คนทุกวัยรวมถึงเด็กมักจะมีความกังวลในตัวเอง อย่างไรก็ตามเรามักมองข้ามปัญหาที่ทำให้เด็กคิดมากและกังวล ปัญหาเหล่านี้หากไม่ได้รับการแก้ไขตั้งแต่เนิ่นๆอาจทำให้เกิดอันตรายต่อเด็กได้ ดังนั้นคุณควรปรับทุกข์และค้นหาปัญหาของบุตรหลานของคุณเพื่อกำจัดโดยด่วน
นี่คือประเด็นที่มักทำให้เด็กคิดมากและกังวลในชีวิต ค้นหาวิธีแก้ปัญหาเหล่านี้ด้วยaFamilyToday Health !
ปัญหาที่ 1“ ฉันมีการบ้านมากเกินไป” เป็นปัญหาที่ทำให้เด็กคิดมากและกังวล
หลังจากเลิกเรียนมาทั้งวันเด็ก ๆ ยังคงต้องทำการบ้านคำศัพท์และบทกวีอีกหลายสิบเล่ม ... ต้องท่องจำ สิ่งนี้สร้างความกดดันให้กับเด็ก ๆ อย่างมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับทารกอายุต่ำกว่า 10 ปี ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดบุตรหลานของคุณจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดในการทำการบ้านที่ได้รับมอบหมายหากเขา / เธอไม่ต้องการถูกครูตำหนิ ดังนั้นแทนที่จะบ่นให้ช่วยลูกหาวิธีจัดการกับพวกเขาอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด
หลังเลิกเรียนให้เวลาลูกได้พักสมองจากวันเครียดอันยาวนานที่โรงเรียน กระตุ้นให้ลูกน้อยของคุณทำกิจกรรมทางกายเช่นวิ่งไล่ขี่จักรยานกระโดดเชือกว่ายน้ำหรือเต้นรำ กิจกรรมเหล่านี้จะทำให้เด็ก ๆ รู้สึกตื่นตัวมีสมาธิและยังช่วยเติมพลังให้พวกเขาสามารถทำการบ้านจดจำคำศัพท์บทกวี ... ที่ได้รับมอบหมายได้อย่างต่อเนื่อง
ในความเป็นจริงการเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระประมาณ 20 นาทีสามารถช่วยปรับปรุงการไหลเวียนของเลือดในสมองช่วยให้เด็กมีสมาธิและทำให้ทำการบ้านได้ง่ายขึ้น
หากคุณพบว่าการบ้านของลูกน้อยมากเกินไปและเขาทำไม่เสร็จแม้ว่าจะพยายามเต็มที่แล้วก็ตามให้ปรึกษาครูของบุตรหลานเพื่อหาวิธีแก้ไข ครูสามารถเปลี่ยนและปรบปริมาณการออกกำลังกายให้เหมาะกับลูกน้อยของคุณได้
บางครั้งการบ้านหรือการท่องจำของเด็กมีมากเกินไปเนื่องจากเด็กไม่ได้ใช้เวลาในชั้นเรียนอย่างเต็มที่ งานที่ได้รับมอบหมายควรทำในชั้นเรียน แต่ต้องนำกลับบ้านเพราะยุ่งกับการเล่นและเรียนไม่เสร็จ สอนบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับการทำงานที่ได้รับมอบหมายในชั้นเรียนให้เสร็จเพื่อให้พวกเขาผ่อนคลายที่บ้าน
ปัญหาที่ 2:“ ฉันเล่นฟุตบอลไม่ดีจึงไม่อยากร่วมทีมอีกต่อไป คุณต้องเล่นฟุตบอลต่อหรือไม่? "
ในความเป็นจริงไม่มีใครชอบทำสิ่งที่พวกเขาไม่ถนัดและเด็ก ๆ ก็ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาอาจรู้สึกกังวลเมื่อเล่นกีฬาที่พวกเขาไม่ถนัดและจะอับอายและเสียใจเมื่อพวกเขาแพ้ สิ่งหนึ่งที่ควรจำไว้คือคุณต้องทำให้ชัดเจนว่าลูกของคุณแพ้เพราะเล่นไม่ดีหรือเพียงเพราะเขาเล่นไม่ดี แม้แต่นักกีฬามืออาชีพอาจเล่นได้ไม่ดีในบางเกม แต่พวกเขาก็พยายามอยู่ตลอดเวลา
