หากคุณใส่ใจคุณจะเห็นว่าเด็กเล็กมักจะมีข้อความที่ทำให้ผู้ใหญ่ประหลาดใจเสมอ เรียกได้ว่าโลกในสายตาของเด็ก ๆ นั้นเป็นสีชมพูมากและยังเต็มไปด้วยการผจญภัยที่ใคร ๆ ก็ปรารถนาที่จะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้งเพื่อสัมผัสความรู้สึกนั้นอีกครั้ง
ผลการวิจัยทางวิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่าอายุ 11 ปีเป็นช่วงที่เด็กเล็กเริ่มรับรู้โลกรอบตัวอย่างเต็มที่และครบถ้วนไม่แตกต่างจากผู้ใหญ่มากนัก ในเวลานี้เด็กสามารถประเมินและหาวิธีแก้ปัญหาได้แม้กระทั่งวางแผนสำหรับอนาคต
ในทางตรงกันข้ามก่อนอายุ 11 ปีเด็ก ๆ จะมีมุมมองต่อโลกที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ในวัยนี้เด็กยังไม่มีประสบการณ์ทุนชีวิตเพียงพอที่จะเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างถ่องแท้ ให้aFamilyToday Healthติดตามการแบ่งปันด้านล่างเพื่อดูว่าโลกที่ลูกน้อยของคุณเห็นจะแตกต่างจากของคุณอย่างไร
1. จินตนาการที่หลากหลาย
เด็กเล็กจะไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างภาพจริงและภาพในจินตนาการได้จนกว่าจะถึงช่วงอายุหนึ่ง นั่นคือเหตุผลที่เด็ก ๆ มักจะยืนยันสิ่งที่พวกเขาคิดว่าเป็นความจริง แม้ว่าเด็ก ๆ จะได้ยินอะไรบางอย่างจากคนอื่นพวกเขาก็ไม่เชื่อมากเกินไปอย่างที่ผู้ใหญ่เชื่อ
นักวิทยาศาสตร์ยังทำการศึกษามากมายและยืนยันว่าในการรับรู้ของเด็กเล็กมักจะมีพื้นที่คู่ขนานกัน 2 ด้านนั่นคือจินตนาการและความเป็นจริงเพราะเด็ก ๆ ยังไม่สามารถเข้าใจได้ว่าความรู้ใดถูกต้องความรู้ใดผิด
2. ขาดความสามารถในการคิดเชิงนามธรรม
เรียลลิตี้แสดงให้เห็นว่าเด็กอายุต่ำกว่า 11 ปีคิด แต่เรื่องจริงไม่สามารถคิดเชิงนามธรรมได้ นักจิตวิทยารูดอล์ฟเชฟเฟอร์ได้ทำการทดลองเกี่ยวกับความสามารถของเด็กในการคิดนามธรรม ในการทดลองเขาขอให้เด็กสองกลุ่ม: กลุ่มอายุ 9 ปีและกลุ่มอายุ 11 ปีเพื่อหาสถานที่พิเศษในร่างกายเพื่อเพิ่มดวงตา
เด็กในกลุ่มอายุ 9 ขวบชี้ไปที่หน้าผากด้วยเหตุผลง่ายๆว่าดวงตาอยู่ใกล้ ๆ ด้วย ในขณะเดียวกันกลุ่มเด็กอายุ 11 ปีสามารถคิดเชิงนามธรรมได้มากขึ้นดังนั้นพวกเขาจึงมีทางเลือกต่างๆเช่นวางตาบนฝ่ามือเพื่อให้มองเห็นข้างหลังได้
3. การเรียนรู้ภาษาต่างประเทศเป็นเรื่องที่ง่ายมาก
เด็กเล็กสามารถเรียนรู้ภาษาได้อย่างง่ายดายในขณะที่ผู้ใหญ่มีปัญหาและใช้เวลานานกว่าเล็กน้อย Noam Chomskyนักภาษาศาสตร์อธิบายเรื่องนี้เพราะในสมองของมนุษย์มักจะมีพื้นที่คล้ายกล่องเครื่องมือที่เชื่อมต่อกฎไวยากรณ์และโครงสร้างประโยคของภาษาทั้งหมด
เซลล์สมองหลายล้านเซลล์จะรับผิดชอบต่อความรู้ความสามารถทางด้านความรู้ความเข้าใจและภาษาของเด็กซึ่งสร้างไว้ในบล็อกการจัดการที่ซับซ้อน บล็อกที่เป็นระบบเหล่านี้จะหยุดเติบโตเมื่ออายุ 10 ขวบ นั่นคือเหตุผลที่ยิ่งใหญ่ขึ้นการเรียนภาษาต่างประเทศก็จะยิ่งยากขึ้นเท่านั้น
4. ทุกสิ่งสามารถมองไม่เห็นและหายไป
ในสายตาของเด็กโดยเฉพาะเด็กอายุต่ำกว่า 1 ขวบสิ่งที่พวกเขามองไม่เห็นจะหายไปตลอดกาล นักจิตวิทยาJean Piaget ได้พัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับความคงทนของวัตถุและพิสูจน์ว่าการรับรู้การดำรงอยู่ของวัตถุขึ้นอยู่กับอายุของผู้ดู สำหรับเด็กในความเป็นจริงเด็กไม่สามารถเข้าใจการมีอยู่ของวัตถุได้อย่างสมบูรณ์เมื่อมองไม่เห็น
