เด็กคือชีวิตของพ่อแม่ อย่างไรก็ตามเด็กมักไม่เชื่อฟังและเชื่อฟัง บางครั้งพวกเขาหงุดหงิดและรบกวนทำให้คุณโกรธและโกรธ ดังนั้นจึงมีหลายครั้งที่คุณเลือกที่จะดุหรือตบหากลูกของคุณไม่เห็นด้วย รู้ไหมว่าการดุลูกอาจส่งผลต่อพัฒนาการของลูกได้
ในชีวิตจริงพ่อแม่เป็นแบบอย่างให้เด็กทำตาม หากพ่อแม่ตะโกนหรือตีลูกตลอดเวลาเด็ก ๆ จะเรียนรู้ที่จะทำตามและนำไปใช้เมื่อโตขึ้น มาเรียนรู้วิธีสอนลูกอย่างถูกวิธีด้วย aFamilyToday Health กันเถอะ!
เรียนรู้ว่าชาวเอสกิโมสอนเด็ก ๆ อย่างไร
วิทยุสาธารณะแห่งชาติได้ตีพิมพ์จดหมายข่าวเรื่อง "ชาวเอสกิโมสอนลูก ๆ ให้ระงับความโกรธได้อย่างไร" ชิ้นนี้บอกเล่าเรื่องราวของ Jean Briggs นักมานุษยวิทยาที่ใช้เวลา 30 ปีกับชนเผ่าเอสกิโม
จากข้อมูลของ Briggs ครอบครัวที่เธออาศัยอยู่ด้วยไม่เคยโกรธเธอแม้ว่าเธอจะทำให้พวกเขาโกรธหลายครั้งก็ตาม พวกเขายังไม่เคยโกรธลูก แทนที่จะโกรธพวกเขาพยายามสงบสติอารมณ์และหลีกเลี่ยงการหงุดหงิดหรือแสดงความผิดหวังต่อหน้าลูก ๆ เนื่องจากตามที่พวกเขาพูดเด็ก ๆ ยังคงไร้กังวลและยังไม่บรรลุนิติภาวะ
"พวกเขายังสอนลูก ๆ ถึงวิธีควบคุมความโกรธของตัวเอง" เธอกล่าวเสริม
เรียนรู้วิธีการสอนเด็กอย่างมีประสิทธิภาพ
American Academy of Pediatrics (AAP) ให้การสนับสนุนแนวทางการเลี้ยงดูของชาวเอสกิโมเป็นอย่างมาก
“ ฉันคิดว่าสิ่งที่ชาวเอสกิโมทำคือทั้งหมดนั้น” โรเบิร์ตเซจโฆษกของ AAP และยังเป็นกุมารแพทย์ที่โรงพยาบาลเด็กที่ศูนย์การแพทย์ทัฟส์ในบอสตันซึ่งฉันและกุมารแพทย์คนอื่น ๆ ให้การสนับสนุนมาเป็นเวลานานแล้ว”
แนวทางการเลี้ยงดูของครอบครัวชาวเอสกิโมเป็นไปในเชิงบวกมากSege กล่าว แทนที่จะดุเด็กเมื่อพวกเขาไม่ทำอะไรพวกเขาอธิบายให้พวกเขาฟังว่าพวกเขาต้องการให้ทำอะไร

“ นั่นเยี่ยมมาก” เขากล่าวเสริม ฉันคิดว่าข้อเสียเพียงอย่างเดียวของแนวทางนี้คือค่อนข้างใช้เวลานาน อันที่จริงฉันไม่แน่ใจว่านี่เป็นจุดอ่อนหรือไม่เว้นแต่เด็ก ๆ จะได้รับผลกระทบโดยตรง ".
