ตามที่แพทย์และนักจิตวิทยาชาวออสเตรีย Alfred Adler ลำดับการเกิดจะส่งผลต่อบุคลิกภาพและไอคิวของเด็กอย่างมาก นอกจากนี้ยังมีปัจจัยอื่น ๆ เช่นเพศสถานะทางสังคม - เศรษฐกิจระดับการศึกษา ... ซึ่งส่งผลกระทบต่อทารกมากเช่นกัน
มีศาสตร์ทั้งหมดที่อยู่รอบ ๆ แนวคิดของลำดับการเกิด นักจิตวิทยาอัลเฟรดแอดเลอร์เป็นคนแรกที่คิด "ทฤษฎีลำดับการเกิด" ในการทำความรู้จักกับบุคคลหนึ่งเขากล่าวว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือทำให้พวกเขาอยู่ในบริบทของการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น จากนั้นเขาสรุปว่าบุคลิกภาพและพฤติกรรมของบุคคลปรากฏตั้งแต่วัยเด็กและลำดับการเกิดเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็ก โปรดเข้าร่วมaFamilyToday Health เพื่อติดตามการแบ่งปันต่อไปนี้เพื่อทำความเข้าใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับปัญหานี้
ลำดับการเกิดคืออะไร?
พูดง่ายๆว่าลำดับการเกิดคือตำแหน่งของเด็กในครอบครัวเมื่อเทียบกับพี่น้องคนอื่น ๆ จำนวนเด็กในครอบครัวใดที่จะส่งผลต่อทัศนคติของพ่อแม่และวิธีที่พ่อแม่เลี้ยงดูลูก
ลำดับการเกิดมีผลต่อการเลี้ยงดูอย่างไร?
ลำดับการเกิดและการเลี้ยงดูมักมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด ยกตัวอย่างเช่นสำหรับลูกคนแรกพ่อแม่ยังไม่มีประสบการณ์ในการเลี้ยงลูกมากนักจึงมักได้รับการเลี้ยงดูด้วยวิธีต่างๆมากมาย นอกจากนี้พ่อแม่มักจะกังวลและกลัวดังนั้นพวกเขาจึงมักจะกลายเป็นผู้ปกครองที่เข้มงวดและบังคับให้ลูกเชื่อฟังสิ่งที่พวกเขาขอ
อย่างไรก็ตามสำหรับลูกคนที่สองหรือคนที่สามพ่อแม่มักจะเลี้ยงดูอย่างสบาย ๆ มากขึ้นเนื่องจากประสบการณ์ที่ได้รับจากการเลี้ยงดูลูกคนแรก ที่สำคัญพ่อแม่จะไม่กังวลกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มากเกินไปเพราะพ่อแม่ต้องใช้เวลาดูแลลูกมากขึ้น
ลำดับการเกิดและบุคลิกภาพของเด็ก
1. ลูกคนแรก
ตามที่ Adler เด็กแรกเกิดมักจะเป็นคนหัวโบราณมีความสามารถในการชี้นำรับผิดชอบและมีความคิดของผู้นำ เนื่องจากพวกเขาเป็นพี่น้องที่อายุมากที่สุดในครอบครัวเด็ก ๆ มักต้องรับผิดชอบต่อลูกดูแลพวกเขาดูแลพวกเขาในนามของพ่อแม่ ดังนั้นเด็กจะมีความกระตือรือร้นในทุกสถานการณ์และมักจะมีความรับผิดชอบสูงมาก
เด็กคนแรกมักจะทำงานหนักมากและต้องการทำให้พ่อแม่หรือครูของเขาพอใจอยู่เสมอ หากผู้ปกครองเข้มงวดเกินไปและเรียกร้องมากเกินไปเด็กจะพยายามและพยายามมากขึ้น "ความสมบูรณ์แบบ" เป็นลักษณะแรกของบุคลิกภาพของเด็ก จากการวิจัยพบว่าเด็กคนแรกมีความอ่อนไหวต่อความผิดปกติทางจิตใจเช่นความวิตกกังวลภาวะซึมเศร้าความเครียด ... นอกจากนี้เด็กยังมีแนวโน้มที่จะรู้สึกอิจฉาและไม่มั่นคงเมื่อพ่อแม่ไม่ให้ความสนใจและดูแลเอาใจใส่มากนัก เด็กคนอื่น ๆ ในครอบครัว
