ความเงียบแบบเลือกได้เป็นโรควิตกกังวลที่ป้องกันไม่ให้เด็กสื่อสารในสภาพแวดล้อมทางสังคมที่เฉพาะเจาะจงเช่นที่โรงเรียนหรือในที่สาธารณะ อย่างไรก็ตามเด็กยังสามารถพูดคุยกับญาติหรือเพื่อนได้ตามปกติเมื่อไม่มีใครให้ความสนใจหรือเมื่ออยู่ที่บ้าน
การเลือกเงียบสามารถนำไปสู่ความหวาดกลัวทางสังคม อย่างไรก็ตามการพิจารณาว่าเด็กเป็นโรคนี้หรือไม่นั้นค่อนข้างเป็นเรื่องที่ท้าทายสำหรับพ่อแม่ ให้aFamilyToday Healthติดตามการแบ่งปันต่อไปนี้เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์นี้ให้ดีขึ้น
เลือกความเงียบ
ความเงียบแบบเลือกได้เป็นโรควิตกกังวลที่มักเกิดขึ้นในวัยเด็ก หากบุตรหลานของคุณมีอาการนี้คุณจะพบว่าเขาหรือเธอมีปัญหาในการสื่อสารในสถานการณ์ทางสังคมบางอย่างเช่นที่โรงเรียนเมื่อเข้าชั้นเรียนทักษะ ... ปฏิบัติตนตามปกติและพูดคุยอย่างสบายใจที่สวนสาธารณะหรือที่บ้านกับครอบครัวและเพื่อน ๆ ความเงียบที่เลือกได้อาจส่งผลเสียต่อชีวิตของเด็ก ดังนั้นคุณจำเป็นต้องตรวจหาและรักษากลุ่มอาการนี้ตั้งแต่เนิ่นๆของลูก
อาการต่างๆมักเกิดขึ้นเมื่อเด็กมีอาการเงียบ
นี่คือสัญญาณทั่วไปบางประการ:
เด็ก ๆ เป็น "อัมพาต" ทุกครั้งที่คนแปลกหน้าถาม
เด็กสามารถพูดคุยได้ตามปกติในบางสถานการณ์ แต่ปฏิเสธที่จะพูดในสถานการณ์อื่น
เด็กใช้ท่าทางมือหรือใบหน้าเพื่อถามหรือพูดในสิ่งที่พูดได้
อาการข้างต้นกินเวลานานกว่า 1 เดือน
เด็กมักง่ายเกินไป
เด็กมักจะรู้สึกกลัวหรืออับอายในสถานที่แออัด
เด็กมีพฤติกรรมเชิงลบ
พฤติกรรมของเด็กส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนรู้และปัญหาการสื่อสารทางสังคม
เด็ก ๆ โดดเดี่ยวและห่างไกล
เด็ก ๆ มักต้องการความสนใจจากคุณและมักจะ "ติดตาม" กับคุณตลอดเวลา
สาเหตุของความเงียบที่เลือก
ความเงียบแบบเลือกได้เป็นความผิดปกติที่หายากและมักเกิดในเด็กมากกว่าผู้ใหญ่ โดยปกติจะปรากฏเมื่อเด็กอายุ้าขวบ แต่จะพบเมื่อเด็กเข้าสู่วัยเรียนเท่านั้น สาเหตุบางประการของความเงียบแบบเลือกได้ที่พบบ่อยในเด็กเล็กมีดังนี้
1. ปัจจัยทางพันธุกรรม
การเลือกที่เงียบในเด็กเล็กอาจเนื่องมาจากปัจจัยทางพันธุกรรม เด็กประมาณ 75% ที่เป็นโรคนี้มีพ่อแม่ที่เป็นโรควิตกกังวล
2. เนื่องจากบุคลิกภาพ
บุคลิกภาพอาจเป็นสาเหตุของการเลือกเงียบในเด็กเล็ก สิ่งนี้เกิดขึ้นเมื่อเด็กขี้อายเกินไปกลัวและต้องการแยกตัวจากสังคมอยู่เสมอ
3. ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม
ในบางครั้งพฤติกรรมและทัศนคติของเด็กก็สามารถกำหนดพฤติกรรมของเด็กได้เช่นกัน ดังนั้นหากคุณป้องกันหรือควบคุมมากเกินไปลูกของคุณอาจเกิดโรควิตกกังวลนี้ได้
