เลี้ยงดูลูก

โรควิตกกังวลในวัยเด็ก: แม่เข้าใจลูกมีความสุขครอบครัวมีความสุข

ทุกเช้าเด็กทารกเสียใจแม้กระทั่งร้องไห้เมื่อพ่อแม่พาไปโรงเรียน เมื่อมีอาการเหล่านี้เด็ก ๆ อาจมีอาการวิตกกังวลแปลกแยก

ทุกเช้าทารกเสียใจเมื่อต้องไปโรงเรียน แม้ว่าเธอจะมาถึงประตูโรงเรียนเธอก็มีน้ำตาสั้นและน้ำตาไหล เมื่อสิ่งนี้ปรากฏขึ้นเด็กมีแนวโน้มที่จะมีอาการวิตกกังวลเนื่องจากระยะทาง 

กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลเป็นอาการที่เด็กเล็กไม่ต้องการแยกจากผู้ดูแลที่ใกล้ชิดที่สุดซึ่งมักจะเป็นแม่ของพวกเขา อันที่จริงนี่เป็นเรื่องปกติมากและยังสะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างคุณกับลูกน้อย

ในช่วงหกเดือนแรกทารกไม่รู้จักใครเลย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องดีถ้าคุณจะส่งลูกไปให้คนอื่น อย่างไรก็ตามหลังจาก 6 เดือนทารกเรียนรู้ที่จะจดจำใบหน้า เมื่อถึงจุดนี้ความสัมพันธ์ระหว่างทารกกับพ่อแม่หรือผู้ดูแลจะแน่นแฟ้นมากขึ้น นอกจากนี้เด็กยังเข้าใจว่าแม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นวัตถุ แต่ก็ยังมีอยู่ นั่นคือเมื่อความผูกพันระหว่างแม่และลูกลึกซึ้งขึ้น

 

กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลแสดงให้เห็นว่าเด็กทารกเริ่มรู้สึกปลอดภัยและเข้าใจว่ามีสิ่งต่างๆอยู่แม้จะอยู่นอกสายตาก็ตาม ดังนั้นหากคุณเห็นลูกของคุณร้องไห้และเศร้าเมื่อคุณไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ อย่ากังวลมากเกินไปมั่นใจได้ว่าคุณกำลังทำหน้าที่ที่ดีในฐานะแม่

เด็กทุกคนมีอาการนี้หรือไม่?

ความวิตกกังวลเมื่ออยู่ห่างไกลเป็นสัญญาณว่าเด็กกำลังพัฒนาความเป็นอิสระและความรู้สึกปลอดภัย โดยปกติเด็กทุกคนจะมีอาการนี้ แต่จะแสดงออกในระดับที่แตก่างกัน

ทารกส่วนใหญ่จะแสดงอาการของโรควิตกกังวลในบางสถานการณ์เช่นเมื่อคุณใช้ห้องน้ำเมื่อคุณพาลูกเข้านอนและออกจากห้อง ... จะเป็นโรคนี้หรือไม่?

โรควิตกกังวลทางไกลเกิดขึ้นเมื่อใด?

โรควิตกกังวลในวัยเด็ก: แม่เข้าใจลูกมีความสุขครอบครัวมีความสุข

 

 

ครั้งแรกที่ทารกรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับระยะทางคือประมาณ 8 เดือน เมื่อลูกน้อยเข้าใจว่าพ่อแม่ยังคงอยู่แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม ซึ่งจะสูงสุดในช่วง 13 - 15 เดือนและนานประมาณ 2 - 5 เดือน

กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลมักเกิดขึ้นเมื่อผู้ดูแลหลักซึ่งมักจะเป็นแม่ออกไปข้างนอก ลูกน้อยของคุณรู้ว่าคุณจากไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่เพราะเขายังไม่เข้าใจแนวคิดของเวลา

ความกังวลนี้ยังคงมีอยู่จนกว่าทารกจะเริ่มเข้าใจว่าไม่ใช่พ่อแม่ที่จากไปตลอดกาล แต่เพียงแค่ว่าพ่อแม่ไปทำงานหรือออกไปทำอะไรบางอย่างและจะกลับมาในไม่ช้า อาการของโรคนี้มีมากมายและมักแสดงออกผ่านพฤติกรรมที่แตกต่างกัน