2. ลูกคนกลาง
ทารกแรกเกิดมักจะเข้ากับคนง่ายและเท่าเทียมกัน เนื่องจากเด็กไม่มีความรับผิดชอบมากเท่าพี่ชายและน้องสาวและไม่ต้องการการดูแลเอาใจใส่มากเท่าพวกเขาบางครั้งพวกเขาจึงปรับตัวได้มาก ไม่เพียงแค่นั้นเด็ก ๆ จะมีทักษะในการสื่อสารที่ดีมากและสามารถเชื่อมโยงผู้คนเข้าด้วยกันได้ ดังนั้นเด็กมักชอบอยู่กับเพื่อนมากกว่าอยู่กับพ่อแม่เพราะพ่อแม่มักให้ความสำคัญกับลูกคนแรกหรือลูกคนเล็ก นอกจากนี้ลูกคนกลางมักเป็นมิตรมากสามารถทำงานเป็นกลุ่มได้ดีและสนับสนุนและช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ
ในทางกลับกันเด็กที่เกิดหลังจากพี่น้องมีแนวโน้มที่จะสูญเสียความมั่นใจและมีความภาคภูมิใจในตนเองน้อยกว่าพี่น้องเพราะบางครั้งพวกเขาจะรู้สึกเหมือนซ้ำซ้อนและมองไม่เห็น อย่างไรก็ตามทฤษฎีลำดับการเกิดและพัฒนาการของตัวละครมักจะนำมาใช้กับเด็กคนกลางได้ยากเนื่องจากจำนวนเด็กกลางมักมีจำนวนมาก ดังนั้นการกำหนดลักษณะบุคลิกภาพมักเป็นเรื่องยากมาก
3. ลูกคนสุดท้อง
คนสุดท้องเป็นเด็กที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจากทั้งพ่อแม่และพี่น้อง นอกจากนี้การเลี้ยงดูลูกที่อายุน้อยที่สุดมักจะสะดวกสบายและช่วยให้พวกเขาได้สำรวจเพิ่มเติม ดังนั้นเด็กที่อายุน้อยที่สุดมักเป็นเด็กที่ประมาทและมีความคิดสร้างสรรค์มาก เด็กมักมีพรสวรรค์ด้านกีฬาดนตรีหรือศิลปะ แรงจูงใจหลักของเด็กคือการทำให้ดีขึ้นเพื่อที่จะเหนือกว่าพี่น้องของพวกเขา
อย่างไรก็ตามลูกคนเล็กมีแนวโน้มที่จะขาดความรับผิดชอบและต้องพึ่งพาพ่อแม่และพี่น้องเป็นอย่างมาก วิธีนี้จะช่วยให้เด็ก ๆ ลาออกจากงานเมื่อเป็นผู้ใหญ่ได้ง่ายขึ้น
4. ลูกคนเดียว
สำหรับเด็กที่เป็นคนที่มักจะมีความมั่นใจมากเพราะเด็กได้รับความรักของพ่อแม่ เด็กส่วนใหญ่ชอบอยู่คนเดียวเพราะไม่มีใครคุยและเล่นด้วย
อีกทั้งตั้งแต่ยังเป็นลูกคนเดียวลูกก็ไม่มีใครแย่งด้วย ในฐานะลูกคนเดียวเด็กจึงได้รับความรักหวงแหนและปกป้องมากเกินไปจากทั้งครอบครัว ดังนั้นความเห็นแก่ตัวการพึ่งพาและ "ตัวเองเป็น - สะดือของจักรวาล" เป็นลักษณะทั่วไปในเด็กเท่านั้น เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่เด็กจะมีปัญหาในการทำงานเป็นทีมมากกว่าเด็กที่มีพี่น้อง
ข้อยกเว้น
ต่อไปนี้เป็นข้อยกเว้นบางประการเกี่ยวกับการสั่งเกิดที่ส่งผลต่อบุคลิกภาพของเด็ก:
1. ครอบครัว "ผสม"