ดังนั้นคุณต้องหาว่าลูกของคุณรักกีฬานั้นจริงๆหรือไม่และถ้าเป็นเช่นนั้นเขารักมันมากแค่ไหน บางครั้งการปล่อยจิตวิทยาเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกสบายใจกับการฝึกฝนและการแข่งขันมากขึ้น กีฬาและกิจกรรมกลางแจ้งมีประโยชน์อย่างมากต่อสุขภาพของทารกดังนั้นคุณควรสนับสนุนให้ลูกน้อยมีส่วนร่วมในกิจกรรมดังกล่าว
อย่างไรก็ตามหากการมีส่วนร่วมในกีฬาเหล่านี้ทำให้ลูกของคุณรู้สึกเครียดเกินไป (เขาเกลียดการฝึกซ้อมหรือเล่นกีฬานั้น ๆ ) หรือส่งผลเสียต่ออารมณ์ของเขาคุณควรหยุดพักจากการฝึกซ้อม อย่างไรก็ตามคุณควรสนับสนุนให้บุตรหลานของคุณเลือกและเล่นกีฬาอื่น
คุณอย่าให้ความสำคัญกับการชนะหรือแพ้ความสำเร็จหรือความสำเร็จที่จะทำได้มากเกินไปเด็ก ๆ แค่ต้องรู้สึกมีความสุขก็เพียงพอแล้ว
ปัญหาที่ 3:“ ฉันเกลียดโรงเรียนใหม่ ฉันต้องการล่องหนเมื่อไปโรงเรียน”
หากคุณต้องย้ายโรงเรียนใหม่เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ลูกของคุณจะรู้สึกว่าอยู่นอกสถานที่ สิ่งนี้สามารถทำให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกกังวลและในบางกรณีที่ร้ายแรงอาจทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าได้ อย่างไรก็ตามเด็ก ๆ มีแนวโน้มที่จะปรับตัวให้เข้ากับริมฝีปากรอบข้างและหาเพื่อนได้เร็วกว่าผู้ใหญ่ มั่นใจได้เลยว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยและในกรณีนี้คุณไม่จำเป็นต้องมีพลังในการซ่อนตัว
แทนที่จะนั่งเงียบ ๆ ด้วยตัวเองกระตุ้นให้ลูกเข้าร่วมชมรมหรือกลุ่มต่างๆที่โรงเรียนใหม่ของพวกเขา วิธีนี้จะช่วยให้บุตรหลานของคุณมีโอกาสพูดคุยกับเพื่อนคนอื่น ๆ ที่มีความสนใจเหมือนกันซึ่งจะช่วยให้พวกเขาหาเพื่อนและตั้งรกรากได้ง่ายขึ้น
กระตุ้นให้บุตรหลานของคุณมีความคิดริเริ่มในการทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้นโดยเริ่มจากคนที่นั่งใกล้ ๆ หรือคนที่มีความสนใจหรือบุคลิกเหมือนกันกับลูก ๆ นอกจากนี้เพื่อช่วยให้บุตรหลานของคุณเข้าสู่สภาพแวดล้อมใหม่ได้อย่างรวดเร็วควรกระตุ้นให้เขาเผชิญกับความท้าทายเล็ก ๆ น้อย ๆ ด้วยความท้าทายนี้ทุกวันเมื่อคุณมาชั้นเรียนให้พูดว่า "สวัสดี / สวัสดี" กับเพื่อนร่วมชั้นและพูดคุยกับเพื่อน หากคุณผ่านความท้าทายลูกของคุณจะสามารถทำความรู้จักกับเพื่อนร่วมชั้นทุกคนได้ในเวลาอันสั้น
เมื่อว่างคุณยังสามารถพาลูกน้อยไปเดินเล่นสวนสนุกหรือสวนสาธารณะใกล้บ้านได้อีกด้วย การทำเช่นนี้จะทำให้ลูกน้อยของคุณมีโอกาสได้พบเพื่อนใหม่และบางครั้งก็ยังได้พบเพื่อนร่วมชั้น
