เลี้ยงดูลูก

ตาบอดสีในวัยเด็กรบกวนชีวิตของเด็ก

ตาบอดสีในเด็กเล็กทำให้เด็กไม่สามารถแยกแยะสีได้รวมทั้งขัดขวางชีวิตประจำวันและความชอบส่วนตัว

ตาบอดสีในเด็กเล็กทำให้เด็กไม่สามารถแยกแยะสีได้รวมทั้งขัดขวางชีวิตประจำวันและความชอบส่วนตัว

หากลูกน้อยของคุณมีปัญหาในการแยกแยะสีและมักจะสับสนไม่รู้ว่าสีอะไรคือสีน้ำตาลและสีแดงสีเขียวและสีน้ำเงินเขาหรือเธอมีแนวโน้มที่จะตาบอดสี อย่างไรก็ตามก่อนที่คุณจะพาลูกไปพบแพทย์โปรดให้aFamilyToday Healthติดตามการแบ่งปันต่อไปนี้เพื่อทำความเข้าใจเพิ่มเติมเกี่ยวกับโรคนี้

1. ตาบอดสีคืออะไร?

ตาบอดสีในเด็กเล็กเป็นภาวะที่มีความสามารถในการแยกแยะสีลดลง สาเหตุของภาวะนี้มักเกิดจากกรรมพันธุ์และมักเกิดในเด็กผู้ชายมากกว่าเด็กผู้หญิง

 

โดยเฉพาะเด็กที่ตาบอดสีจะไม่สามารถแยกแยะสีบางสีได้เช่นแดงเขียวเหลืองและน้ำเงิน โรคตาพันธุกรรมและการใช้ยาอันตรายบางชนิดอาจเป็นสาเหตุของตาบอดสี

2. สาเหตุของตาบอดสีในเด็กเล็ก

สาเหตุของตาบอดสีในเด็กเล็กมีดังนี้

ความผิดปกติทางพันธุกรรม

ตาบอดสีมักเกิดในเด็กผู้ชายมากกว่าเด็กผู้หญิง เด็กที่ตาบอดสีมักไม่สามารถแยกแยะสีหลักบางสีได้เช่นแดงเขียวน้ำเงินและเหลือง โรคนี้อาจไม่รุนแรงปานกลางหรือรุนแรง ดวงตาทั้งสองข้างอาจได้รับผลกระทบและความรุนแรงมักจะไม่เปลี่ยนแปลงตลอดชีวิต

เนื่องจากภาวะแทรกซ้อนของโรค

หากเด็กมีโรคประจำตัวเช่นเบาหวานอัลไซเมอร์โรคพาร์กินสันมะเร็งเม็ดเลือดขาวต้อหินและจอประสาทตาเสื่อมเขาอาจตาบอดสีได้ เงื่อนไขเหล่านี้อาจส่งผลต่อดวงตาทั้งสองข้าง อย่างไรก็ตามหากโรคของทารกได้รับการวินิจฉัยและรักษาตั้งแต่เนิ่นๆทารกจะฟื้นฟูการมองเห็นได้ตามปกติ

ยา

ยาบางชนิดมีผลต่อความสามารถในการแยกสีเช่นยาบางชนิดสำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือดการติดเชื้อและความผิดปกติของระบบประสาท

อายุ

ยิ่งเด็กอายุมากขึ้นโรคก็จะยิ่งแย่ลงและเด็กจะแยกแยะสีหลักได้ยากขึ้น ดังนั้นทารกควรได้รับการค้นพบสภาพเพื่อให้ดีขึ้นโดยเร็วที่สุด

เคมี

หากเด็กสัมผัสกับสารเคมีที่เป็นพิษเช่นคาร์บอนไดซัลไฟด์และปุ๋ยเคมีการมองเห็นของเด็กอาจได้รับผลกระทบเช่นกัน หากคุณเป็นคนรักธรรมชาติหรือปลูกต้นไม้ในบ้านให้แน่ใจว่าลูกน้อยของคุณไม่ได้ใกล้ชิดกับสารเคมีเหล่านี้และสตรีมีครรภ์ก็หลีกเลี่ยงการสัมผัสกับมัน

3. อาการตาบอดสี

ตาบอดสีในวัยเด็กรบกวนชีวิตของเด็ก

 

 

อาการบางอย่างที่พบบ่อยในระยะแรกของตาบอดสี:

เด็กไม่สามารถแยกแยะสีพื้นฐานบางสีได้เมื่ออายุ 4 ปีขึ้นไป

เด็กไม่สามารถแยกแยะวัตถุด้วยความแตกต่างกันเล็กน้อย

การเคลื่อนไหวของดวงตาอย่างรวดเร็ว (หายาก)

