
พ่อแม่ควรสอนให้ลูกตั้งเป้าหมายตั้งแต่อายุยังน้อยเพื่อสนับสนุนความเป็นอิสระในการคิดและการกระทำในอนาคต
พ่อแม่หลายคนมีความรู้สึกขุ่นมัวร่วมกันเมื่อลูก ๆ ปฏิเสธที่จะพยายามทำงานที่ได้รับมอบหมายแม้ว่าพวกเขาจะทำเต็มที่แล้วก็ตาม วิธีที่ดีที่สุดวิธีหนึ่งในการปรับปรุงสิ่งนี้คือสอนลูก ๆ ให้อดทนตั้งเป้าหมายและทำให้สำเร็จทีละขั้นตอน
เริ่มต้นด้วยการกระทำเล็ก ๆ
ช่วยลูกของคุณนึกถึงเป้าหมายที่น่าสนใจที่เขาสามารถทำได้ในเวลาอันสั้นเช่นการอ่านนิทานเรื่องเล็กหรือฝึกจับแพะชนแกะ ความสำเร็จเล็ก ๆ ที่ทำในวันนี้จะนำคุณไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าในอนาคต เมื่อลูกของคุณทำงานเสร็จเขาหรือเธอจะมีแรงจูงใจและกระตือรือร้นที่จะทำภารกิจต่อไป
ให้ลูกเลือก
ยิ่งพ่อแม่ที่ประสบความสำเร็จต้องการให้ลูกประสบความสำเร็จมากเท่าไหร่ก็ยิ่งสำคัญมากสำหรับพวกเขาที่จะมีอิสระในการเลือกสิ่งที่ชอบ คุณสามารถช่วยบุตรหลานของคุณวางแผน หากคุณกำลังบ่นหรือโกรธเพราะลูกน้อยของคุณพยายามไม่เพียงพอที่จะบรรลุเป้าหมายให้ใจเย็น ๆ
มีสมาธิ
หากคุณพูดว่า "ฉันหวังว่าฉันจะได้รับรางวัลในการแข่งขันวาดภาพของโรงเรียน" ให้ใช้ความปรารถนานั้นเพื่อสร้างเป้าหมาย คุณสามารถเก็บบันทึกวิธีปฏิบัติในการวาดภาพของคุณและตารางเวลาในการทำแต่ละชิ้นให้เสร็จสิ้น หลังจากนั้นคุณควรติดตามความคืบหน้าเตือนพวกเขาตามความจำเป็นเพื่อให้ลูกน้อยของคุณตระหนักถึงเวลาซึ่งจะมุ่งเน้นไปที่การทำเป้าหมายให้เสร็จทันเวลา
บทช่วยสอน
เป็นเรื่องง่ายสำหรับผู้ใหญ่ที่จะตั้งเป้าหมายที่จะทำให้สำเร็จ แสดงให้ลูกเห็นว่าทำอย่างไร ตัวอย่างเช่นหากคุณต้องการปลูกต้นไม้ลูกของคุณจะมีส่วนร่วมในกระบวนการทั้งหมดตั้งแต่การเตรียมเมล็ดพันธุ์ไปจนถึงการขุดดินการใส่ปุ๋ย ... เด็ก ๆ จะได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่างโดยดูพ่อแม่ของพวกเขาวางแผนและผลัดกันดำเนินการในแต่ละรายการ
ติดตามความเป็นจริง
ด้วยเป้าหมายที่ยากเด็ก ๆ จะท้อแท้มากเมื่อพวกเขาล้มเหลว ตัวอย่างเช่นหากบุตรหลานของคุณตัดสินใจที่จะเล่นกีตาร์คุณทั้งให้กำลังใจและบอกเขาเกี่ยวกับความท้าทายและความพยายามที่ต้องใช้ นี่ไม่ใช่การทำให้ลูกของคุณมองเห็นเป้าหมายของเขายาก แต่เขาต้องตระหนักถึงมัน หากเด็กเห็นด้วยกับความท้าทายเขาหรือเธอจะพยายามเรียนรู้กีตาร์ให้ดี
ชื่นชมความพยายามของคุณ
เมื่อบุตรหลานของคุณตั้งเป้าหมายและลงมือปฏิบัติอย่าลืมชมเชยและให้กำลังใจพวกเขาจากความสำเร็จที่เล็กน้อยที่สุด อย่าพูดอะไรเช่น "ใครทำไม่ได้" นั่นทำให้จิตวิญญาณของเด็กน้อยลงเท่านั้น ปล่อยให้ทุกอย่างเกิดขึ้นตามธรรมชาติตามความสามารถของเด็กแต่ละคน
เมื่อคุณล้มเหลว
ในกรณีที่ทารกพยายามอย่างหนัก แต่ยังไม่บรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการ คุณ:
ทบทวนขอบเขตที่ตั้งเป้าหมายไว้ไม่ว่าจะคลุมเครือหรือทะเยอทะยานเกินไป
ถามความคิดเห็นของบุตรหลานของคุณบางครั้งพวกเขาชอบที่จะทำตามความคิดของตัวเองว่าพวกเขาสามารถทำอะไรได้บ้าง
การแบ่งปันกับเด็กทารกจะรู้สึกดีขึ้นเมื่อมีความเห็นอกเห็นใจจากญาติ
อย่าตะโกนหวานให้ลูกน้อยของคุณหรือปล่อยให้ลูกดูทีวีนานขึ้นเมื่อเขาได้คะแนนดีจะไม่ช่วยให้ลูกของคุณก้าวหน้าในระยะยาว