ปัญหาที่ 4:“ เพื่อนสนิทของฉันไม่คุยกับฉันด้วยซ้ำ ฉันควรทำอย่างไรดี? "
นี่เป็นปัญหาที่ค่อนข้างยาก หากลูกของคุณรักและสนิทกับเพื่อนอย่างแท้จริงแนะนำให้เขาแบ่งปันความรู้สึกที่แท้จริงกับคุณและหาทางเยียวยาความสัมพันธ์ บางครั้งลูกของคุณก็คิดมากเกินไปการพูดคุยและเปิดใจซึ่งกันและกันจะช่วยให้เด็ก ๆ เคลียร์ปัญหาและกระชับความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้
แต่จำไว้ว่าทุกคนเปลี่ยนไปเมื่อโตขึ้น เด็ก ๆ มักจะสนใจสิ่งใหม่ ๆ จึงสนุกกับการเล่นกับเพื่อน ๆ ดังนั้นบางทีเพื่อนที่ดีที่สุดของเขาก็ได้พบเพื่อนใหม่ อธิบายให้ลูกน้อยของคุณทราบเกี่ยวกับปัญหานี้ว่าไม่ใช่ความผิดของเขาและเขาไม่ได้ทำอะไรผิด การที่เด็กสองคนไม่คุยกันบ่อย ๆ ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่ได้เป็นเพื่อนกันอีกต่อไปเพียง แต่พวกเขาจะมีปัญหาเล็กน้อยในการหาหัวข้อทั่วไปที่จะคุยกัน
คุณควรแนะนำลูกว่าอย่าเศร้า แต่เปิดใจรับเพื่อนใหม่ วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยของคุณเหงาน้อยลงหากไม่มีเพื่อนเก่า นอกจากนี้พ่อแม่ควรกลายเป็นเพื่อนของเด็ก การพูดคุยหรือพูดคุยกับลูกน้อยในฐานะเพื่อนสามารถช่วยบรรเทาอารมณ์และทำให้พวกเขารู้สึกเหงาน้อยลง
ปัญหาที่ 5:“ ฉันคิดว่าครูไม่ชอบฉัน ฉันไม่รู้ว่าฉันทำอะไรผิดฉันไม่รู้ว่าจะทำให้คุณชอบฉันได้อย่างไร”
บทเรียนที่โรงเรียนได้สร้างความกดดันให้กับเด็กเป็นอย่างมากหากมีครูที่ยากและรอบคอบกว่านี้เด็กก็จะยิ่งรู้สึกวิตกกังวลมากขึ้น ความเครียดอาจทำให้เด็กโฟกัสได้ยากและทำให้พวกเขาเสี่ยงต่อการเกิดโรคต่างๆได้ง่ายขึ้น พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับสาเหตุที่เขาคิดว่าครูไม่ชอบเธอและพยายามหาวิธีแก้ปัญหานี้อย่างราบรื่น
หากปัญหานี้เกิดจากความเข้าใจผิดของลูกน้อยและความอ่อนไหวอย่างมากโปรดอธิบายให้ลูกฟัง หากความรู้สึกของบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับครูนั้นถูกต้องสิ่งที่สำคัญที่สุดที่คุณสามารถทำได้เพื่อแก้ไขปัญหานี้คือการพูดคุยกับครูและพูดคุยถึงสิ่งที่เกิดขึ้น โปรดทราบว่าคุณควรพูดคุยกับครูของคุณอย่างระมัดระวังเนื่องจากเป็นเรื่องที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน
ทุกคนมีปัญหาของตัวเองและเด็ก ๆ ก็เช่นกัน ผู้ใหญ่มักมองลงไปที่ความกังวลของเด็กซึ่งจะทำให้ปัญหาเหล่านี้ยิ่งใหญ่ขึ้นและส่งผลกระทบต่อจิตวิทยาของเด็ก ในฐานะพ่อแม่คุณไม่ควรเพิกเฉยต่อปัญหาที่ลูกน้อยของคุณกำลังมี พูดคุยกับบุตรหลานของคุณบ่อย ๆ เพื่อให้พวกเขารู้สึกมั่นใจปลอดภัยและเปิดใจกับคุณ เป็นผู้ปกครองด้านจิตใจและให้คำแนะนำที่เป็นประโยชน์เพื่อช่วยให้บุตรหลานของคุณจัดการกับความกังวลของพวกเขา