5. ความชัดเจนของดวงตาของทารกยังแตกต่างกันไปในแต่ละระยะ
นักวิทยาศาสตร์แสดงให้เห็นว่าเด็กทารกไม่สามารถแยกแยะใบหน้าของผู้คนที่พวกเขาสัมผัสได้ นอกจากนี้ทุกอย่างผ่านสายตาของทารกยังค่อนข้างเลือนรางเนื่องจากขาดทักษะการมองเห็นที่มีสมาธิ
ทารกอายุต่ำกว่า 6 เดือนไม่สามารถแยกแยะใบหน้าของคนอื่นได้ แต่เมื่อถึง 9 เดือนพวกเขาสามารถปรับตัวและเริ่มแยกแยะใบหน้าของคนรู้จักและคนที่ไม่คุ้นเคยได้ เมื่ออายุ 1 ขวบดวงตาของทารกจะปรับโฟกัสไปที่วัตถุดังนั้นทุกอย่างจึงดูชัดเจนและซื่อสัตย์มากขึ้น
6. ขาดทักษะการแลกเปลี่ยนรูปร่าง
เด็กเล็กขาดทักษะการแลกเปลี่ยนรูปร่าง หากคุณวางถ้วยสองใบที่มีขนาดเท่ากัน แต่มีรูปร่างต่างกันต่อหน้าลูกของคุณจากนั้นค่อยๆเทน้ำจากถ้วยสูงลงในถ้วยทรงเตี้ยปากกว้างเด็กจะบอกว่าปริมาณน้ำในถ้วยสูงกว่าในระดับต่ำ ถ้วย. เด็ก ๆ คิดว่าถ้ารูปร่างของถ้วยเปลี่ยนไปเนื้อหาก็จะเปลี่ยนไปเช่นกัน เชื่อกันว่าเด็กเล็กสามารถมุ่งเน้นไปที่มิติความสูงหรือความกว้างเพียงมิติเดียว แต่ไม่สามารถรวมทั้งสองอย่างเข้าด้วยกันได้
7. ความสามารถในการวาดภาพด้วยจินตนาการ
ฟังก์ชั่นมอเตอร์ของเด็กยังไม่พัฒนาเต็มที่ ดังนั้นเด็กจึงไม่สามารถวาดภาพได้ดีเท่าผู้ใหญ่ นอกจากนี้เด็กไม่สามารถจับปากกาได้เป็นเวลานาน
การทดลองหนึ่งได้รับการทดสอบดังนี้: กลุ่มเด็กอายุ 5-9 ปีได้รับมอบหมายให้วาดถ้วย สิ่งที่พิเศษคือที่จับของถ้วยถูกหันไปทางอื่นเพื่อไม่ให้เด็ก ๆ มองเห็น อย่างไรก็ตามเมื่อดูภาพวาดเด็กอายุต่ำกว่า 7 ปีจะจับถ้วยมากขึ้นและเด็กอายุมากกว่า 7 ปีจะวาดถ้วยโดยไม่ต้องใช้มือจับอย่างที่เห็น
นักจิตวิทยาสรุปว่านี่คือความแตกต่างหลักระหว่างเด็กเล็กและผู้ใหญ่ หากผู้ใหญ่ได้รับมอบหมายให้วาดวัตถุที่พวกเขาเห็นพวกเขาจะวาดสิ่งที่พวกเขาเห็นในขณะที่เด็กเล็กวาดองค์ประกอบที่พวกเขามองไม่เห็นได้มากขึ้น แต่พวกเขารู้ว่าควรมีมากกว่านั้นปัจจัยใหม่ที่สมเหตุสมผล
8. การรับรู้มาตรฐานทางจริยธรรม
การรับรู้ศีลธรรมของเด็กแตกต่างจากการรับรู้ของผู้ใหญ่ ผู้ใหญ่จะรู้ว่าการกระทำใดดีและการกระทำใดไม่ดี สำหรับเด็กเล็กศีลธรรมเป็นเรื่องที่ค่อนข้างเรียบง่าย ในเบื้องต้นพฤติกรรมของเด็กเล็กตั้งอยู่บนพื้นฐานของแนวคิดในการหลีกเลี่ยงการลงโทษสำหรับการกระทำผิด สำหรับเด็กโตพวกเขาจะเข้าใจว่ามาตรฐานทางศีลธรรมเป็นเหมือนพฤติกรรมชนิดหนึ่งที่สามารถให้รางวัลสำหรับการทำดี พัฒนาการแต่ละขั้นจะพัฒนาแนวความคิดเกี่ยวกับพฤติกรรมทางจริยธรรมและติดตามไปจนเด็กโต
และคำถามที่น่าสนใจ: "อะไรจะแย่ไปกว่านั้นระหว่างการทุบกระจกโดยตั้งใจกับการทำแก้วแตกโดยไม่ได้ตั้งใจ" เด็กส่วนใหญ่ตอบว่าคนที่หักแว่นมากกว่าคนที่ทำแก้วแตกไม่ดีเพราะหัก 2 คนมากกว่าคนที่ทำแว่นแตก
9. ความคิดของเด็กแตกต่างจากข้อเท็จจริง
การทดลองของแซลลีแอนน์ชี้แจงธรรมชาติของความคิดของเด็ก ๆ มีผู้ใหญ่ 2 คนและเด็กอายุ 3 ปี 1 คนอยู่ในห้องเดียวกัน ผู้ใหญ่คนแรกลุกขึ้นยืนและเดินออกจากห้องผู้ใหญ่อีกคนจะเอาของเล่นไปซ่อน
คนแรกกลับไปที่ห้องและถามทารกว่าจะหาของเล่นได้ที่ไหนและได้รับคำตอบว่าของเล่นเริ่มต้นที่ไหน ทารกคิดว่าถ้าฉันคิดแบบนี้คนอื่น ๆ ก็คิดเช่นนั้นไม่ว่าผู้ใหญ่จะไม่สามารถมองเห็นของเล่นในตำแหน่งเดิมได้อีกต่อไป








