผู้ที่มีอายุมากกว่า 13 ปีขึ้นไปควรได้รับการถ่ายทำ พวกเขายังให้สองนัดอย่างน้อย 28 วัน
7. คุณสามารถดูแลเด็กที่เป็นอีสุกอีใสที่บ้านได้ตลอดเวลา
หากลูกของคุณเป็นโรคอีสุกอีใสอย่าแปลกใจที่กุมารแพทย์ไม่ขอให้คุณพาไปโรงพยาบาลทันที การรักษาในโรงพยาบาลจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อในห้องรอ
หากลูกของคุณมีไข้คุณสามารถให้ยาลดไข้ acetaminophen กับเขาได้ CDC แนะนำว่าอย่าให้แอสไพรินแก่เด็ก การใช้แอสไพรินเชื่อมโยงกับกลุ่มอาการของโรคเรย์ที่รุนแรงซึ่งส่งผลต่อตับและสมอง ไม่แนะนำให้ใช้ Ibuprofen เนื่องจากจะเพิ่มความเสี่ยงต่อการติดเชื้อที่ผิวหนังที่เป็นอันตรายที่เกิดจาก Streptococci
เมื่อลูกของคุณป่วยให้อาบน้ำข้าวโอ๊ตและทาคาลาไมน์โลชั่นเพื่อช่วยบรรเทาอาการคัน ตัดเล็บและแนะนำว่าอย่าเกาลูกโป่งทำให้ติดเชื้อและเป็นแผลเป็น
ยาต้านไวรัส acyclovir สามารถบรรเทาอาการ แต่มันจะใช้สำหรับสถานการณ์บางอย่าง (เช่นเด็กที่มีแผลเปื่อยหรือโรคหอบหืด) และมักจะไม่ได้มีไว้สำหรับเด็กที่มีสุขภาพกับอีสุกอีใสที่ไม่ซับซ้อน
AAP ขอแนะนำให้คุณพาลูกไปพบกุมารแพทย์เมื่อไข้สูงกว่า 39 ° C มีไข้นานกว่า 4 วันหรือมีสัญญาณของการติดเชื้อแบคทีเรีย (เช่นผื่นร้อนปวดสัมผัสแดงมากหรือ ผื่นหนองไหล) อีกกรณีหนึ่งที่ต้องไปพบแพทย์ทันทีคือเมื่อทารกมีไข้และมีผื่นลุกลาม แพทย์จะทำการตรวจอย่างรอบคอบมากขึ้นเพื่อใหแน่ใจว่าทารกเป็นโรคอีสุกอีใสจริง ๆ และไม่มีภาวะแทรกซ้อน
8. เมื่อคนเป็นอีสุกอีใสก็อาจไม่ได้รับอีก แต่อาจมีอาการเจ็บป่วยที่เรียกว่างูสวัด
หลังจากเป็นโรคอีสุกอีใสแล้วไวรัส varicella zoster จะยังคงยู่ในร่างกายในรูปแบบที่ไม่มีการใช้งาน ไวรัสสามารถเปิดใช้งานได้อีกหลายปีต่อมาทำให้เกิดโรคงูสวัด ตามข้อมูลของ CDC มีผู้ป่วยโรคงูสวัดประมาณ 1 ล้านรายในแต่ละปีในสหรัฐอเมริกา ใครก็ตามที่เคยเป็นโรคอีสุกอีใสสามารถเป็นโรคงูสวัดได้ แต่ความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นตามอายุ วัคซีนงูสวัดมีจำหน่ายแล้วและแนะนำสำหรับผู้ที่มีอายุมากกว่า 60 ปี
