เลี้ยงดูลูก

เข้าใจพฤติกรรมและจิตวิทยาของเด็กในวัยเตาะแตะ

จิตวิทยาเด็กค่อยๆพัฒนาในแต่ละขั้นตอนและมีอาการที่แตกต่างกัน แม้ว่าคุณจะไม่พอใจกับพฤติกรรมของเด็ก แต่คุณก็ยังต้องมีกลยุทธ์ในการรับมือที่เหมาะสม

เข้าใจพฤติกรรมและจิตวิทยาของเด็กในวัยเตาะแตะ

จิตวิทยาเด็กค่อยๆพัฒนาขึ้นในแต่ละขั้นตอนโดยมีอาการที่แตกต่างกัน ในวัยเตาะแตะลูกน้อยของคุณมีพฤติกรรมหลายอย่างที่ทำให้คุณไม่มีความสุข แต่คุณต้องมีกลยุทธ์ในการรับมือที่เหมาะสมเพื่อสอนลูกของคุณ

เด็กวัยเตาะแตะมีพฤติกรรมแปลก ๆ มากมายเช่นตีหรือกัดคุณดึงผมกรีดร้อง ... เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์เหล่านี้หลายคนคิดว่าพวกเขาเอาแต่ใจดื้อรั้น แต่จริงๆแล้วพวกเขาล้วนเกิดจากพัฒนาการทางจิตวิทยาเด็ก ดังนั้นปัจจัยทางจิตวิทยามีผลต่อพฤติกรรมของทารกในระยะนี้อย่างไร? aFamilyToday Health จะเปิดเผยให้คุณทราบในบทความต่อไปนี้

1. เด็กก้าวร้าวตีหรือกัดคุณ

คุณอาจตกใจเมื่อรู้ว่าพฤติกรรมก้าวร้าวในเด็กวัยเตาะแตะเป็นอาการปกติของพัฒนาการของเด็กวัยเตาะแตะ

 

ทักษะทางภาษาเริ่มปรากฏขึ้นความปรารถนาที่จะเป็นอิสระและความคิดที่ควบคุมได้และการมีทุกสิ่งทุกอย่างทำให้เด็ก ๆ ดิ้นรนเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่พวกเขาต้องการ

แม้ว่านี่จะเป็นอาการปกติในพัฒนาการทางจิตใจของเด็ก แต่คุณไม่ควรละเลยพฤติกรรมนี้ในเด็กวัยเตาะแตะ คุณต้องให้ลูกเข้าใจว่าการก้าวร้าวรุนแรงเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้และแสดงวิธีอื่น ๆ ในการแสดงความรู้สึกของพวกเขา

จะทำอะไรได้บ้างเพื่อควบคุมพฤติกรรมนี้ในเด็กวัยเตาะแตะ?

ใจเย็น ๆ ไม่ใจร้อนการกรีดร้องหรือดุลูกจะไม่กระตุ้นให้พฤติกรรมของพวกเขาเปลี่ยนแปลงไปในทางบวก คุณจะทำให้ลูกของคุณเรียนรู้ในบุคลิกภาพที่ไม่ดีนี้เท่านั้น

กำหนดคำสั่งและขีด จำกัด ที่ชัดเจน:ตอบสนองทันทีเมื่อใดก็ตามที่ลูกของคุณเข้าใจความก้าวร้าว ดึงลูกของคุณออกจากการต่อสู้และให้เวลาเขาสงบสติอารมณ์

การเสริมสร้างพฤติกรรมเชิงบวก:แทนที่จะเน้นย้ำและให้ความสำคัญกับพฤติกรรมที่ไม่ดีของบุตรหลานมากเกินไปคุณจำเป็นต้องให้คำชมเชยเขาทุกครั้งที่เขามีพฤติกรรมที่ดี

ช่วยให้บุตรหลานของคุณมีการเล่นทุกวันอย่างกระตือรือร้น :หากคุณปล่อยให้บุตรหลานของคุณนั่งเงียบ ๆ และเฉยๆในบ้าน ความเบื่อหน่ายและพลังงานที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิทยาของเด็กทารกที่หงุดหงิดและพฤติกรรมก้าวร้าว

2. โกหก

เมื่อทารกอายุ 3 หรือ 4 ขวบทารกจะไม่สามารถแยกแยะได้ว่าอะไรคือเรื่องจริงกับสิ่งที่เป็นนิยาย ดังนั้นเด็กจึงไม่สามารถรู้ได้ว่าสิ่งที่โกหกและสิ่งที่จะบอกความจริง เด็กที่โกหกอาจเกิดจากสาเหตุต่อไปนี้:

จินตนาการล้นเหลือ:ความคิดสร้างสรรค์ของเด็กวัยเตาะแตะได้รับการพัฒนาจนบางครั้งเด็ก ๆ คิดว่าสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่าเป็นของจริง ตัวอย่างเช่นการให้เจ้าหญิงนอนหลับอยู่ใต้เตียงของลูกทำให้พวกเขาโกหกคุณ

ความจำของเด็กยังอยู่ในช่วงพัฒนาการ:เด็ก ๆ มักลืมสิ่งที่เพิ่งทำไป ตัวอย่างเช่นลูกของคุณวาดสีเทียนบนผนังโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อคุณถามเขาว่าเขาวาดหรือไม่เขาจะตอบว่าไม่ มีหลายครั้งที่พวกเขาไม่โกหกพวกเขาก็ลืมสิ่งที่ทำไป

"แองเจิล" ซินโดรม:เด็กที่พบว่าพ่อแม่มองว่าตัวเองเป็นนางฟ้าตัวน้อยเสมอไม่ได้ทำอะไรผิดจะเริ่มเชื่อและโกหกเกี่ยวกับความผิดพลาดของเขา

คุณต้องทำอะไรเพื่อจัดการกับพฤติกรรมนี้?

