คุณเห็นว่าลูกคนที่สองของคุณซุกซนและเป็นศัตรูกันมากกว่าลูกคนแรกหรือไม่? นักวิจัยหลายคนได้พบว่าหนึ่งในลักษณะเล็ก ๆ น้อย ๆ ของครอบครัวที่เกิดมาเพื่อกบฏ
ถึงแม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือดเดียวกัน แต่แต่ละคนก็ยังมีบุคลิกที่แตกต่างกัน บางความคิดเห็นบอกว่าลูกคนที่สองในครอบครัวจะซนและดื้อรั้นมากกว่าพี่น้อง บุคลิกภาพข้างต้นส่งผลต่ออนาคตของเด็กหรือไม่และเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ มาดูกันว่า aFamilyToday Health
ลูกคนที่สองเกิดมาเพื่อกบฏ?
ก่อนหน้านี้นักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบพฤติกรรมของเด็ก ๆ ที่พ่อแม่มักเห็นเช่นเด็กที่โตที่สุดจะเชื่อฟังและเชื่อฟังมากกว่าในขณะที่เด็ก ๆ ในครอบครัวจะมีอิสระมากขึ้นชอบผจญภัยและเปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลง
ผลการวิจัยจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์สหรัฐอเมริกาแสดงให้เห็นว่าบุคลิกภาพของลูกคนที่สองในครอบครัวอาจส่งผลต่อความสามารถของเด็กในการก่ออาชญากรรม กล่าวอีกนัยหนึ่งรองมีศักยภาพที่จะกลายเป็นอาชญากร พบผลลัพธ์ที่คล้ายกันในสองการศึกษาของเดนมาร์กและฟลอริดา
ผู้เขียนศึกษาอธิบายว่าในครอบครัวที่มีลูกสองคนขึ้นไปเมื่อเทียบกับลูกคนแรกลูกคนที่สองมีแนวโน้มที่จะก่ออาชญากรรมมากกว่า 20-40% พวกเขามีแนวโน้มที่จะถูกปรับเนื่องจากละเมิดวินัยในโรงเรียนและมีแนวโน้มที่จะเข้าร่วมกลุ่มอาชญากร
พ่อแม่สนใจลูกคนที่สองน้อยลง
นักวิจัยตั้งข้อสังเกตว่าสุขภาพของทารกและคุณภาพของโรงเรียนไม่มีผลต่อความผิดพลาดของเด็ก อย่างไรก็ตามเวลาที่พ่อแม่ใช้กับลูกเป็นสิ่งสำคัญ สำหรับลูกคนแรกพ่อแม่ใช้เวลาอยู่กับลูกมากขึ้นทุ่มเทความรักให้กับการดูแลลูก ๆ
อย่างไรก็ตามเมื่อลูกคนที่สองเกิดลูกคนที่สองจะไม่เหมือนพี่น้อง เวลาของพ่อแม่จะต้องแบ่งเพื่อดูแลลูกทั้งสองคน ลูกคนที่สองอาจได้รับผลเสียมากกว่าลูกคนแรกเช่นสวมเสื้อผ้าเก่าหรือเล่นของเล่นเก่าบางครั้งพี่ชายหรือน้องสาวของเขา / เธอได้รับความเสียหายบางส่วน
ผู้เขียนการศึกษากล่าวว่าเด็กคนแรกได้รับการดูแลจากพ่อแม่เพื่อให้ลูกคนแรกมีพัฒนาการที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ดังนั้นทารกมักจะโตเร็ว ในขณะเดียวกันเด็กคนที่สองในครอบครัวได้รับความสนใจจากผู้ใหญ่น้อยกว่าพี่น้องของพวกเขา มีเหตุผลหลายประการนี้:
การแข่งขันเพื่อเรียกร้องความสนใจ:บางครั้งผู้ใหญ่มักใช้เวลาดูแลผู้อาวุโสมากกว่าผู้เยาว์ ดังนั้นทารกที่เกิดในภายหลังจำเป็นต้องแย่งชิงความสนใจจากพ่อแม่ไม่เพียง แต่กับคนโตเท่านั้น แต่ยังรวมถึงความรับผิดชอบอื่น ๆ ของพ่อแม่ด้วย
เด็กเลียนแบบคนผิด:ในขณะที่ลูกคนโตมองว่าคุณเป็นแบบอย่าง แต่ลูกคนรองมักจะมีนิสัยที่เบี่ยงเบนเมื่อเลียนแบบพี่น้องของเขาเด็กคนอื่นหรือใครก็ตามที่เขาสัมผัสด้วยเด็กมาก

พ่อแม่ไม่ค่อยเล่นกับลูก:ในการวิจัยพ่อแม่หลายคนกระตือรือร้นที่จะเล่นกับลูกคนที่สองในครอบครัวน้อยกว่าลูกคนโต พวกเขาไม่ค่อยเล่าเรื่องตอนดึกเล่นปริศนาหรือเกมอื่น ๆ กับลูก ๆ
ลูกของคุณจะกลายเป็นอาชญากรหรือไม่?
