ทุกเช้าทารกเสียใจเมื่อต้องไปโรงเรียน แม้ว่าเธอจะมาถึงประตูโรงเรียนเธอก็มีน้ำตาสั้นและน้ำตาไหล เมื่อสิ่งนี้ปรากฏขึ้นเด็กมีแนวโน้มที่จะมีอาการวิตกกังวลเนื่องจากระยะทาง
กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลเป็นอาการที่เด็กเล็กไม่ต้องการแยกจากผู้ดูแลที่ใกล้ชิดที่สุดซึ่งมักจะเป็นแม่ของพวกเขา อันที่จริงนี่เป็นเรื่องปกติมากและยังสะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นระหว่างคุณกับลูกน้อย
ในช่วงหกเดือนแรกทารกไม่รู้จักใครเลย ดังนั้นจึงเป็นเรื่องดีถ้าคุณจะส่งลูกไปให้คนอื่น อย่างไรก็ตามหลังจาก 6 เดือนทารกเรียนรู้ที่จะจดจำใบหน้า เมื่อถึงจุดนี้ความสัมพันธ์ระหว่างทารกกับพ่อแม่หรือผู้ดูแลจะแน่นแฟ้นมากขึ้น นอกจากนี้เด็กยังเข้าใจว่าแม้ว่าเขาจะมองไม่เห็นวัตถุ แต่ก็ยังมีอยู่ นั่นคือเมื่อความผูกพันระหว่างแม่และลูกลึกซึ้งขึ้น
กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลแสดงให้เห็นว่าเด็กทารกเริ่มรู้สึกปลอดภัยและเข้าใจว่ามีสิ่งต่างๆอยู่แม้จะอยู่นอกสายตาก็ตาม ดังนั้นหากคุณเห็นลูกของคุณร้องไห้และเศร้าเมื่อคุณไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ อย่ากังวลมากเกินไปมั่นใจได้ว่าคุณกำลังทำหน้าที่ที่ดีในฐานะแม่
เด็กทุกคนมีอาการนี้หรือไม่?
ความวิตกกังวลเมื่ออยู่ห่างไกลเป็นสัญญาณว่าเด็กกำลังพัฒนาความเป็นอิสระและความรู้สึกปลอดภัย โดยปกติเด็กทุกคนจะมีอาการนี้ แต่จะแสดงออกในระดับที่แตก่างกัน
ทารกส่วนใหญ่จะแสดงอาการของโรควิตกกังวลในบางสถานการณ์เช่นเมื่อคุณใช้ห้องน้ำเมื่อคุณพาลูกเข้านอนและออกจากห้อง ... จะเป็นโรคนี้หรือไม่?
โรควิตกกังวลทางไกลเกิดขึ้นเมื่อใด?
ครั้งแรกที่ทารกรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับระยะทางคือประมาณ 8 เดือน เมื่อลูกน้อยเข้าใจว่าพ่อแม่ยังคงอยู่แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม ซึ่งจะสูงสุดในช่วง 13 - 15 เดือนและนานประมาณ 2 - 5 เดือน
กลุ่มอาการวิตกกังวลทางไกลมักเกิดขึ้นเมื่อผู้ดูแลหลักซึ่งมักจะเป็นแม่ออกไปข้างนอก ลูกน้อยของคุณรู้ว่าคุณจากไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าคุณจะกลับมาเมื่อไหร่เพราะเขายังไม่เข้าใจแนวคิดของเวลา
ความกังวลนี้ยังคงมีอยู่จนกว่าทารกจะเริ่มเข้าใจว่าไม่ใช่พ่อแม่ที่จากไปตลอดกาล แต่เพียงแค่ว่าพ่อแม่ไปทำงานหรือออกไปทำอะไรบางอย่างและจะกลับมาในไม่ช้า อาการของโรคนี้มีมากมายและมักแสดงออกผ่านพฤติกรรมที่แตกต่างกัน
อาการของโรคความทุกข์
คุณสามารถระบุกลุ่มอาการนี้ผ่านสัญญาณต่อไปนี้:
