คุณเห็นลูกของคุณกระพริบตามากเขาจะไม่ปล่อยให้เขาทำแบบเดิมอีกหรือ? ในความเป็นจริงคุณอาจมีความผิดปกติของ tic ในบุตรหลานของคุณ บทความต่อไปนี้จะพูดถึงโรคนี้มากขึ้น
Tic เป็นรูปแบบหนึ่งของความผิดปกติของการเคลื่อนไหวหรือการออกเสียงโดยไม่สมัครใจที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า กลุ่มอาการนี้มักเกิดในเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี เด็กในวัยเรียนประมาณ 20% มีความผิดปกตินี้
ความรุนแรงของโรคขึ้นอยู่กับเด็กแต่ละคน กลุ่มอาการนี้มักจะแย่ลงเมื่อเด็กอายุระหว่าง 11 ถึง 12 ปีจากนั้นจะค่อยๆลดลงเมื่อเด็กเข้าสู่วัยแรกรุ่น สำหรับเด็กบางคนความผิดปกตินี้จะหายไปอย่างสมบูรณ์หลังจากโตขึ้น แต่คนอื่น ๆ จะรับมือกับมันได้ในวัยผู้ใหญ่
อาการของความผิดปกติของ tic ในเด็ก
ความถี่ความรุนแรงและระยะเวลาของการกระตุกของกล้ามเนื้อแตกต่างกันไปในแต่ละเด็ก tic มีสองประเภทหลักพร้อมกับอาการที่แตกต่างกัน:
Tic ง่ายๆ
เกี่ยวข้องกับกลุ่มกล้ามเนื้อหรือเสียงที่เรียบง่าย
เสียงที่เรียบง่าย Ticได้แก่ : ถอนหายใจ, ไอ, พึมพำ, เสียงอื่น ๆ เช่นคลิกลิ้น, ล้าง, กรีดร้อง ...
การเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายรวมถึงการกระพริบตาการยักไหล่การสั่นศีรษะการกระตุกของกล้ามเนื้อกราม
Tic ซับซ้อน
เกี่ยวข้องกับกลุ่มกล้ามเนื้อหลายกลุ่ม
tic เสียงที่ซับซ้อนรวมถึงการพูดคำหรือประโยคซ้ำแล้วซ้ำอีกและไม่ตรงกับบริบท เด็กพูดซ้ำคำพูดของตนเองหรือเลียนแบบเสียงของผู้อื่น นอกจากนี้เด็กยังสามารถพูดเสียงดังหรือพึมพำในปากของพวกเขาได้อีกด้วย
การเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนรวมถึงการตบตัวเองกัดตัวเองกระโดดเหยียบหมุน ... บางครั้งการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนเกิดจากเด็กเลียนแบบการกระทำของคนอื่น
สาเหตุของความผิดปกติของ tic ในเด็ก

ไม่ทราบสาเหตุของความผิดปกติของ tic ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและชีวภาพหลายประการอาจทำให้เกิดกลุ่มอาการนี้ได้ ตัวอย่างเช่นสารก่อภูมิแพ้สารเคมีในผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดและแม้แต่ผลกระทบของภาพยนตร์หรือวิดีโอเกมก็ได้รับผลกระทบ
นักวิจัยหลายคนเชื่อว่าความผิดปกติของ tic เป็นกรรมพันธุ์ในขณะที่คนอื่น ๆ บอกว่ามีความผิดปกติในสมองหรือสารสื่อประสาท Tic syndrome อาจเกิดจากโรคหลอดเลือดสมองการบาดเจ็บที่ศีรษะการติดเชื้อ ...
นอกจากนี้โรคทางระบบประสาทเสื่อมเช่นโรคฮันติงตันโรคเซลล์ประสาทและสมองพิการก็อาจทำให้เกิดอาการ tic syndrome ได้เช่นกัน Tic syndrome สามารถพัฒนาได้หาก:
มีภาวะแทรกซ้อนระหว่างการคลอดบุตร
แม่เคยดื่มหรือสูบบุหรี่ในระหว่างตั้งครรภ์
น้ำหนักแรกเกิดต่ำ
เด็กที่ติดเชื้อสเตรปโตคอคคัสกลุ่ม A
การวินิจฉัยโรค tic
การวินิจฉัยความผิดปกติของ tic ในเด็กไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะอาการบางอย่างเช่นการกรนน้ำมูกไหลหรือไอคล้ายกับโรคหวัดทั่วไป ในการวินิจฉัย tic แพทย์ของคุณจะสังเกตอาการและประเมินว่าอาการปรากฏขึ้นบ่อยเพียงใด จากนั้นแพทย์จะเรียนรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วยของเด็กในอดีตเพื่อตรวจสอบว่ามีโรคประจำตัวที่เป็นสาเหตุของโรค tic หรือไม่ ในระหว่างการวินิจฉัยแพทย์จะตรวจสอบ:
1. อายุของเด็กเมื่อเริ่มมีอาการ tic
2. ความรุนแรงของ tic
3. ความยาวของอาการ tic
4. ประเภทของ tic disorder: sound tic หรือ motor tic
หากเพิ่งมีอาการปรากฏขึ้นไม่ถึงหนึ่งปีแสดงว่าเป็นความผิดปกติของ tic ที่ไม่รุนแรง อย่างไรก็ตามหากอาการเป็นมานานกว่าหนึ่งปีแสดงว่าเป็นโรค tic เรื้อรัง Tic syndrome มักสับสนกับTourette's syndromeซึ่งเป็นกลุ่มอาการที่ได้รับการยอมรับจากอาการกระตุกของมอเตอร์หลายครั้งและสำบัดสำนวนการพูดอย่างน้อยหนึ่งครั้ง