อาการของโรคความทุกข์

คุณสามารถระบุกลุ่มอาการนี้ผ่านสัญญาณต่อไปนี้:

ทารกร้องไห้เมื่ออยู่ตามลำพังกับผู้อื่น นี่เป็นสัญญาณพื้นฐานที่สุดของกลุ่มอาการนี้ เด็กอาจร้องไห้เมื่อต้องอยู่ตามลำพังกับพ่อเพราะพ่อมักไม่ใช่ผู้ดูแลหลัก

ทารกมักจะตื่นนอนหลายครั้งและร้องไห้ในตอนกลางคืน นอกจากนี้ลูกน้อยของคุณยังอาจฝันร้ายเกี่ยวกับการแยกจากคุณ สิ่งที่คุณต้องทำคือปลอบโยนลูกน้อยของคุณเพื่อให้เขารู้สึกปลอดภัย

ทารกมักจะตื่นเช้าและไม่สามารถกลับไปนอนได้เว้นแต่คุณจะยังอยู่กับพวกเขา

ลูกน้อยของคุณจะเกาะติดคุณเมื่อคุณพาเขาไปยังสถานที่ใหม่ ๆ หรือพบกับคนแปลกหน้า

ทารกบางคนจะเริ่มหงุดหงิดและมีปัญหาในการสงบสติอารมณ์

ทารกไม่ชอบเล่นของเล่น แต่อยากให้คุณเล่นกับมันแทน แม้ว่าอาจใช้เวลาสักครู่ แต่ก็ยังควรเล่นกับลูกน้อยของคุณสักพักก่อนไปทำงาน นี่เป็นวิธีที่ดีในการบอกลาลูกน้อยของคุณ

ขั้นตอนของโรคนี้

ความวิตกกังวลทางไกลมักเกิดขึ้นในระยะต่างๆของพัฒนาการของทารก ในแต่ละขั้นตอนจะมีทิศทางที่แตกต่างกัน:

1. ทารก

ประมาณ 8 เดือนเด็ก ๆ เริ่มรู้สึกวิตกกังวลเพราะความห่างไกล สิ่งนี้อาจใช้เวลาตั้งแต่สองสามสัปดาห์ถึงสองสามเดือนจนกว่าลูกน้อยของคุณจะเข้าใจว่าคุณจะไม่จากเขาไปอย่างถาวร

จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?

การส่งทารกไปพี่เลี้ยงเด็กก่อนกำหนด: เริ่มส่งทารกไปยังพี่เลี้ยงเด็กเมื่อ 6 เดือน วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยคุ้นเคยกับคนแปลกหน้าและการไม่อยู่ของคุณ

ปล่อยให้การกระทำเป็นไปตามคำพูด: เมื่อคุณทิ้งลูกน้อยและเดินไปที่ประตูเขาหรือเธอจะรู้สึกว่าคุณทิ้งเขาไว้ตามลำพัง จงมั่นใจยิ้มและกล่าวคำอำลาอย่างมีความสุข ลูกน้อยของคุณจะมั่นใจได้ก็ต่อเมื่อคุณมั่นใจว่าเขาจะสบายดีกับคนเลี้ยง

2. เด็กวัยเตาะแตะ

ความวิตกกังวลทางไกลจะเพิ่มขึ้นระหว่างอายุ 1 ถึง 2 ปีและทารกบางคนจะหายไปก่อนที่จะเข้าสู่วัยเรียน ทารกอายุประมาณสองขวบมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับพ่อแม่ ลูกน้อยของคุณเข้าใจว่าคุณจะกลับมา แต่ก็ยังต้องการให้คุณอยู่กับเขา นอกจากนี้ลูกน้อยของคุณยังรู้ว่าทุกครั้งที่คุณร้องไห้คุณจะตอบสนองเช่นการจับการตบเบา ๆ ... ดังนั้นลูกน้อยของคุณจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณอยู่ได้

จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?

มอบหมายงานให้ลูกน้อยของคุณเช่นให้เขาปิดประตูหลังจากที่คุณออกไปหรือให้เขาวาดรูป มอบงานง่ายๆให้ลูกน้อยของคุณเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขา

บอกให้ลูกน้อยรู้ว่าคุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่เช่นก่อนออกเดินทางคุณจะบอกเขาว่าคุณจะกลับมาในเวลาอาหารเย็น ...

