ในชีวิตที่วุ่นวายทุกวันนี้พ่อแม่ไม่มีเวลาดูแลลูกมากพอ ดังนั้นหลายคนตรวจไม่พบพฤติกรรมที่ผิดปกติของเด็ก
เบบี้โบ (อายุ 5 ขวบ) มีปัญหาในการควบคุมตัวเองดื้อรั้นและตอบคำถามที่แม่ถามอย่างรุนแรง เด็กชายทะเลาะกับแม่บ่อยครั้งแม้ในที่สาธารณะ การพาเด็กไปเล่นที่บ้านเพื่อนแม่ของเขาเกือบฝันร้ายเมื่อโบไม่ยอมฟังแม่ของเธอและยุ่งจนควบคุมไม่ได้
ปัจจุบันภาวะนี้พบบ่อยในเด็ก ไม่มีมาตรฐานในการประเมินพฤติกรรมปกติหรือไม่มีพัฒนาการในเด็ก ขึ้นอยู่กับบุคลิกภาพของทารกพัฒนาการทางอารมณ์และสภาพแวดล้อมที่เป็นผู้ใหญ่ คุณแยกแยะได้อย่างไรว่าพฤติกรรมนั้นปกติหรือไม่?
สัญญาณของความผิดปกติในเด็ก
เป็นเรื่องปกติที่เด็กจะโกรธเถียงหรือตะโกน อย่างไรก็ตามหากพฤติกรรมนี้เกิดขึ้นทุกวันก็เป็นเรื่องที่ต้องใส่ใจ นี่คือสัญญาณบางอย่างที่บ่งชี้ว่าพฤติกรรมของเด็กผิดปกติ:
เด็กมีปัญหาในการควบคุมอารมณ์และแสดงความโกรธได้ง่ายด้วยสิ่งเล็กน้อยที่รบกวนจิตใจ
พฤติกรรมหุนหันพลันแล่นเช่นการตีการขว้างปาและการตะโกนเป็นเรื่องผิดปกติ
หยาบคายและไม่มีเหตุผล
ฉันมักจะโกหกและมีนิสัยขี้ขโมย
พฤติกรรมที่ผิดปกติส่งผลต่อประสิทธิภาพการเรียนรู้ของเด็ก เช่นเด็กอาจทะเลาะกันไปโรงเรียนสายหรือโดดเรียน
ความไม่เห็นด้วยกับคนรอบข้างยังส่งผลต่อชีวิตของทารก ทารกไม่สามารถจดจ่อกับบางสิ่งบางอย่างกระสับกระส่ายขี้เกียจหรือสับสน
การกระทำทางเพศที่น่าตื่นเต้นในวัยที่ไม่อนุญาต
เด็ก ๆ เริ่มตั้งคำถามกับสิ่งที่คุณพูดและไม่เชื่อฟังคุณแม้กระทั่งคัดค้านกฎที่คุณตั้งไว้
ปัญหาพฤติกรรม 8 ประการที่พบบ่อยในเด็ก
บ่อยครั้งที่เด็กทำสิ่งที่ตรงกันข้ามกับที่คุณสั่งและคิดว่าถูกต้อง
1. ดูหมิ่นและไม่เชื่อฟังผู้ใหญ่
เด็กอายุสามขวบที่เถียงคุณเป็นคนตลกและน่ารัก อย่างไรก็ตามหากเด็ก 7 ขวบมักจะตะโกนว่า“ ไม่” กับสิ่งที่คุณพูดก็เป็นเรื่องน่ากังวล หากคุณไม่จัดการกับมันอย่างเหมาะสมการทะเลาะกันอาจนำไปสู่การโต้เถียงระหว่างพ่อแม่และลูก ต่อไปนี้เป็นวิธีสอนลูกน้อยที่มีประสิทธิภาพ
หากเด็กโต้แย้ง แต่ยังคงทำตามคำขอของคุณหรือเด็กไม่ได้ทำลายล้าง ณ จุดนี้คุณสามารถคิดและเพิกเฉยต่อความผิดพลาดของเด็กได้
หากลูกของคุณทำในสิ่งที่คุณขอ แต่ยังคงโต้เถียงในเวลานี้คุณควรพิจารณาว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นถูกต้องหรือพฤติกรรมที่เขาไม่ส่งผลกระทบใด ๆ นอกจากนี้อธิบายว่าลูกของคุณอาจโกรธ แต่ไม่พูดจาไม่สุภาพกับคุณ
หากปฏิกิริยาของบุตรหลานของคุณส่งผลกระทบต่อผู้อื่นหรือตัวเองให้เอาใจใส่อย่างใกล้ชิด