วินิจฉัย
การวินิจฉัยและการรักษาภาวะเลือกเงียบในเด็กเล็กมีความสำคัญมากเพราะหากปล่อยไว้นานอาจนำไปสู่ความผิดปกติทางจิตใจอื่น ๆ ทำให้ขาดความมั่นใจและแยกตัวออกจากกัน หากคุณสังเกตเห็นว่าลูกของคุณมีอาการข้างต้นให้ไปพบแพทย์ทันที แพทย์จะวินิจฉัยว่าเด็กมีพัฒนาการล่าช้าหรือไม่ หลังการตรวจแพทย์อาจแนะนำให้คุณพาลูกไปพบจิตแพทย์ นักจิตวิทยาจะให้การทดสอบแก่บุตรหลานของคุณเพื่อพิจารณาว่าเด็กจะใช้วาจาในสถานการณ์ใดและเมื่อใด นอกจากนี้แพทย์จะตรวจดูด้วยว่าเด็กกำลังมีปัญหาทางจิตใจอื่น ๆ หรือไม่
ปัญหาทั่วไปเมื่อเด็ก ๆ ต้องทนทุกข์กับความเงียบ
นี่คือปัญหาที่พบบ่อยที่สุดที่เด็ก ๆ ต้องเผชิญกับกลุ่มอาการนี้:
เด็กแสดงอาการเขินอายและมักจะรู้สึกกังวล
เด็กอาจมีความผิดปกติทางภาษาหลายประการ
เด็กอาจต้องเผชิญกับความโดดเดี่ยวทางสังคม
เด็กอาจมีปัญหาในการเปิดความสัมพันธ์
นอกจากนี้การที่เด็กไม่สามารถสื่อสารในสภาพแวดล้อมทางสังคมบางอย่างอาจส่งผลต่อความสามารถในการเรียนรู้และกิจกรรมนอกหลักสูตรอื่น ๆ ที่โรงเรียน
นอกจากนี้กลุ่มอาการนี้ยังสามารถทำให้เด็กรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเมื่อเล่นกับเพื่อน ๆ
การรักษาความเงียบแบบเลือกได้ในเด็กเล็ก
นี่คือวิธีการรักษาบางอย่างที่คุณสามารถลองทำได้:
1. พฤติกรรมบำบัด
พฤติกรรมบำบัดเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการรักษาความเงียบที่เลือกได้ การรักษานี้ขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของเด็กและสาเหตุของความวิตกกังวลของเขา ขั้นแรกให้เด็กฝึกความสามารถในการสื่อสารในสภาพแวดล้อมเล็ก ๆ จากนั้นค่อยๆเพิ่มจำนวนคน วิธีนี้ลูกของคุณจะไม่วิตกกังวลและสบายใจน้อยลง
2. บำบัดปัญหาความวิตกกังวลทางสังคม
วิธีนี้จะกำหนดให้ปฏิบัติต่อบุตรหลานของคุณเป็นรายบุคคล เด็กผู้ปกครองครูและผู้เชี่ยวชาญในสาขาทำงานร่วมกันโดยใช้เทคนิคและกลยุทธ์มากมายที่ใช้ ผู้เชี่ยวชาญพบว่าระดับความวิตกกังวลของเด็กแตกต่างกันไปในแต่ละสถานการณ์ ดังนั้นการรักษาจะรวมถึงเทคนิคต่างๆเพื่อ "เอาชนะ" ระดับความวิตกกังวลของเด็ก
3. การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา
นักบำบัดพฤติกรรมทางปัญญาจะช่วยปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของลูกคุณ ผู้เชี่ยวชาญจะช่วยลูกของคุณกำจัดความคิดเชิงลบและความรู้สึกวิตกกังวล โดยทั่วไปเด็กที่เป็นโรคนี้มักจะหวาดกลัวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนแปลกหน้าและอาจ "ตกใจ" ได้ด้วยเสียงหรือเสียงบางอย่าง การบำบัดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความมั่นใจเน้นคุณค่าเชิงบวกและลดความวิตกกังวล