เป็นเวลานาน AAP เชื่อเสมอว่าการตบจะส่งผลเสียต่อพัฒนาการของเด็กเล็ก กรี๊ดดดดดดดดดดด
นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการกรีดร้องในสิ่งพิมพ์ของ AAP เกี่ยวกับวิธีที่มีประสิทธิภาพในการให้ความรู้แก่เด็ก ๆ ดังนั้น AAP จึงระบุว่า: "วิธีการทางวินัยทั้งหมดรวมถึงการลงโทษทางร่างกายการดุด่าหรือการทำให้เด็กเล็กอับอายมีผลเฉพาะหน้าเท่านั้นไม่ใช่ประโยชน์ที่ยั่งยืน" จากนั้นพวกเขายังอ้างถึงงานวิจัยเพื่อสนับสนุนประเด็นของพวกเขา
"เราไม่ควรปล่อยให้ความกลัวและความเจ็บปวดปะปนอยู่ในความสัมพันธ์ระหว่างพ่อแม่และลูกที่น่ารักที่สุด" โรเบิร์ตเซจกล่าวเสริม
วิธีการให้ความรู้เด็กอย่างถูกต้อง?
Sege กล่าวว่าวิธีที่ถูกต้องในการให้ความรู้แก่เด็ก ๆ เป็นวิธีเดียวกับที่ครอบครัวชาวเอสกิโมกำลังทำอยู่ ระบุพฤติกรรมที่ถูกต้องพูดคุยกับพวกเขาเมื่อถึงวัยที่เหมาะสมแบ่งปันกับพวกเขาต่อไปและใช้การเล่าเรื่องเพื่อนำทางพวกเขาในสิ่งที่คุณต้องการให้พวกเขาทำ (หรือต้องการให้พวกเขาไปไกล)
1. สอนให้เด็กรู้จักควบคุมอารมณ์
Nancy Molitor รองศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาคลินิกและพฤติกรรมศาสตร์ที่ Feinberg School of Medicine (USA) ของ Northwestern University ยอมรับว่าแบบจำลองนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการประยุกต์ใช้ในการเลี้ยงดูบุตร
ดร. แนนซี่กล่าวเพิ่มเติมว่า“ เมื่อเราเกิดมาเราไม่ค่อยเข้าใจอารมณ์มากนัก เราถูกตั้งโปรแกรมให้รับรู้ความรู้สึกเหล่านี้ แต่ไม่สามารถตั้งชื่อและประมวลผลได้อย่างเหมาะสม”
แพทย์หญิงคนนี้กล่าวว่าพ่อแม่มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการสอนเด็ก ๆ ถึงวิธีการแสดงอารมณ์ทั้งอารมณ์เชิงบวกและเชิงลบ “ พ่อแม่ต้องเข้าใจว่าลูกกำลังสังเกตและเรียนรู้ว่าพวกเขาจัดการกับอารมณ์อย่างไร” เธอกล่าวเสริม จากนั้นพวกเขาจะพบวิธีแสดงความรู้สึกของตัวเอง”
ในแง่นั้นวิธีที่ชาวเอสกิโมกำจัดความโกรธมีความหมายมาก อย่างไรก็ตามการควบคุมอารมณ์ภายในของคุณเป็นสิ่งที่ดีอยู่เสมอหรือไม่? เด็กสามารถเรียนรู้บางสิ่งจากการเห็นพ่อแม่โกรธได้หรือไม่?