ตาบอดสีไม่มีผลต่อความคมชัด อาการตาบอดสีอาจไม่รุนแรงจนคุณอาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเด็กตาบอดสี

ปัญหาการมองเห็นของเด็กสามารถค้นพบได้เมื่อโตขึ้นและเรียนรู้เกี่ยวกับสี ให้ความสนใจกับเวลาที่คุณสั่งให้ลูกแยกแยะวัตถุบางอย่างตามสีที่พวกเขาไม่สามารถทำได้ หากลูกของคุณตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้บ่อยๆให้พาไปพบแพทย์เพื่อรับการตรวจและรับคำแนะนำที่เป็นประโยชน์

4. การวินิจฉัยตาบอดสีในเด็ก

หากคุณพบว่าลูกของคุณไม่สามารถแยกแยะสีบางสีได้คุณควรปรึกษาจักษุแพทย์เพื่อขอคำแนะนำ แพทย์จะตรวจตาลูกของคุณและแสดงภาพลูกน้อยของคุณที่ประกอบด้วยจุดต่างๆ หากคุณตาบอดสีลูกของคุณจะไม่สามารถระบุรูปแบบหรือสีในภาพได้

การทดสอบทางการแพทย์ที่ใช้บ่อยที่สุดในการวินิจฉัยตาบอดสีในเด็กเล็กคือการทดสอบการมองเห็นสี นี่เป็นวิธีทดสอบความสามารถของบุตรหลานในการแยกแยะสี

แพทย์จะ:

ให้ลูกของคุณนั่งในห้องที่มีแสงปกติ

วางการ์ดที่มีจุดสีไว้ข้างหน้าเด็ก การ์ดเหล่านี้รู้จักกันทั่วไปในชื่อการ์ดอิชิฮาระ

จุดสีเหล่านี้มักจะเป็นรูปแบบเฉพาะเช่นตัวอักษรหรือตัวเลขและเด็กจะต้องระบุรูปแบบนี้

แพทย์อาจขอให้บุตรหลานของคุณแยกแยะสีต่างๆบนการ์ด

5. การรักษาตาบอดสีในเด็กเล็ก

หากตาบอดสีเป็นกรรมพันธุ์จะไม่สามารถรักษาได้ อย่างไรก็ตามหากสาเหตุของตาบอดสีเกิดจากยาหรือความเจ็บป่วยแพทย์ของคุณจะสังเกตปัจจัยเหล่านี้ ตัวอย่างเช่นหากบุตรหลานของคุณมีอาการป่วยขั้นตอนแรกที่คุณต้องทำคือปฏิบัติต่อพวกเขา

วิธีการทั่วไปที่แพทย์ใช้ในการรักษาตาบอดสีมีดังนี้

ใส่คอนแทคเลนส์สี: แพทย์ให้เด็กใส่คอนแทคเลนส์สีเพื่อให้สามารถแยกแยะสีพื้นฐานได้ง่าย อย่างไรก็ตามแว่นตาเหล่านี้สามารถทำให้วัตถุที่เด็กมองเห็นผิดรูปได้จึงขัดขวางการมองเห็นของเด็ก

สวมแว่นตาป้องกันแสงสะท้อน: เด็กที่ตาบอดสีขั้นรุนแรงจำเป็นต้องสวมแว่นตาพิเศษเหล่านี้ ผลิตภัณฑ์จะช่วยให้เด็ก ๆ แยกแยะสีบางสีได้ง่าย

6. คำแนะนำบางอย่าง

ตาบอดสีอาจรบกวนการเรียนรู้ของเด็ก การไม่สามารถแยกแยะสีได้อาจทำให้เด็กรู้สึกด้อยทางจิตใจซึ่งจะส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนรู้

วิธีการบางอย่างที่คุณสามารถช่วยลูกของคุณได้มีดังนี้

ให้ลูกของคุณตรวจตาเพื่อให้แพทย์วินิจฉัยความรุนแรงของโรคและแนะนำการรักษาที่เหมาะสม

หากลูกของคุณตาบอดสีจากยาหรือสารเคมีบางชนิดให้เขาหรือเธอสัมผัสกับสารเคมีเหล่านี้น้อยลง

พูดคุยกับครูและสมาชิกในครอบครัวเกี่ยวกับสภาพของบุตรหลานของคุณ สิ่งนี้จะช่วยให้ผู้คนเข้าใจได้ดีขึ้นและปฏิบัติตนอย่างเหมาะสม

 

More in เลี้ยงดูลูก