ทารกร้องไห้เมื่ออยู่ตามลำพังกับผู้อื่น นี่เป็นสัญญาณพื้นฐานที่สุดของกลุ่มอาการนี้ เด็กอาจร้องไห้เมื่อต้องอยู่ตามลำพังกับพ่อเพราะพ่อมักไม่ใช่ผู้ดูแลหลัก
ทารกมักจะตื่นนอนหลายครั้งและร้องไห้ในตอนกลางคืน นอกจากนี้ลูกน้อยของคุณยังอาจฝันร้ายเกี่ยวกับการแยกจากคุณ สิ่งที่คุณต้องทำคือปลอบโยนลูกน้อยของคุณเพื่อให้เขารู้สึกปลอดภัย
ทารกมักจะตื่นเช้าและไม่สามารถกลับไปนอนได้เว้นแต่คุณจะยังอยู่กับพวกเขา
ลูกน้อยของคุณจะเกาะติดคุณเมื่อคุณพาเขาไปยังสถานที่ใหม่ ๆ หรือพบกับคนแปลกหน้า
ทารกบางคนจะเริ่มหงุดหงิดและมีปัญหาในการสงบสติอารมณ์
ทารกไม่ชอบเล่นของเล่น แต่อยากให้คุณเล่นกับมันแทน แม้ว่าอาจใช้เวลาสักครู่ แต่ก็ยังควรเล่นกับลูกน้อยของคุณสักพักก่อนไปทำงาน นี่เป็นวิธีที่ดีในการบอกลาลูกน้อยของคุณ
ขั้นตอนของโรคนี้
ความวิตกกังวลทางไกลมักเกิดขึ้นในระยะต่างๆของพัฒนาการของทารก ในแต่ละขั้นตอนจะมีทิศทางที่แตกต่างกัน:
1. ทารก
ประมาณ 8 เดือนเด็ก ๆ เริ่มรู้สึกวิตกกังวลเพราะความห่างไกล สิ่งนี้อาจใช้เวลาตั้งแต่สองสามสัปดาห์ถึงสองสามเดือนจนกว่าลูกน้อยของคุณจะเข้าใจว่าคุณจะไม่จากเขาไปอย่างถาวร
จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?
การส่งทารกไปพี่เลี้ยงเด็กก่อนกำหนด: เริ่มส่งทารกไปยังพี่เลี้ยงเด็กเมื่อ 6 เดือน วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยคุ้นเคยกับคนแปลกหน้าและการไม่อยู่ของคุณ
ปล่อยให้การกระทำเป็นไปตามคำพูด: เมื่อคุณทิ้งลูกน้อยและเดินไปที่ประตูเขาหรือเธอจะรู้สึกว่าคุณทิ้งเขาไว้ตามลำพัง จงมั่นใจยิ้มและกล่าวคำอำลาอย่างมีความสุข ลูกน้อยของคุณจะมั่นใจได้ก็ต่อเมื่อคุณมั่นใจว่าเขาจะสบายดีกับคนเลี้ยง
2. เด็กวัยเตาะแตะ
ความวิตกกังวลทางไกลจะเพิ่มขึ้นระหว่างอายุ 1 ถึง 2 ปีและทารกบางคนจะหายไปก่อนที่จะเข้าสู่วัยเรียน ทารกอายุประมาณสองขวบมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นกับพ่อแม่ ลูกน้อยของคุณเข้าใจว่าคุณจะกลับมา แต่ก็ยังต้องการให้คุณอยู่กับเขา นอกจากนี้ลูกน้อยของคุณยังรู้ว่าทุกครั้งที่คุณร้องไห้คุณจะตอบสนองเช่นการจับการตบเบา ๆ ... ดังนั้นลูกน้อยของคุณจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณอยู่ได้
จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?
มอบหมายงานให้ลูกน้อยของคุณเช่นให้เขาปิดประตูหลังจากที่คุณออกไปหรือให้เขาวาดรูป มอบงานง่ายๆให้ลูกน้อยของคุณเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเขา
บอกให้ลูกน้อยรู้ว่าคุณจะกลับบ้านเมื่อไหร่เช่นก่อนออกเดินทางคุณจะบอกเขาว่าคุณจะกลับมาในเวลาอาหารเย็น ...