3. เด็กก่อนวัยเรียน

ทุกเช้าในวัยอนุบาลมีภาพที่คุ้นเคยอยู่เสมอ: เด็กบางคนเอาแต่น้ำตาคลอติดกับพ่อแม่ แต่ไม่ยอมไปชั้นเรียน

การเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อมเช่นโรงเรียนใหม่บ้านใหม่หรือการมาถึงของญาติยังสามารถทำให้เด็กรู้สึกกังวลเกี่ยวกับระยะทาง โดยปกติจะใช้เวลาสองสามสัปดาห์จนกว่าทารกจะเข้าใจว่าพ่อแม่จะมารับฉันที่โรงเรียนบ้านใหม่ปลอดภัยเหมือนบ้านเก่าและฉันยังสามารถสนุกสนานกับญาติเหล่านี้ได้

จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?

ปรับอารมณ์ของลูก: บอกลูกว่า“ พ่อแม่รู้ว่าพวกเขากลัวและกังวล แต่นี่เป็นเพียงเพราะพวกเขาไม่เคยชินกับมัน เมื่อคุณคุ้นเคยแล้วคุณจะได้สัมผัสกับช่วงเวลาแห่งความสุขอย่างแน่นอน” พยายามโน้มน้าวให้บุตรหลานของคุณจัดการกับความกลัวและความกังวลได้

ใช้เวลากับลูกให้มากขึ้น: พยายามใช้เวลากับลูกให้มากขึ้นเพื่อให้พวกเขารู้ว่าพวกเขายังมีความเอาใจใส่จากพ่อแม่และรู้สึกปลอดภัย หากลูกน้อยของคุณกำลังจะมีลูกให้ใส่ใจกับพวกเขามากขึ้นเพื่อที่พวกเขาจะไม่รู้สึกลืม

จัดตารางเวลา: หากกิจกรรมของเด็กซ้ำ ๆ ทุกวันลูกของคุณจะพัฒนานิสัย สิ่งนี้จะมีประโยชน์มากเมื่อเด็กเข้าสู่ขั้นตอนของความวิตกกังวลในการแยกจากกันเพราะเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปและเมื่อไหร่ที่เขาจะสามารถมองเห็นพ่อแม่ของเขาได้

อย่าโกรธเด็ก: บางครั้งเด็กก็หงุดหงิดและบังคับให้คุณทำตามคำขอของพวกเขาให้มากที่สุดเช่นต้องนอนกับพวกเขาทุกคืน ... อย่างไรก็ตามไม่ว่าเด็กจะมีพฤติกรรมอย่างไรคุณก็ควรสงบสติอารมณ์และ จัดการกับความรัก

ความวิตกกังวลเนื่องจากระยะห่างของทารกในเวลากลางคืน

สิ่งนี้จะทำให้ทั้งคุณและลูกน้อยนอนไม่หลับ ลูกน้อยของคุณจะตื่นหลายครั้งในตอนกลางคืนและร้องไห้จนกว่าเธอจะเห็นคุณ นี่คือวิธีการบางอย่างที่คุณสามารถรับมือได้:

พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ

เมื่อคุณพาลูกเข้านอนอย่าออกจากบ้านทันทีอยู่ข้างหลังเพื่อพูดคุยและร้องเพลงกับลูกน้อยของคุณ จากนั้นออกจากห้องสักครู่แล้วกลับมา ค่อยๆเพิ่มระยะเวลาที่คุณใช้ออกจากห้องจนกว่าลูกน้อยของคุณจะชินกับการไม่มีเพื่อนอยู่ใกล้ ๆ

ฝึกนิสัยก่อนนอน

เพื่อช่วยให้ลูกน้อยของคุณนอนหลับได้ดีขึ้นก่อนนอนคุณสามารถนวดกล่อมเด็กหรือกอดลูกเพื่อไม่ให้รู้สึกกังวลเพราะระยะทางอีกต่อไป

ปลอบโยนลูกน้อยของคุณ

อยู่ใกล้ ๆ หลังจากที่ลูกน้อยของคุณหลับ เมื่อคุณตื่นขึ้นมาโดยไม่เห็นคุณลูกน้อยของคุณจะรู้สึกกลัว ดังนั้นให้แน่ใจว่าคุณจะวิ่งไปปลอบลูกน้อย ณ จุดนี้