ครอบครัวผสมคือครอบครัวที่ประกอบด้วยพ่อแม่ที่หย่าร้างและแต่งงานใหม่กับคนอื่น เมื่อถึงจุดนี้เด็กจะต้องแบ่งปันความรักของพ่อแม่กับลูกของแม่เลี้ยงหรือพ่อเลี้ยง เด็กอาจไม่ใช่คนโตอีกต่อไปเนื่องจากเด็กโตเข้ามาแทนที่หรือเด็กไม่ใช่คนที่ได้รับความสนใจมากที่สุดอีกต่อไปเพราะเด็กที่อายุน้อยกว่าต้องการความเอาใจใส่จากพ่อแม่ อย่างไรก็ตามหากเด็กอายุมากกว่า 5 ปีบุคลิกภาพของเด็กจะไม่เปลี่ยนไปแม้จะอยู่ในครอบครัวใหม่ก็ตาม
2. ครอบครัวที่มีฝาแฝดหรือแฝดสาม
สำหรับฝาแฝดดูเหมือนจะไม่มีลำดับการเกิด ไม่ว่าจะเกิดก่อนหรือหลังเด็กยังคงได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรมจากพ่อแม่
3. ช่องว่างระหว่างวัยระหว่างเด็กมีมากเกินไป
หากเด็กและพี่น้องอยู่ห่างกันหลายปีเกินไป (อย่างน้อย 5-6 ปี) ทฤษฎีนี้จะไม่เหมาะสม เด็กอายุ 5 ปีกับพี่น้องอายุ 12 ปีและ 1 ปีมีความสามารถในการคล้ายกับคนแรกแทนที่จะเป็นคนกลาง
4. การยอมรับ
กรณีของการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมจะเหมือนกับข้างต้น หากเด็กเป็นบุตรบุญธรรมในขณะที่ครอบครัวมีลูกคนโต 2 คนแน่นอนว่าเด็กคนนั้นจะกลายเป็นคนสุดท้องในครอบครัว อย่างไรก็ตามหากเด็กอายุเกิน 6 ปีลักษณะบุคลิกภาพจะยังคงเหมือนเดิม
ใครมีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็กมากที่สุด?
จากการวิจัยพบว่าคนที่มีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็กมากที่สุดคือพ่อแม่พี่น้องและเพื่อน ผู้เชี่ยวชาญหลายคนเชื่อว่าพี่น้องมีอิทธิพลมากที่สุดในขณะที่คนอื่น ๆ เชื่อว่าเพื่อนมีอิทธิพลมากที่สุด อย่างไรก็ตามการศึกษาทั้งหมดยอมรับว่าพ่อแม่มีส่วนสำคัญในการพัฒนาเด็ก
บุคลิกภาพของเด็กสามารถเปลี่ยนแปลงได้หรือไม่?
บุคลิกภาพของเด็กสามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างสมบูรณ์โดยไม่จำเป็นต้องเชื่อมโยงกับลำดับการเกิด คุณสามารถปรับปรุงบุคลิกภาพของบุตรหลานของคุณได้โดยทำตามขั้นตอนต่อไปนี้:
•เข้าใจ
คุณต้องเข้าใจตำแหน่งและบทบาทของเด็กในครอบครัว เมื่อคุณเข้าใจลักษณะเหล่านี้แล้วคุณจะมีวิธีที่ดีขึ้นในการเลี้ยงดูบุตรหลานของคุณ
• ทราบ
คุณต้องตระหนักถึงความไม่สงบทางอารมณ์และต้นกำเนิดของมัน กำหนดอารมณ์ของเด็กความผันผวนที่เขาอาจประสบเช่นลูกคนกลางมักจะรู้สึกหงุดหงิดที่ถูกรักน้อยลงในขณะที่ลูกคนเล็กมักรู้สึกโกรธที่ถูกปฏิบัติเหมือนเด็ก
•การตัดสินใจ
นี่คือเวลาที่ต้องดำเนินการ บอกลูกคนโตของคุณว่าคุณรักพวกเขาไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใครและคุณไม่จำเป็นต้องทำงานหนักเพื่อบางสิ่ง แสดงความรักกับลูกคนกลาง สุดท้ายกับลูกคนเล็กของคุณให้พวกเขารับผิดชอบหรือทำงานบางอย่างเพื่อให้พวกเขาพึ่งพาคุณและคนอื่น ๆ รอบตัวน้อยลง
ลำดับการเกิดมีผลต่อ IQ ของเด็กหรือไม่?