กระตุ้นให้ลูกพูดความจริง: การดุจะทำให้พวกเขาไม่พูดความจริง คุณต้องแสดงความขอบคุณและความรู้สึกของคุณเมื่อพวกเขากล้าบอกความจริงกับคุณ

อย่ากล่าวหาเด็ก:แทนที่จะกล่าวหาเด็ก แต่เป็นคนที่วาดภาพไปทั่วบ้าน เมื่อคุณพูดว่า "ทำไมพวกเขาโกหกกันทั้งบ้าน" และ "หากมีเพียงใครบางคนเท่านั้นที่สามารถช่วยฉันได้" จิตวิทยาของเด็กในวัยนี้ชอบช่วยเหลือพ่อแม่และเฉลิมฉลองพฤติกรรมที่ดี ดังนั้นทารกจะยอมรับคำขอของคุณทันทีและช่วยทำความสะอาดบ้าน

อย่าคาดหวังมากเกินไป:การตั้งความคาดหวังมากเกินไปสำหรับบุตรหลานของคุณรวมถึงกฎอื่น ๆ อีกมากมายหมายความว่าคุณจะรู้สึกหงุดหงิดมากขึ้นทุกครั้งที่ลูกทำผิด เด็ก ๆ จะโกหกคุณเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พ่อแม่รู้สึกผิดหวังกับพวกเขา

การสร้างความไว้วางใจ:ให้ลูกของคุณรู้สึกว่าคุณไว้วางใจพวกเขาและได้รับความไว้วางใจ ความซื่อสัตย์เป็นคุณสมบัติสำคัญที่คุณต้องเป็นตัวอย่าง

3. เด็ก ๆ มักจะดึงผม

การเลือกผมกระตุกและกัดผมเป็นวิธีที่เด็ก ๆ จะทำให้คนสนใจพวกเขาได้ มีสาเหตุหลายประการสำหรับพฤติกรรมนี้และสาเหตุที่ง่ายที่สุดคือลูกของคุณต้องการได้รับการตอบสนองและทำซ้ำ ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยา Mark W. Roberts จากมหาวิทยาลัยแห่งรัฐไอดาโฮกล่าวว่าเด็กที่ดึงผมของคุณเป็นเหมือนปฏิกิริยาที่น่าตื่นเต้นในการเปิดและปิดไฟ เด็ก ๆ ดึงผมและคุณกรีดร้องจะทำให้พวกเขาตื่นเต้นและมีความสุขมาก

อีกสาเหตุหนึ่งสำหรับพฤติกรรมของเด็กคนนี้คือเขาหรือเธอกำลังพัฒนาทักษะการคิดเพื่อแก้ปัญหาต่างๆและอาจดึงผมเพื่อควบคุมทิศทางของสถานการณ์เฉพาะ

รับมือยังไง?

พิสูจน์ให้ลูกเห็นว่าการดึงผมไม่ได้ผลนี่ไม่ได้หมายความว่าคุณเป็นคนเงียบ แต่แสดงให้ลูกเห็นว่าเขายังรู้การกระทำของเขาเท่านั้น แต่มันก็ไร้ผล ตัวอย่างเช่นเมื่อลูกของคุณดึงผมของคุณเพื่อรับของเล่นคุณเอาของเล่นและให้เด็กขณะที่อธิบายเราจะไม่ดึงผมของเราเพื่อให้ได้สิ่งที่เราต้องการ

การป้องกันพฤติกรรมของเด็ก: ความคิดของเด็กคือเขาหรือเธอจะทำต่อไปหากคุณตอบสนองต่อความไม่รู้หรือเพียงแค่หัวเราะ คุณต้องออกคำสั่งแทน: คุณไม่สามารถดึงผมของคุณได้มันทำให้คุณเจ็บ

อย่าดึงผมของคุณกลับ: ลูกน้อยของคุณจะคิดว่านี่เป็นเพียงเกมที่ผ่านไปและจะทำเช่นนั้นต่อไป

4. พฤติกรรมกรีดร้องของเด็กเป็นจิตวิทยาแบบใด?

เด็กวัยเตาะแตะบางคนแสดงอาการกรีดร้องเมื่อใดก็ตามที่พวกเขาต้องการเรียกร้องความสนใจจากพ่อแม่ คนอื่น ๆ กรีดร้องเพื่อบรรเทาความหงุดหงิดที่ไม่สามารถได้รับสิ่งที่ต้องการ

เด็กวัยเตาะแตะชอบที่จะค้นพบพลังจากเสียงและฝึกฝนพวกเขา

เคล็ดลับบางประการในการจัดการกับพฤติกรรมนี้:

จำกัด บุตรหลานของคุณให้อยู่ในสถานที่ที่ต้องการความเงียบและศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่คุณจะได้ไม่ต้องสับสนกับการกรีดร้องของเด็กคนนี้

ขอให้ลูกของคุณใช้เสียงที่ได้ยินในบ้าน: หากลูกของคุณกรีดร้องว่ามีความสุขหรือตื่นเต้นเกินไปพยายามอย่าวิพากษ์วิจารณ์หรือดุเขา

ให้ลูกน้อยของคุณเล่นเกม "ระดับเสียง" เพื่อดูว่าใครสามารถกระซิบและควบคุมเสียงต่ำสุดถึงดังหรือเกมเลือกเสียงที่เหมาะสมกับสถานการณ์

 

More in เลี้ยงดูลูก