คุณไม่ควรโต้ตอบอย่างรุนแรงกับพฤติกรรมที่ผิดปกติของบุตรหลานของคุณ รอให้เด็กสงบลงคุณพูดคุยเกี่ยวกับพฤติกรรมของเขาหรือเธออธิบายว่าการกระทำใดที่ยอมรับได้การกระทำใดที่ไม่ใช่ แจ้งให้บุตรหลานของคุณทราบถึงผลที่อาจเกิดขึ้นจากพฤติกรรม
อย่าข่มขู่เด็ก แต่ให้ลงโทษด้วยการไม่กินไอศกรีมหรือดูหนัง
ทบทวนพฤติกรรมของคุณและทุกคนรอบตัวคุณกับลูกน้อยของคุณ หากคุณยังหยาบคายดูหมิ่นผู้อื่นให้เปลี่ยนตัวเอง
2. เด็ก ๆ สบถใส่พวกเขา
เด็ก ๆ มักจะกรีดร้องเมื่อพวกเขาโกรธ แต่ถ้าพวกเขาสาบานก่อนอายุ 10 ขวบคุณควรกังวลเรื่องนี้มากกว่า เมื่อลูกของคุณสาบานคุณควรคำนึงถึงสิ่งต่อไปนี้:
อย่าไปสาบานต่อหน้าลูก
อย่าเพิกเฉยต่อการสบถของทารกหาสาเหตุว่าทำไมพวกเขาถึงรู้เรื่องนี้ อธิบายให้ลูกน้อยเข้าใจว่าการสบถไม่ดี
หากคุณกำลังใช้คำพูดที่ไม่ดีเหล่านี้ต่อหน้าพวกเขาขอโทษพวกเขาที่พลาดไป
3. พฤติกรรมก้าวร้าวและรุนแรง
เมื่อเด็กโกรธเป็นเรื่องปกติที่เด็กจะก้าวร้าว ความผิดปกติทางอารมณ์จิตใจพฤติกรรมบาดแผลหุนหันพลันแล่นหรือหงุดหงิดอาจนำไปสู่ความก้าวร้าวในเด็ก เด็กสามารถใช้ความรุนแรงเพื่อปกป้องตนเองได้ในบางครั้ง อย่างไรก็ตามเด็ก ๆ สามารถเรียนรู้ที่จะใช้ความรุนแรงได้ทั้งที่โรงเรียนหรือที่บ้าน หากบุตรหลานของคุณมีพฤติกรรมเชิงลบเช่นการตีกัดหรือเตะให้ทำดังต่อไปนี้:
คุณลดเสียงลงและพูดคุยกับลูกน้อยอย่างใจเย็น
บอกลูกน้อยของคุณอย่างชัดเจนว่าการกระทำเช่นการตีการเตะหรือการกัดเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมซึ่งนำไปสู่ผลที่ตามมาและสิ่งที่ควรทำแทนที่จะแสดงความโกรธ ตัวอย่างเช่นลูกน้อยของคุณพูดว่า "ฉันโกรธ" แทนที่จะเป็น "ฉันไม่ชอบ" หรือ "ฉันไม่มีความสุขกับมัน"
สิ่งสำคัญคือพ่อแม่ต้องเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับลูก นอกจากนี้ควรชมเชยพฤติกรรมเชิงบวกของบุตรหลานของคุณและวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมที่ไม่ดีของเขาหรือเธอ
4. โกหก
เด็กมักจะโกหกยังเป็นความกังวลของพ่อแม่ คุณอาจรู้สึกว่าถูกโกงและเจ็บปวดหรือแม้กระทั่งไม่ไว้วางใจลูกน้อยของคุณ ณ จุดนี้สิ่งที่คุณต้องทำคือ:
ค้นหาสาเหตุที่ลูกของคุณโกหก อาจเป็นเพราะกลัวว่าจะถูกพ่อแม่ดุเรื่องบางอย่างเขาจึงโกหกเพื่อปิดบังความจริง หากเป็นเช่นนั้นคุณสนับสนุนให้บุตรหลานแสดงความปรารถนาของเขาต่อพ่อแม่แทนที่จะโกหกเพื่อปิดบัง
สอนลูกน้อยให้ซื่อสัตย์และเป็นแบบอย่างที่ดีสำหรับลูกน้อย
5. รังแกเพื่อน
การกลั่นแกล้งคนรอบข้างเป็นปัญหาร้ายแรงที่อาจส่งผลกระทบต่อความเป็นอยู่ที่ดีทางอารมณ์และร่างกายของผู้อื่น เด็กมักจะกลั่นแกล้งผู้อื่นเพื่อแสดงว่าพวกเขาแข็งแกร่ง เมื่อคุณเห็นลูกของคุณกลั่นแกล้งผู้อื่นโปรด:
สอนลูกว่าการรังแกคนอื่นไม่ดี คุณบอกลูกน้อยของคุณว่าการรังแกผู้อื่นหมายความว่าอย่างไรนั่นคือการบังคับให้คนอื่นทำบางอย่างเพื่อคุณใช้ความรุนแรงเพื่อเอาทรัพย์สินของผู้อื่น
ตั้งกฎที่บ้านเขียนว่า "อย่ารังแกคนในบ้าน" หรือ "คุณทำตัวแบบนั้นในบ้านไม่ได้"
สังเกตสัญญาณของการกลั่นแกล้งในระยะเริ่มต้น. เมื่อคุณเห็นลูกของคุณรังแกเพื่อนของคุณให้แก้ไขพฤติกรรมทันที
6. ต๊าปถาวร
เด็กมักจะอารมณ์รุนแรงร้องไห้เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ หากคุณอดทนต่อพฤติกรรมที่ไม่ดีนี้คุณจะทำให้ลูกของคุณรู้สึกว่าสิ่งที่คุณทำนั้นถูกต้องเท่านั้น ตัวอย่างเช่นลูกของคุณอารมณ์เสียเพียงเพราะคุณไม่ได้ซื้อขนมหรือของเล่น เมื่อเด็กร้องไห้และร้องไห้คุณคิดว่าจะซื้อขนมให้ลูกเพื่อบรรเทาความโกรธคุณเผลอเอาใจเขาไปในทางที่ผิด โดยสรุปเมื่อทารกไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยคุณตั้งใจที่จะไม่ทำให้เสียเจตจำนงของทารก แต่อธิบายให้ทารกฟังอย่างชัดเจนเพื่อไม่ให้กลายเป็นการต่อสู้
7. ขาดแรงจูงใจเกียจคร้าน

ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกายที่โรงเรียนการมีส่วนร่วมในความบันเทิงหรือเล่นกับเพื่อน ๆ เด็ก ๆ ปฏิเสธที่จะเข้าร่วม เพื่อช่วยกระตุ้นลูกของคุณ:
กระตุ้นลูกน้อยของคุณด้วยการเล่าเรื่องราวเล็ก ๆ น้อย ๆ ของคุณเพื่อแบ่งปันประสบการณ์และสร้างแรงบันดาลใจให้เขา
อย่าบังคับให้ลูกมีงานอดิเรก แต่ให้เขาเลือก สิ่งนี้จะช่วยให้เด็กสนใจในสิ่งที่พวกเขาเลือกมากขึ้น
คุณบังคับให้ลูกทำอะไรหรือเปล่า? คุณถามว่าลูกน้อยของคุณชอบอะไร? โปรดสังเกตเพื่อให้รู้ว่าลูกน้อยของคุณชอบอะไรจึงเป็นแรงจูงใจให้เขา
8. มีปัญหาเกี่ยวกับพฤติกรรมที่โรงเรียน
ทุกเช้าเด็กพูดว่า "ฉันไม่อยากไปโรงเรียน" เด็กมักไม่ยอมไปโรงเรียนด้วยเหตุผลเช่นถูกรังแกทำการบ้านไม่อยากทิ้งพ่อแม่ไม่ชอบเชื่อฟังกฎของโรงเรียนหรือวิตกกังวล สิ่งที่คุณต้องทำคือ:
หาสาเหตุที่ลูกไม่ชอบเรียนและทำการบ้าน เมื่อคุณทราบสาเหตุแล้วคุณสามารถไปโรงเรียนเพื่อช่วยลูกของคุณคิดว่าจะทำอย่างไร ตัวอย่างเช่นลูกของคุณถูกรังแกคุณพาลูกไปพบเพื่อนรังแกเพื่อพูดคุย หากสถานการณ์ไม่ดีขึ้นคุณสามารถขอความช่วยเหลือจากครูได้
คุณควรสนับสนุนให้ลูกน้อยเรียนหนังสือสอนแบบฝึกหัดยาก ๆ ให้เขา แต่อย่าให้รางวัลสำหรับการเรียนรู้
เมื่อลูกของคุณไม่ชอบไปโรงเรียนคุณสามารถขอให้นักบำบัดโรคหรือแพทย์ช่วยคุณได้
ความผิดปกติในเด็ก
บางครั้งพฤติกรรมที่ผิดปกติของเด็กอาจเป็นอาการของความผิดปกติของพฤติกรรม ด้านล่างนี้คือความผิดปกติทางพฤติกรรมที่พบบ่อยในเด็ก