นี่เป็นปัญหาที่ถกเถียงกันในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา การศึกษาบางชิ้นแสดงให้เห็นว่าลำดับการเกิดและ IQ มีความสัมพันธ์กันในขณะที่คนอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าความฉลาดได้รับอิทธิพลจากพันธุกรรมปัจจัยทางสังคมและการสั่งสอนของพ่อแม่
การศึกษาขนาดใหญ่ในเยอรมนีพบว่าผู้ที่มีไอคิวสูงสุดคือเด็กที่ไม่มีพี่น้องและเป็นลูกคนหัวปีและไอคิวของพี่น้องก็ใกล้เคียงกัน นอกจากนี้พวกเขาไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างลำดับการเกิดกับความคิดสร้างสรรค์วุฒิภาวะทางอารมณ์หรือพรสวรรค์
นอกจากลำดับการเกิดแล้วปัจจัยใดบ้างที่มีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็ก?
มีหลายปัจจัยที่สามารถกำหนดบุคลิกภาพของเด็กเช่น:
•เพศ
นี่เป็นปัจจัยที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งที่กำหนดบุคลิกภาพของบุคคล ตัวอย่างเช่นหากครอบครัวหนึ่งมีเด็กชายแรกเกิดและเด็กหญิงคนที่สองแน่นอนว่าเด็กผู้หญิงไม่จำเป็นต้องทำงานหนักเกินไปเพื่อให้ได้รับความสนใจจากพ่อแม่เพราะเพศทำให้เธอมีความแตกต่างและมีแนวโน้มที่จะ มีลักษณะแรกเกิด นอกจากนี้หากพ่อแม่ชอบเด็กผู้ชายมากกว่าเด็กผู้หญิงหรือในทางกลับกันทฤษฎีลำดับการเกิดก็ไม่สำคัญมากนัก
•ช่องว่างระหว่างวัย
ช่องว่างระหว่างวัยมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาบุคลิกภาพของเด็ก ถ้าพี่น้องอายุใกล้เคียงกันและเป็นเพศเดียวกันพวกเขามีแนวโน้มที่จะแข่งขันกัน ระยะห่างที่ดีที่สุดในการหลีกเลี่ยงปัญหานี้คือเด็กทั้งสองควรห่างกันประมาณ 5 ปีเพื่อให้พวกเขาสามารถสร้างพื้นที่ของตัวเองได้ สิ่งนี้มักไม่เป็นความจริงสำหรับฝาแฝด แต่ส่วนใหญ่แล้วฝาแฝดมักจะมีการแข่งขันน้อยกว่าสองปีที่ห่างกัน
• รูปร่าง
การกลั่นแกล้งเป็นเรื่องปกติในหลายครอบครัวที่มีลูกตัวโต เด็กแรกเกิดมักจะโตดังนั้นพวกเขาจึงมักจะรังแกเด็กที่อายุน้อยกว่า อย่างไรก็ตามสถานการณ์นี้สามารถย้อนกลับได้หากเด็กที่อายุน้อยกว่ามีสุขภาพดีกว่าพี่น้องของพวกเขา
•ความสามารถพิเศษ
เด็กทุกคนมีความพิเศษ แต่ถ้าเด็กมีพรสวรรค์ตามธรรมชาติในบางสิ่งบางอย่างเช่นกีฬาดนตรีหรือการเรียนผู้ปกครองมักจะให้ความสำคัญกับเด็กเหล่านี้มากกว่า เด็กเหล่านี้จะได้รับความรักและความเอาใจใส่ทั้งหมดที่ปรารถนา แต่อาจทำให้พี่น้องคนอื่นไม่พอใจและไม่พอใจ
แม้ว่าลำดับการเกิดจะมีอิทธิพลต่อบุคลิกภาพของเด็ก แต่สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่าการเอาใจใส่ความรักและความเท่าเทียมกันในเด็กจะมีบทบาทสำคัญยิ่งขึ้นในการสร้างตัวละคร