การรักษาโรค tic
โรค Tic มักไม่จำเป็นต้องได้รับการรักษาเว้นแต่อาการจะรุนแรงมากหรือรบกวนกิจกรรมประจำวันของเด็ก การรักษา tic บางอย่าง:
1. การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา (CBT)
การบำบัดพฤติกรรมทางปัญญา (CBT) เปนหนึ่งในวิธีการรักษาที่ดีที่สุดสำหรับโรค tic นักบำบัดจะใช้วิธีการบำบัดความรู้ความเข้าใจ - พฤติกรรมที่เรียกว่าการพลิกกลับนิสัย เมื่ออาการ tic ปรากฏขึ้นเด็ก ๆ จะหยุดอาการเหล่านี้
ตัวอย่างเช่นเด็กมักจะกรนหรือกระพริบตาด้วยการบำบัดความรู้ความเข้าใจและพฤติกรรมพวกเขาจะรับรู้ถึงการกระทำของตนและแทนที่ด้วยการกระทำอื่นเช่นหายใจเข้าลึก ๆ หรือหลับตาสักสองสามวินาที
การบำบัดด้วยความรู้ความเข้าใจและพฤติกรรมยังช่วยลดความถี่ของอาการ tic โดยใช้เทคนิคการหายใจและการผ่อนคลาย
2. ยาสำหรับโรค tic ในเด็ก
แพทย์อาจสั่งยาเช่น:
ยาแก้ปวดหรือยารักษาโรคจิตเช่น pimozide, risperidone และ aripiprazole เป็นยาหลักที่ใช้ในการรักษา tic ยาเหล่านี้ช่วยควบคุมการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ อย่างไรก็ตามอาจทำให้เกิดผลข้างเคียงเช่นตาพร่าน้ำหนักขึ้นท้องผูกและปากแห้ง
Clonidine ช่วยลดอาการผิดปกติของ tic และ ADHD
Botulinum ช่วยผ่อนคลายกล้ามเนื้อและป้องกัน tic syndrome อย่างไรก็ตามยานี้ใช้ได้ผลเพียง 3 เดือนเท่านั้น
Clonazepam ยังช่วยลดความรุนแรงและความถี่ของความผิดปกติของ tic
ยาเหล่านี้เป็นยาที่ต้องสั่งโดยแพทย์และมีผลข้างเคียงเล็กน้อย ดังนั้นควรปรึกษาแพทย์เพื่อพิจารณาว่าอะไรดีที่สุดสำหรับลูกของคุณ
3. การรักษาโรค Tic ไม่ใช่เรื่องยากเกินไป
หากความผิดปกติของ tic เกิดจากเด็กที่มีโรคประจำตัวอยู่แล้วความผิดปกติของ tic จะหายไปตราบเท่าที่ต้องได้รับการรักษา วิธีที่ดีที่สุดในการรักษา tic ในเด็กคือการหาสาเหตุและกำจัดมัน
การป้องกันความผิดปกติของ tic ในเด็ก
อาการของโรค tic สามารถควบคุมได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้ยา Tic เป็นความผิดปกติทางระบบประสาทดังนั้นจึงไม่ใช่ความผิดของเด็ก การดูแลและเอาใจใส่ของคุณจะเป็นประโยชน์อย่างมากในการรักษาและป้องกันความผิดปกติของ tic
เคล็ดลับบางประการที่คุณควรทราบมีดังนี้
ความเครียดและความวิตกกังวลเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของ tic ดังนั้นพยายามรักษาบรรยากาศในบ้านไม่ให้เครียด
บางครั้งมีภาวะกระตุกเกิดจากการแพ้อาหาร ตรวจสอบอาหารที่ลูกของคุณกิน หากพบว่าอาการแพ้อาหารเป็นสาเหตุของโรคให้หยุดให้อาหารประเภทนมสีเทียมรสชาติหรือสารกันบูดอาหารแปรรูปและอาหารปราศจากกลูเตนอื่น ๆ ในคราวเดียว
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าลูกน้อยของคุณนอนหลับเพียงพอในตอนกลางคืน เด็กควรนอนหลับอย่างน้อย 10 ชั่วโมงต่อวัน
หากอาการของ tic ไม่รุนแรงเกินไปให้ลืมไป การให้ความสนใจกับมันมากเกินไปจะทำให้เด็กเครียดและทำให้สถานการณ์แย่ลง
Tic สามารถสร้างความสับสนให้กับเด็ก ๆ อธิบายให้ลูกเข้าใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติและพวกเขาเพียงแค่ต้อง จำกัด การกระทำเหล่านี้
เด็กประมาณ 72% ที่เป็นโรคสมาธิสั้น (ADHD) ขาดแมกนีเซียม Tic syndrome มักมีความสัมพันธ์ที่ดีกับ ADHD ดังนั้นจึงควรเสนออาหารที่อุดมด้วยแมกนีเซียม
การรับประทานอาหารที่มีประโยชน์วิถีชีวิตที่ดีและสภาพแวดล้อมในการดำรงชีวิตจะช่วยให้เด็กมีสุขภาพที่ดีและมีจิตวิญญาณช่วยป้องกันโรค tic อย่างไรก็ตามหากลูกของคุณมีอาการนี้คุณควรสงบสติอารมณ์และอย่าปล่อยให้เด็กเครียด นอกจากนี้คุณควรเขียนสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนที่อาการ tic จะปรากฏขึ้น สิ่งนี้จะช่วยให้คุณเห็นว่าอาการของ tic ปรากฏขึ้นเมื่อใดดังนั้นวิธีการป้องกัน