3. เด็กก่อนวัยเรียน
ทุกเช้าในวัยอนุบาลมีภาพที่คุ้นเคยอยู่เสมอ: เด็กบางคนเอาแต่น้ำตาคลอติดกับพ่อแม่ แต่ไม่ยอมไปชั้นเรียน
การเปลี่ยนแปลงด้านสิ่งแวดล้อมเช่นโรงเรียนใหม่บ้านใหม่หรือการมาถึงของญาติยังสามารถทำให้เด็กรู้สึกกังวลเกี่ยวกับระยะทาง โดยปกติจะใช้เวลาสองสามสัปดาห์จนกว่าทารกจะเข้าใจว่าพ่อแม่จะมารับฉันที่โรงเรียนบ้านใหม่ปลอดภัยเหมือนบ้านเก่าและฉันยังสามารถสนุกสนานกับญาติเหล่านี้ได้
จะช่วยลูกน้อยเอาชนะได้อย่างไร?
ปรับอารมณ์ของลูก: บอกลูกว่า“ พ่อแม่รู้ว่าพวกเขากลัวและกังวล แต่นี่เป็นเพียงเพราะพวกเขาไม่เคยชินกับมัน เมื่อคุณคุ้นเคยแล้วคุณจะได้สัมผัสกับช่วงเวลาแห่งความสุขอย่างแน่นอน” พยายามโน้มน้าวให้บุตรหลานของคุณจัดการกับความกลัวและความกังวลได้
ใช้เวลากับลูกให้มากขึ้น: พยายามใช้เวลากับลูกให้มากขึ้นเพื่อให้พวกเขารู้ว่าพวกเขายังมีความเอาใจใส่จากพ่อแม่และรู้สึกปลอดภัย หากลูกน้อยของคุณกำลังจะมีลูกให้ใส่ใจกับพวกเขามากขึ้นเพื่อที่พวกเขาจะไม่รู้สึกลืม
จัดตารางเวลา: หากกิจกรรมของเด็กซ้ำ ๆ ทุกวันลูกของคุณจะพัฒนานิสัย สิ่งนี้จะมีประโยชน์มากเมื่อเด็กเข้าสู่ขั้นตอนของความวิตกกังวลในการแยกจากกันเพราะเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปและเมื่อไหร่ที่เขาจะสามารถมองเห็นพ่อแม่ของเขาได้
อย่าโกรธเด็ก: บางครั้งเด็กก็หงุดหงิดและบังคับให้คุณทำตามคำขอของพวกเขาให้มากที่สุดเช่นต้องนอนกับพวกเขาทุกคืน ... อย่างไรก็ตามไม่ว่าเด็กจะมีพฤติกรรมอย่างไรคุณก็ควรสงบสติอารมณ์และ จัดการกับความรัก
ความวิตกกังวลเนื่องจากระยะห่างของทารกในเวลากลางคืน
สิ่งนี้จะทำให้ทั้งคุณและลูกน้อยนอนไม่หลับ ลูกน้อยของคุณจะตื่นหลายครั้งในตอนกลางคืนและร้องไห้จนกว่าเธอจะเห็นคุณ นี่คือวิธีการบางอย่างที่คุณสามารถรับมือได้:
พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ
เมื่อคุณพาลูกเข้านอนอย่าออกจากบ้านทันทีอยู่ข้างหลังเพื่อพูดคุยและร้องเพลงกับลูกน้อยของคุณ จากนั้นออกจากห้องสักครู่แล้วกลับมา ค่อยๆเพิ่มระยะเวลาที่คุณใช้ออกจากห้องจนกว่าลูกน้อยของคุณจะชินกับการไม่มีเพื่อนอยู่ใกล้ ๆ
ฝึกนิสัยก่อนนอน
เพื่อช่วยให้ลูกน้อยของคุณนอนหลับได้ดีขึ้นก่อนนอนคุณสามารถนวดกล่อมเด็กหรือกอดลูกเพื่อไม่ให้รู้สึกกังวลเพราะระยะทางอีกต่อไป
ปลอบโยนลูกน้อยของคุณ
อยู่ใกล้ ๆ หลังจากที่ลูกน้อยของคุณหลับ เมื่อคุณตื่นขึ้นมาโดยไม่เห็นคุณลูกน้อยของคุณจะรู้สึกกลัว ดังนั้นให้แน่ใจว่าคุณจะวิ่งไปปลอบลูกน้อย ณ จุดนี้