4. เพิ่มความมั่นใจของเด็ก
เด็กที่เป็นโรควิตกกังวลต้องการการสนับสนุนจากครอบครัวและเพื่อน ๆ เพื่อต่อสู้กับโรคนี้ คำชมไม่กี่คำอาจมีผลอย่างน่าอัศจรรย์ ตัวอย่างเช่นหากลูกของคุณเล่นเครื่องดนตรีได้ดีให้เขาแสดงความสามารถต่อหน้าครอบครัวและเพื่อน ๆ กระตุ้นให้บุตรหลานของคุณพูดคุยเกี่ยวกับความสนใจของพวกเขากับคนที่พวกเขาสบายใจ การพูดคุยกับผู้อื่นเกี่ยวกับความสนใจของพวกเขาไม่เพียง แต่สร้างความมั่นใจเท่านั้น แต่ยังช่วยฝึกการสื่อสารอีกด้วย
5. การมีส่วนร่วมของผู้ปกครอง
ผู้ปกครองมีบทบาทสำคัญมากในการรักษาเด็ก คุณต้องมีความอดทนและเอาใจใส่ หากลูกของคุณไม่ต้องการพูดหรือแสดงปฏิกิริยาอย่าบังคับให้เขาทำเช่นนั้น การบังคับมี แต่จะทำให้เด็กวิตกกังวลและเครียดมากขึ้น พูดคุยกับบุตรหลานของคุณเกี่ยวกับความรู้สึกของพวกเขาความกลัวและความกังวลที่พวกเขากำลังเผชิญ
6. ยา
สำหรับการรักษาความเงียบแบบเลือกได้การใช้ยาร่วมกับพฤติกรรมบำบัดอาจเป็นทางเลือกที่ดี หากพฤติกรรมบำบัดไม่ได้ผลในการจัดการความเครียดคุณสามารถให้ยาแก่บุตรหลานของคุณเพื่อช่วยได้
คำแนะนำสำหรับผู้ปกครองของเด็กที่เลือกเงียบ
คำแนะนำบางประการเกี่ยวกับวิธีดูแลบุตรหลานของคุณด้วยการเลือกที่จะเงียบที่ควรคำนึงถึง:
อย่าบังคับให้เด็กพูดถ้าเขาหรือเธอไม่สบาย
บอกลูกว่าคุณเข้าใจสิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญ บอกให้ลูกรู้ว่าบางครั้งคุณรู้สึกกลัวหรือเสียใจ กระตุ้นให้ลูกพูดทุกครั้งที่รู้สึกสบายใจ
มั่นใจว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไม่ว่าเด็กจะอธิบายด้วยท่าทางหรือสีหน้า
หากบุตรหลานของคุณพูดในที่สาธารณะอย่าชมเขาทันทีเพราะอาจทำให้เขาสับสนได้ รอจนกว่าลูกวัยเตาะแตะจะทำเช่นนี้
หากลูกของคุณรู้สึกไม่สบายใจในการสังสรรค์ในครอบครัวหรือในงานปาร์ตี้หลีกเลี่ยงการพาเขาไปที่นั่นจนกว่าเขาจะรู้สึกสบายใจ
สิ่งสำคัญคือคุณต้องมอบความรักและความห่วงใยให้ลูก ๆ อดทนและพยายามทำให้ลูกมั่นใจว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
พูดคุยกับครอบครัวและเพื่อน ๆ เกี่ยวกับสภาพของบุตรหลานของคุณเพื่อรับการสนับสนุนที่ดีที่สุด
คุณควรไปพบแพทย์ทันทีที่คุณสังเกตเห็นว่าลูกของคุณมีอาการดังที่กล่าวมาข้างต้น การตรวจหาและรักษาตั้งแต่เนิ่นๆสามารถช่วยให้เด็กมีชีวิตที่ปกติสุขได้

