การติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์เป็นเรื่องที่น่ากังวลของหญิงตั้งครรภ์จำนวนมากในปัจจุบัน เนื่องจากไวรัสที่ทำให้เกิดโรคเป็นที่ทราบกันดีว่าสามารถถ่ายทอดไปยังทารกในครรภ์ได้ทางกระแสเลือดและในขณะเดียวกันก็ทำให้เกิดข้อบกพร่องร้ายแรงในทารกหลังคลอด
โรคหัดเยอรมันหรือที่เรียกว่าหัดเยอรมันเป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากเชื้อไวรัสหัดเยอรมันที่มีผลต่อผิวหนังและต่อมน้ำเหลือง ผู้ป่วยมักมีผื่นที่ผิวหนังหรือมีไข้เล็กน้อย
เป็นที่น่ากล่าวขวัญว่าหญิงตั้งครรภ์หัดเยอรมันเป็นสาเหตุของความพิการ แต่กำเนิดเช่นหัวใจพิการต้อกระจกหูตึงพิการ แต่กำเนิดปัญญาอ่อน ... ยิ่งไปกว่านั้นหากติดเชื้อหัดเยอรมันในช่วง3 เดือนแรกของการตั้งครรภ์คุณแม่ตั้งครรภ์อาจพบภาวะแทรกซ้อนทางสูติกรรมเช่น การแท้งบุตรการคลอดบุตรอันตรายมาก
บทความนี้ aFamilyToday Health จะแบ่งปันข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับสาเหตุของหญิงตั้งครรภ์ที่ตั้งครรภ์ด้วยโรคหัดเยอรมันภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องและวิธีที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันการติดเชื้อไวรัส อย่าพลาดนะเพื่อน!
ภาวะแทรกซ้อนของการติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์
การติดเชื้อไวรัสหัดเยอรมันในช่วง 20 สัปดาห์แรกของการตั้งครรภ์อาจทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนดังต่อไปนี้:
การแท้งบุตร (ทารกในครรภ์เสียชีวิตก่อน 20 สัปดาห์)
การคลอดก่อนกำหนดในมดลูก (การเสียชีวิตของทารกในครรภ์หลัง 20 สัปดาห์)
การคลอดก่อนกำหนด (โดยปกติทารกที่เกิดก่อนอายุครรภ์ 37 สัปดาห์)
เมื่อไวรัสถูกส่งต่อจากมารดาไปยังทารกในครรภ์เรียกว่าทารกที่มีโรคหัดเยอรมัน แต่กำเนิด (CRS) CRS อาจนำไปสู่ปัญหาเกี่ยวกับการมองเห็น (ต้อกระจก) โรคหัวใจการได้ยิน (หูหนวก) ... บางครั้งทารกจะเกิดมามีน้ำหนักน้อยเติบโตช้าและปัญญาอ่อน
ความรุนแรงของข้อบกพร่องข้างต้นจะขึ้นอยู่กับอายุครรภ์ของไวรัส ความเสี่ยงในการเกิด CRS ในทารกจะสูงขึ้นหากแม่เป็นโรคหัดเยอรมันในช่วง 12 สัปดาห์แรกและจะลดลงหลังจาก 20 สัปดาห์
ทารกในครรภ์จะเกิดโรคหัดเยอรมัน แต่กำเนิดได้ที่ไหน?
ตามสถิติยิ่งมารดาติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์ก่อนหน้านี้ความเสี่ยงที่ลูกน้อยจะเป็นโรคนี้ก็ยิ่งสูงขึ้น ความเสี่ยงนี้ลดลงเหลือประมาณ 90% หากแม่ติดเชื้อใน 3 เดือนแรกของการตั้งครรภ์
ในกรณีของการติดเชื้อหัดเยอรมันในช่วง 12 สัปดาห์แรกของการตั้งครรภ์ทารกในครรภ์มีความเสี่ยง 85% ที่จะแพร่เชื้อไวรัส เป็นผลให้เด็กสามารถเกิดโรคหัดเยอรมัน แต่กำเนิดโดยมีภาวะแทรกซ้อนที่เป็นอันตรายมากมาย
หากแม่ป่วยระหว่าง 13 ถึง 20 สัปดาห์แรกของการตั้งครรภ์ความเสี่ยงที่ลูกน้อยจะมีภาวะ CRS จะลดลง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากติดเชื้อหัดเยอรมันหลังการตั้งครรภ์ 20 สัปดาห์แรกมีแนวโน้มที่จะไม่มีปัญหากับทารกในครรภ์
จากภาวะแทรกซ้อนข้างต้นแสดงให้เห็นว่าการติดเชื้อหัดเยอรมันในระหว่างตั้งครรภ์นั้นไม่ควรประมาท ดังนั้นคุณแม่ที่ตั้งครรภ์จำเป็นต้องทำความเข้าใจสาเหตุและวิธีการระบุอาการของโรคนี้ให้ดีขึ้นเพื่อการรักษาที่ทันท่วงที
วิธีการติดเชื้อหัดเยอรมันคืออะไร?