อย่าแอบออกจากห้อง

นี่เป็นการกระทำที่นำไปสู่สิ่งเลวร้ายในอนาคตได้ หากคุณหายตัวไปโดยไม่คาดคิดลูกน้อยของคุณจะรู้สึกไม่ปลอดภัยและไม่ไว้วางใจคุณ ดังนั้นแทนที่จะแอบหนีไปก็บอกฝันดีและออกจากห้องไป

กลับไปที่ห้องของทารก

หากลูกน้อยของคุณร้องไห้ให้กลับไปที่ห้องและเฝ้าดู แต่ในระยะสั้น ๆ และให้แน่ใจว่าลูกน้อยของคุณจะหลับไปโดยไม่มีเพื่อน

ใจเย็น

ทุกครั้งที่คุณได้ยินลูกร้องไห้คุณจะรู้สึกเสียใจ อย่างไรก็ตามอย่าปล่อยให้ส่งนี้ปรากฏบนใบหน้าของคุณ จงมั่นใจและมีความสุขที่จะให้ลูกน้อยของคุณรู้ว่าทุกอย่างดีและไม่มีเหตุผลที่จะไม่มีความสุข ลูกน้อยของคุณจะรู้สึกถึงอารมณ์ของคุณและผ่อนคลายโดยอัตโนมัติ

เล่นจ๊ะเอ๋

Peek-a-boo จะช่วยให้ลูกน้อยของคุณเข้าใจว่าแม้ว่าคุณจะหายไปคุณก็จะกลับมา

แยกลูกง่ายๆยังไง?

ระยะทางไม่ใช่เรื่องง่าย การบอกลาลูกน้อยของคุณอาจเป็นสิ่งที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับคุณแม่ คุณสามารถลองทำสิ่งต่างๆได้ดังนี้

การสร้างนิสัย

รักษานิสัยการบอกลา. นิสัยนี้สามารถช่วยให้ลูกน้อยของคุณวางใจว่าคุณจะกลับมาและเขาจะเอาชนะมันได้อย่างง่ายดาย

ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ

แนะนำลูกน้อยของคุณให้รู้สึกว่าต้องพลัดพรากก่อนวัยเรียนโดยทิ้งลูกน้อยไว้กับผู้ดูแลหรือปู่ย่าตายายสักพักและอยู่ห่าง ๆ วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกพร้อมที่จะไปโรงเรียนมากขึ้น การฝึก แต่เนิ่น ๆ จะสร้างนิสัยให้ลูกน้อย

ให้เวลาลูกน้อยของคุณเคยชิน

ให้ลูกน้อยของคุณคุ้นเคยกับพี่เลี้ยงเด็กหรือสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ ให้เวลาลูกน้อยปรับตัวและถ้าเป็นไปได้เมื่อไปโรงเรียนให้เขานำของเล่นหรือผ้าห่มมาด้วยเพื่อให้ลูกรู้สึกคุ้นเคยเหมือนอยู่บ้าน

พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ

เมื่อพาลูกน้อยไปโรงเรียนให้พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ ช่วยให้ลูกของคุณเข้าใจว่าพวกเขาต้องไปรับเลี้ยงเด็กหรืออยู่บ้านจนกว่าพ่อแม่จะกลับมา คุณสามารถพูดกับลูกน้อยว่า“ ฉันจะไปรับคุณทันทีหลังเลิกงานตั้งแต่นี้ไปคุณควรเล่นกับครูและเพื่อน ๆ ฉันจะโทรหาคุณตอนเที่ยง”

อย่าเล้าโลมเมื่อลูกน้อยร้องไห้

ทุกครั้งที่ลูกร้องไห้อย่าปลอบเขา การปลอบลูกน้อยให้อุ้มลูกน้อยลงมี แต่จะทำให้ความรู้สึกวิตกกังวลเพิ่มขึ้น แต่ปล่อยให้ลูกร้องไห้และแสดงความรู้สึกของเขา ให้เวลาลูกน้อยของคุณปรับตัวกับความรู้สึกของการพลัดพรากจากกัน ลูกน้อยของคุณจะหยุดร้องไห้ถ้าคุณไม่เข้าไปยุ่ง