1. ความผิดปกติของการท้าทายฝ่ายค้าน (ODD)
โรคต่อต้านการท้าทายเป็นพฤติกรรมอันตรายทั่วไปที่ส่งผลกระทบต่อเด็ก อาการของ ODDคือ: โกรธ, วู่วาม, โกรธบ่อย, ต่อต้านกฎ, คุกคามผู้อื่น, กล่าวโทษผู้อื่นในความผิดพลาดของตนเง
2. ความผิดปกติของการประมวลผลทางประสาทสัมผัส (CD)
เด็กที่มีความผิดปกติในการประมวลผลทางประสาทสัมผัสมักจะโกงและไม่ปฏิบัติตาม ในสหรัฐอเมริกาประมาณ 5% ของเด็กอายุต่ำกว่า 10 ปีมีความผิดปกตินี้ พฤติกรรมความผิดปกติของการประมวลผลทางประสาทสัมผัส ได้แก่ การไม่เชื่อฟังกฎที่ผู้ปกครองหรือโรงเรียนกำหนดไว้การละทิ้งหน้าที่บ่อยครั้งการใช้แอลกอฮอล์ยาสูบยาเสพติดตั้งแต่ยังเป็นเด็กการรุกรานการตีสัตว์เลี้ยงการใช้อาวุธหรือการโกหกชอบก่ออาชญากรรมเช่นการโจรกรรมการเผาทรัพย์สิน , บุกเข้าไปในบ้านของคนอื่น, ออกจากบ้าน, แนวโน้มการฆ่าตัวตาย (หายากมาก)
3. โรคสมาธิสั้น (ADHD)
โรคสมาธิสั้นเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เอาใจใส่และหุนหันพลันแล่นในเด็กซึ่งแสดงออกมาจากความยากลำบากในการจดจ่อกับปัญหาความสับสนเมื่อพูดคุยกับเด็กความยากลำบากในการจดจำความรู้เกี่ยวกับโรงเรียนหรือคำแนะนำยากที่จะมุ่งเน้นไปที่รายละเอียด
4. ความผิดปกติของบุคลิกภาพ
เด็กที่มีความผิดปกติทางบุคลิกภาพมักจะชินชากับปัญหาของคนอื่น ความผิดปกตินี้มักจะแย่ลงเมื่อผู้คนมีอายุมากขึ้นซึ่งนำไปสู่กิจกรรมที่ผิดกฎหมายและผิดจรรยาบรรณ
5. ความล้มเหลวในการพัฒนาทักษะทางสังคม
อาการของการไม่พัฒนาทักษะทางสังคมคือเด็กมีปัญหาในการสื่อสารและปฏิสัมพันธ์กับผู้อื่น ความผิดปกติของพฤติกรรมในเด็กจะแสดงออกชัดเจนมากขึ้นเมื่อเด็กโตขึ้น
ช่วยให้ลูกมีความกระตือรือร้นในการปรับปรุงพฤติกรรม
เพื่อแก้ปัญหาพฤติกรรมของเด็กอย่างมีประสิทธิภาพคุณให้พวกเขามีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆเช่น:
การออกกำลังกาย: การพาลูกออกไปสวนสาธารณะเพื่อออกกำลังกายหรือเล่นในตอนเช้าสามารถช่วยให้เขารู้สึกสบายตัวขึ้นได้ หากเด็กไม่ได้ช่วยบรรเทาจิตวิทยาอย่างถูกต้องเด็กอาจพบความโล่งใจเช่นความโกรธหรือการทำลายล้าง
ให้ลูกของคุณอ่านออกเสียงหนังสือตามวัยหรืออ่านสิ่งที่พวกเขาเขียน
บอกเล่ากิจกรรมที่ถ่ายทอดจินตนาการของลูกน้อย สิ่งนี้ช่วยให้ทารกใช้พลังงานอย่างมีเหตุผลและอารมณ์ของทารกก็ดีขึ้นด้วย
เล่นเกมที่ดีต่อสุขภาพหรืออ่านหนังสือให้ความรู้เกี่ยวกับการทำความดีเช่นการช่วยเหลือผู้อื่นสามารถแบ่งปันขอโทษในสิ่งที่ผิดพลาดหรือขอบคุณผู้อื่นที่ให้หรือช่วยเหลือ