อย่าแอบออกจากห้อง
นี่เป็นการกระทำที่นำไปสู่สิ่งเลวร้ายในอนาคตได้ หากคุณหายตัวไปโดยไม่คาดคิดลูกน้อยของคุณจะรู้สึกไม่ปลอดภัยและไม่ไว้วางใจคุณ ดังนั้นแทนที่จะแอบหนีไปก็บอกฝันดีและออกจากห้องไป
กลับไปที่ห้องของทารก
หากลูกน้อยของคุณร้องไห้ให้กลับไปที่ห้องและเฝ้าดู แต่ในระยะสั้น ๆ และให้แน่ใจว่าลูกน้อยของคุณจะหลับไปโดยไม่มีเพื่อน
ใจเย็น
ทุกครั้งที่คุณได้ยินลูกร้องไห้คุณจะรู้สึกเสียใจ อย่างไรก็ตามอย่าปล่อยให้ส่งนี้ปรากฏบนใบหน้าของคุณ จงมั่นใจและมีความสุขที่จะให้ลูกน้อยของคุณรู้ว่าทุกอย่างดีและไม่มีเหตุผลที่จะไม่มีความสุข ลูกน้อยของคุณจะรู้สึกถึงอารมณ์ของคุณและผ่อนคลายโดยอัตโนมัติ
เล่นจ๊ะเอ๋
Peek-a-boo จะช่วยให้ลูกน้อยของคุณเข้าใจว่าแม้ว่าคุณจะหายไปคุณก็จะกลับมา
แยกลูกง่ายๆยังไง?
ระยะทางไม่ใช่เรื่องง่าย การบอกลาลูกน้อยของคุณอาจเป็นสิ่งที่ยากที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับคุณแม่ คุณสามารถลองทำสิ่งต่างๆได้ดังนี้
การสร้างนิสัย
รักษานิสัยการบอกลา. นิสัยนี้สามารถช่วยให้ลูกน้อยของคุณวางใจว่าคุณจะกลับมาและเขาจะเอาชนะมันได้อย่างง่ายดาย
ฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอ
แนะนำลูกน้อยของคุณให้รู้สึกว่าต้องพลัดพรากก่อนวัยเรียนโดยทิ้งลูกน้อยไว้กับผู้ดูแลหรือปู่ย่าตายายสักพักและอยู่ห่าง ๆ วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกพร้อมที่จะไปโรงเรียนมากขึ้น การฝึก แต่เนิ่น ๆ จะสร้างนิสัยให้ลูกน้อย
ให้เวลาลูกน้อยของคุณเคยชิน
ให้ลูกน้อยของคุณคุ้นเคยกับพี่เลี้ยงเด็กหรือสภาพแวดล้อมใหม่ ๆ ให้เวลาลูกน้อยปรับตัวและถ้าเป็นไปได้เมื่อไปโรงเรียนให้เขานำของเล่นหรือผ้าห่มมาด้วยเพื่อให้ลูกรู้สึกคุ้นเคยเหมือนอยู่บ้าน
พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ
เมื่อพาลูกน้อยไปโรงเรียนให้พูดคุยกับลูกน้อยของคุณ ช่วยให้ลูกของคุณเข้าใจว่าพวกเขาต้องไปรับเลี้ยงเด็กหรืออยู่บ้านจนกว่าพ่อแม่จะกลับมา คุณสามารถพูดกับลูกน้อยว่า“ ฉันจะไปรับคุณทันทีหลังเลิกงานตั้งแต่นี้ไปคุณควรเล่นกับครูและเพื่อน ๆ ฉันจะโทรหาคุณตอนเที่ยง”
อย่าเล้าโลมเมื่อลูกน้อยร้องไห้
ทุกครั้งที่ลูกร้องไห้อย่าปลอบเขา การปลอบลูกน้อยให้อุ้มลูกน้อยลงมี แต่จะทำให้ความรู้สึกวิตกกังวลเพิ่มขึ้น แต่ปล่อยให้ลูกร้องไห้และแสดงความรู้สึกของเขา ให้เวลาลูกน้อยของคุณปรับตัวกับความรู้สึกของการพลัดพรากจากกัน ลูกน้อยของคุณจะหยุดร้องไห้ถ้าคุณไม่เข้าไปยุ่ง