จากข้อมูลทางระบาดวิทยาพบว่าโรคนี้มีอยู่ทั่วโลกโดยมากในฤดูหนาว - ฤดูใบไม้ผลิ ผู้ติดเชื้อเป็นแหล่งเดียวของโรค ดังนั้นไวรัสจะแพร่กระจายผ่านอากาศเมื่อมีการติดเชื้อไอบุคคลหรือจาม คนที่มีสุขภาพดีหากสัมผัสกับละอองน้ำลายเหล่านี้โดยไม่ได้ตั้งใจจะสร้างเงื่อนไขให้ไวรัสเข้าสู่ร่างกาย
โดยเฉพาะในช่วงตั้งครรภ์ร่างกายของคุณแม่จะมีความเสี่ยงมากขึ้นกว่าเดิมเนื่องจากระบบภูมิคุ้มกันของร่างกายอ่อนแอลง ดังนั้นจึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องติดตามอาการหากพบว่ามีคนรอบข้างคุณติดเชื้อหัดเยอรมัน
ช่วยให้คุณแม่ตั้งครรภ์รู้จักโรคหัดเยอรมันได้ง่าย

ในบางกรณีโรคจะไม่มีอาการชัดเจน อย่างไรก็ตามพบว่าเกือบจะเหมือนกับอาการของโรคหวัดทั่วไป ในเวลาเดียวกันผื่นยังสังเกตได้ว่าจะหายไปใน 7 ถึง 10 วัน
อาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ ได้แก่ :
อุณหภูมิของร่างกายที่สูงเล็กน้อยอาจเพิ่มขึ้นประมาณ 38.5 ° C ในไม่กี่วัน
น้ำมูกไหลหรือคัดจมูก ผู้ป่วยยังรู้สึกเจ็บคอและไอ
ตาบวมอักเสบหรือตาแดงพร้อมกับน้ำตาไหล
อาการบวมและปวดในต่อมน้ำเหลืองสามารถคงอยู่ได้นานกว่าหนึ่งสัปดาห์แม้ว่าผื่นจะหายไป
ผื่นสีชมพูหรือสีแดงจะปรากฏขึ้นที่ศีรษะก่อนส่วนหลังจะค่อยๆแพร่กระจายไปทั่วร่างกาย ผื่นเหล่านี้จะอยู่เป็นเวลาสามวันและหายไปและเรียกว่าโรคหัด 3 วัน ผื่นอาจมีรูปร่างกลมหรือรูปไข่เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1-2 มม. และเติบโตเป็นหย่อม ๆ หรือแยกกันไม่ปะติดปะต่อกันเหมือนโรคหัด
ปวดศีรษะหรือปวดเมื่อยกล้ามเนื้อหรือข้อต่อ
ในบางกรณีไวรัสสามารถนำไปสู่การติดเชื้อในหูหรือบวมการอักเสบในสมอง ความกังวลเบื้องต้นและอาการที่เป็นไปได้ ได้แก่ :
อาการปวดหัวปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ และอาจแย่ลงเมื่อเวลาผ่านไป
อาการปวดหูอย่างต่อเนื่องทำให้สูญเสียการได้ยิน
คอตึง
หากคุณพบว่าคุณติดเชื้อหัดเยอรมันในระหว่างตั้งครรภ์คุณควรไปโรงพยาบาลทันทีเพื่อรับการแทรกแซงทางการแพทย์ทันที
วิธีการวินิจฉัยการติดเชื้อหัดเยอรมันในระหว่างตั้งครรภ์
วิธีเดียวในการวินิจฉัยการติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์คือการตรวจเลือด หากคุณได้รับการฉีดวัคซีนการตรวจเลือดจะช่วยให้แพทย์ตรวจหาภูมิคุ้มกันต่อโรคหัดเยอรมันตามแอนติบอดีที่มีอยู่ในร่างกาย
1. การทดสอบทางเซรุ่มวิทยา