Molitor เชื่อว่าการที่เด็ก ๆ เห็นพ่อแม่โกรธจะเป็นประโยชน์ อย่างไรก็ตามสิ่งนี้จะมีประโยชน์ก็ต่อเมื่อพ่อแม่เต็มใจที่จะยอมรับว่าพวกเขาเสียอารมณ์และพูดคุยกับลูก ๆ ว่าพวกเขาสามารถควบคุมอารมณ์ได้อย่างไร
ความจริงก็คือคนส่วนใหญ่เสียอารมณ์ภายใต้สถานการณ์บางอย่าง แต่ท้ายที่สุดแล้วการฟันเฟืองเช่นนี้ไม่ใช่สิ่งที่ควรทำ
แพทย์หญิงคนนี้ยังบอกอีกว่าเธอไม่สนับสนุนให้พ่อแม่ทำโดยเจตนาหรือมองว่าเป็นบทเรียนให้ลูกเรียนรู้และลืมเรื่องของตัวเอง
2. เล่าเรื่องเชิง
วิธีการที่มีประสิทธิภาพอีกวิธีหนึ่งที่พ่อแม่ชาวเอสกิโมนำมาใช้ตามวิทยุสาธารณะแห่งชาติคือการสร้างเรื่องราวที่สร้างสรรค์และน่ากลัวซึ่งบางครั้งก็ครอบงำพฤติกรรมของเด็ก ๆ
ตัวอย่างเช่นเพื่อไม่ให้เด็ก ๆ ขึ้นจากน้ำพวกเขาอาจเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดทะเลที่ซุ่มซ่อนอยู่ในสระน้ำลึกเพื่อรอกินเด็ก ๆ หากพวกเขาเข้ามาใกล้เกินไป
หากคุณกังวลเกี่ยวกับจริยธรรมในการสร้างเรื่องราวที่ไร้สาระเหล่านี้ Robert Sege แนะนำว่าพ่อแม่หลายคนใช้วิธีนี้เพื่อเปลี่ยนทัศนคติของเด็ก ๆ โดยไม่ก่อให้เกิดผลเสียใด ๆ
เมื่อพูดถึงรายละเอียดที่ชั่วร้ายของเทพนิยายกริมม์เขากล่าวว่า:“ ฉันคิดว่าเรื่องนี้มีประเพณีที่ยาวนาน ความคิดของฉันไม่เหมือนกัน แต่ฉันไม่คิดว่ามันเป็นอันตราย ฉันพูดแบบนั้นเพราะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกันมากมายจึงนำแนวทางนี้มาใช้เป็นเวลานาน”.
อย่างไรก็ตาม Molitor สงสัยมากขึ้นเกี่ยวกับรูปแบบการสอนของพ่อแม่นี้ คุณยายของเธอเคยเล่าเรื่องสัตว์ประหลาดที่นอนอยู่ในตู้กับข้าวเพื่อจับคนที่กล้ากินอย่างเงอะงะ เรื่องนี้ทำให้เธอไม่กล้าแตะตู้กับข้าว
เธอกล่าวเสริมว่า“ ฉันกลัวมากและถูกครอบงำด้วยเรื่องราวแบบนั้น พวกเขาได้ผลจริงๆ ฉันไม่เคยกล้าเข้าใกล้ตู้กับข้าว แต่มันยังทำให้ฉันฝันร้ายและมักจะรู้สึกกลัวเมื่อเดินไปรอบ ๆ บ้านตอนกลางคืน แม้กระทั่งตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกกลัวเมื่ออยู่คนเดียวหรือเมื่อมันมืดลง
การเล่าเรื่องดังกล่าวให้เด็กฟังอาจมีผลข้างเคียงที่ไม่ต้องการโดยเฉพาะในเด็กที่มีบุคลิกอ่อนไหว
อย่างไรก็ตาม Molitor ยอมรับว่าพวกเราส่วนใหญ่ได้รับการบอกเล่าเรื่องราวเช่นนั้นและตอนนี้เราก็บอกกับลูก ๆ ของเรา อย่างไรก็ตามนิทานที่เราเล่ามักมีข้อความเกี่ยวกับศีลธรรมของตนเอง ดังนั้นขึ้นอยู่กับว่าผู้ปกครองนำไปใช้อย่างไรเรื่องราวเหล่านี้อาจเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์สำหรับผู้ปกครองในการกำหนดพฤติกรรมของบุตรหลาน
การเลี้ยงลูกด้วยวิธีชาวเอสกิโมนั้นค่อนข้างใช้เวลานาน แต่จากข้อมูลของดร. เซจนี่เป็นวิธีการเลี้ยงลูกที่ได้ผลและดีต่อสุขภาพ ชาวเอสกิโมไม่ดุลูก แต่จะสนทนาและเล่าเรื่องราวเพื่อชี้นำพฤติกรรมของพวกเขา นี่เป็นวิธีการสอนเด็กที่ไม่เหมือนใครผู้ปกครองควรเรียนรู้จาก