กล่าวคำอำลาเสมอ

อย่าจากไปโดยไม่บอกลา ถ้าคุณจากไปทารกจะเสียใจ รักษาให้เป็นกิจวัตรประจำวัน อย่ากลับไปหลังจากที่คุณบอกลา นั่นมี แต่จะทำให้สิ่งต่างๆแย่ลง

โรควิตกกังวลในวัยเด็ก: แม่เข้าใจลูกมีความสุขครอบครัวมีความสุข

 

 

เลือกเวลาออกเดินทางที่เหมาะสม

ระยะทางจะยากขึ้นกว่าเดิมเมื่อทารกเหนื่อยหรือหิว ดังนั้นปล่อยให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกมีความสุขและมีสุขภาพดีเท่านั้น อย่าออกไปในขณะที่ลูกน้อยของคุณกำลังนอนหลับเพราะมันอาจจะตื่นขึ้นและเริ่มร้องไห้ได้ คุณจะทำลายความไว้วางใจของลูกน้อยถ้าคุณทำเช่นนี้ ขอให้คนที่คุณรักหันเหความสนใจของลูกน้อยด้วยการเสนอของเล่นหรืออาหารโปรดให้เขา วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยหันมาสนใจคนที่คุณรัก

อย่าร้องไห้ต่อหน้าลูกน้อย

พยายามกลั้นอารมณ์และอย่าร้องไห้ต่อหน้าลูกน้อย การร้องไห้จะทำให้ลูกน้อยเข้าใจว่าคุณรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ห่างจากเขาด้วย ดังนั้นขอให้สนุกและลาก่อน

เล่นกับลูกน้อยของคุณเมื่อกลับบ้านจากที่ทำงาน

หลังเลิกงานรับลูกของคุณและใช้เวลาเล่นกับลูกน้อยของคุณก่อนที่จะทำอย่างอื่น วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยเข้าใจว่าแม้การแยกจากกันอาจทำให้ไม่สบายใจ แต่การพบกันอีกครั้งจะทำให้เขามีความสุข

รักษาสัญญา

หากคุณให้คำมั่นสัญญากับลูกน้อยของคุณก่อนออกเดินทางเมื่อคุณกลับบ้านให้รักษาสัญญาของคุณ ลูกน้อยของคุณจะเชื่อใจคุณถ้าคุณทำ นอกจากนี้ยังจะช่วยให้ลูกน้อยของคุณมีอิสระและมั่นใจมากขึ้นเมื่อคุณไม่อยู่ใกล้ ๆ

โรควิตกกังวลที่แยกจากกันคืออะไร?

โรควิตกกังวลในวัยเด็ก: แม่เข้าใจลูกมีความสุขครอบครัวมีความสุข

 

 

โรควิตกกังวลในวัยเด็กมักใช้เวลาประมาณ 2 ปี อย่างไรก็ตามหากระยะเวลานี้นานขึ้นมีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นโรควิตกกังวลแบบแยกส่วน (SAD)

โรควิตกกังวลแบบแยกส่วนมีลักษณะพัฒนาการที่ไม่เหมาะสมวิตกกังวลมากเกินไปเมื่อถูกแยกออกจากบ้านหรือคนที่คุณรัก นอกจากนี้เด็กยังกลัวการไปโรงเรียนกลัวการอยู่คนเดียวหรือเข้านอนโดยไม่มีสิ่งของที่คุ้นเคยติดอยู่ การปลดออกอย่างกะทันหันอาจนำไปสู่การรบกวนจิตสำนึกความจำหรือการรับรู้สิ่งแวดล้อม ในกรณีนี้ทารกจำเป็นต้องไปพบแพทย์

ระยะห่างมักทำให้คุณและลูกน้อยรู้สึกไม่สบายตัว แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างไรก็ตามหากคุณพบว่าลูกน้อยอารมณ์เสียหรือโดดเดี่ยวให้หาสาเหตุ บางทีลูกน้อยของคุณอาจถูกคุณรังแกโดยที่พี่เลี้ยงเด็กไม่ได้รับการดูแลที่ดี ... ตรวจสอบให้แน่ใจว่าความกังวลของลูกน้อยเกิดจากการแยกจากคุณไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่น

 

More in เลี้ยงดูลูก