ไม่มีงานวิจัยที่แสดงให้เห็นว่าหากเด็กคนที่สองมีแนวโน้มที่จะก่ออาชญากรรมลูกของคุณจะกลายเป็นอาชญากร จำเป็นต้องมีหลักฐานเพิ่มเติมเพื่อยืนยันว่าปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อเด็กคือพ่อแม่
คุณไม่จำเป็นต้องกังวลมากเกินไปแม้ว่าลูกคนที่สองในครอบครัวจะขี้เล่น แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ อัตราต่อรองที่แท้จริงคือ 1 ใน 20 เด็กมีปัญหาร้ายแรง สิ่งสำคัญที่สุดคือการเลี้ยงดูความเอาใจใส่และความเอาใจใส่ของพ่อแม่จะเป็นตัวกำหนดว่าลูกของคุณเติบโตขึ้นอย่างไร
ปฏิบัติต่อลูกของคุณอย่างยุติธรรม
การปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างยุติธรรมด้วยความรักและความเอาใจใส่คุณจะลดโอกาสที่ลูกของคุณจะถูกคุกคามทำผิดหรือมีความผิดในอนาคต นี่คือเคล็ดลับที่คุณสามารถอ้างถึง:
รับฟังลูกน้อยของคุณหากเขาต้องการความสนใจและเอาใจใส่พร้อมกับการแสดงความคิดเห็นและยอมรับทัศนคติของเขาหรือเธอ
อย่าบอกลูกว่าชีวิตไม่ยุติธรรม หากลูกของคุณเถียงว่าคุณไม่ปฏิบัติต่อเขาอย่างยุติธรรมให้แสร้งทำเป็นไม่ฟัง อย่าตอบสนองและดำเนินการต่อกับงานของคุณ ลูกน้อยของคุณอาจจะบูดบึ้ง แต่จะฟังคุณ
เมื่อคุณสงบลงแล้วให้ถามลูกว่าจะทำตัวอย่างไรให้ดีขึ้นในสถานการณ์ที่คล้ายคลึงกัน ลูกของคุณจะเข้าใจและรู้วิธีควบคุมการกระทำของเขา
หากลูกของคุณโทษว่าคุณไม่ใส่ใจคุณควรให้เวลากับพวกเขามากขึ้นโดยเลือกช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งของวันรวมทั้งข้ามงานและมุ่งเน้นไปที่การสนุกสนานกับพวกเขา
บทบาทของพ่อแม่ในการเลี้ยงดูลูกมีความสำคัญมาก การวิจัยยังพบว่าความแตกต่างของแนวโน้มที่ลูกคนที่สองจะมีความรุนแรงในครอบครัวและคนโตนั้นเกี่ยวข้องกับการดูแลและการรักษาระหว่างพ่อแม่และลูก แน่นอนว่าการเป็นแม่ที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย แต่จงใจเย็นและมอบความรักทั้งหมดให้กับคุณเสมอ