กล่าวคำอำลาเสมอ
อย่าจากไปโดยไม่บอกลา ถ้าคุณจากไปทารกจะเสียใจ รักษาให้เป็นกิจวัตรประจำวัน อย่ากลับไปหลังจากที่คุณบอกลา นั่นมี แต่จะทำให้สิ่งต่างๆแย่ลง
เลือกเวลาออกเดินทางที่เหมาะสม
ระยะทางจะยากขึ้นกว่าเดิมเมื่อทารกเหนื่อยหรือหิว ดังนั้นปล่อยให้ลูกน้อยของคุณรู้สึกมีความสุขและมีสุขภาพดีเท่านั้น อย่าออกไปในขณะที่ลูกน้อยของคุณกำลังนอนหลับเพราะมันอาจจะตื่นขึ้นและเริ่มร้องไห้ได้ คุณจะทำลายความไว้วางใจของลูกน้อยถ้าคุณทำเช่นนี้ ขอให้คนที่คุณรักหันเหความสนใจของลูกน้อยด้วยการเสนอของเล่นหรืออาหารโปรดให้เขา วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยหันมาสนใจคนที่คุณรัก
อย่าร้องไห้ต่อหน้าลูกน้อย
พยายามกลั้นอารมณ์และอย่าร้องไห้ต่อหน้าลูกน้อย การร้องไห้จะทำให้ลูกน้อยเข้าใจว่าคุณรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ห่างจากเขาด้วย ดังนั้นขอให้สนุกและลาก่อน
เล่นกับลูกน้อยของคุณเมื่อกลับบ้านจากที่ทำงาน
หลังเลิกงานรับลูกของคุณและใช้เวลาเล่นกับลูกน้อยของคุณก่อนที่จะทำอย่างอื่น วิธีนี้จะช่วยให้ลูกน้อยเข้าใจว่าแม้การแยกจากกันอาจทำให้ไม่สบายใจ แต่การพบกันอีกครั้งจะทำให้เขามีความสุข
รักษาสัญญา
หากคุณให้คำมั่นสัญญากับลูกน้อยของคุณก่อนออกเดินทางเมื่อคุณกลับบ้านให้รักษาสัญญาของคุณ ลูกน้อยของคุณจะเชื่อใจคุณถ้าคุณทำ นอกจากนี้ยังจะช่วยให้ลูกน้อยของคุณมีอิสระและมั่นใจมากขึ้นเมื่อคุณไม่อยู่ใกล้ ๆ
โรควิตกกังวลที่แยกจากกันคืออะไร?
โรควิตกกังวลในวัยเด็กมักใช้เวลาประมาณ 2 ปี อย่างไรก็ตามหากระยะเวลานี้นานขึ้นมีแนวโน้มว่าจะกลายเป็นโรควิตกกังวลแบบแยกส่วน (SAD)
โรควิตกกังวลแบบแยกส่วนมีลักษณะพัฒนาการที่ไม่เหมาะสมวิตกกังวลมากเกินไปเมื่อถูกแยกออกจากบ้านหรือคนที่คุณรัก นอกจากนี้เด็กยังกลัวการไปโรงเรียนกลัวการอยู่คนเดียวหรือเข้านอนโดยไม่มีสิ่งของที่คุ้นเคยติดอยู่ การปลดออกอย่างกะทันหันอาจนำไปสู่การรบกวนจิตสำนึกความจำหรือการรับรู้สิ่งแวดล้อม ในกรณีนี้ทารกจำเป็นต้องไปพบแพทย์
ระยะห่างมักทำให้คุณและลูกน้อยรู้สึกไม่สบายตัว แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างไรก็ตามหากคุณพบว่าลูกน้อยอารมณ์เสียหรือโดดเดี่ยวให้หาสาเหตุ บางทีลูกน้อยของคุณอาจถูกคุณรังแกโดยที่พี่เลี้ยงเด็กไม่ได้รับการดูแลที่ดี ... ตรวจสอบให้แน่ใจว่าความกังวลของลูกน้อยเกิดจากการแยกจากคุณไม่ใช่ด้วยเหตุผลอื่น