การตรวจเลือดจะช่วยระบุปริมาณของแอนติบอดีต่อโรคหัดเยอรมันเช่น IgG และ IgM ในร่างกายของคุณ จะดำเนินการประมาณ 7 ถึง 10 วันหลังจากเริ่มมีอาการป่วย ณ จุดนี้แอนติบอดี IgM ในเลือดอยู่ในระดับสูงสุดและลดลงเรื่อย ๆ หลังจากนั้นไม่กี่สัปดาห์ ดังนั้นการตรวจเลือดจะทำซ้ำหลังจากนั้นสองถึงสามสัปดาห์เพื่อยืนยันระดับแอนติบอดี
แอนติบอดี IgG จะปรากฏเฉพาะหลังจากที่แอนติบอดี IgM แสดงให้เห็นแล้ว เมื่อแอนติบอดี IgG ปรากฏขึ้นแอนติบอดีเหล่านี้จะอยู่ได้ตลอดชีวิต
คำอธิบายของการทดสอบทางเซรุ่มวิทยาสำหรับโรคหัดเยอรมัน:
Rubella IgG negative: หากระดับแอนติบอดี IgG อยู่ที่≤ 10 IU / mL แสดงว่าบุคคลนั้นไม่ได้รับการฉีดวัคซีนป้องกันโรคหัดเยอรมันหรือไม่ได้สัมผัสกับการติดเชื้อนี้
Rubella IgG positive: หากระดับแอนติบอดี IgG อยู่ที่≥ 10 IU / mL แสดงว่ามีการฉีดวัคซีนหรือการติดเชื้อก่อนหน้านี้
Rubella IgM เป็นลบ: หาก IgM เพียงเล็กน้อยหรือไม่มีเลยโดยมีแอนติบอดี IgG เพิ่มขึ้นเล็กน้อยแสดงว่ามีความเสี่ยงต่อการติดเชื้อซ้ำ
Rubella IgM เป็นบวก: หากแอนติบอดี IgM (≥ 0.3IU / mL) ปรากฏขึ้นโดยมีหรือไม่มีแอนติบอดี IgG แสดงว่ามีการติดเชื้อหัดเยอรมัน
2. วัฒนธรรมของไวรัส
การทดสอบอีกอย่างหนึ่งสำหรับการวินิจฉัยโรคหัดเยอรมันคือการเพาะเชื้อไวรัส เกี่ยวข้องกับการตรวจตัวอย่างของเหลวในร่างกายเช่นการใช้สำลีพันคอหรือจมูกเพื่อตรวจหา RNA ของไวรัสหัดเยอรมันเพื่อยืนยันการติดเชื้อ
การรักษาการติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์
ปัจจุบันยังไม่มีการรักษาเฉพาะสำหรับโรคหัดเยอรมันและโรคหัดเยอรมัน แต่กำเนิด อย่างไรก็ตามอาการของมันยังสามารถควบคุมได้ดี หากคุณกำลังตั้งครรภ์ด้วยโรคนี้และไม่ต้องการยุติการตั้งครรภ์แพทย์ของคุณอาจให้แอนติบอดีที่เรียกว่าซูเปอร์อิมมูโนโกลบูลิน
แม้ว่าการยิงจะไม่สามารถป้องกันทารกในครรภ์ได้อย่างสมบูรณ์จากการติดเชื้อ แต่ก็อาจช่วยจำกัดความเสี่ยงของข้อบกพร่องได้ในระดับหนึ่ง
โรคหัดเยอรมันทำให้เกิดอาการคล้ายไข้หวัดใหญ่ดังนั้นคุณต้องใช้มาตรการต่างๆเช่นการบรรเทาอาการปวดทำให้เย็นลงและอยู่ให้ห่างจากลมเมื่อคุณมีผื่นขึ้น คุณแม่ตั้งครรภ์ควรร่วมกับการรับประทานสารอาหารให้เพียงพอเพื่อให้สุขภาพแข็งแรง
บอกวิธีป้องกันการติดเชื้อหัดเยอรมันระหว่างตั้งครรภ์อย่างมีประสิทธิภาพ
วิธีที่ดีที่สุดในการป้องกันโรคหัดเยอรมันคือการได้รับวัคซีนก่อนตั้งครรภ์ หากคุณเคยฉีดวัคซีนตั้งแต่ยังเป็นเด็กความเสี่ยงในการติดเชื้อนั้นมีน้อยมาก
หากคุณกำลังวางแผนที่จะตั้งครรภ์ แต่ไม่แน่ใจว่าจะได้รับการฉีดวัคซีนหรือไม่คุณควรไปพบแพทย์ แพทย์อาจแนะนำให้ตรวจเลือดเพื่อตรวจหาแอนติบอดีในนั้น
อย่างไรก็ตามหากคุณยังไม่ได้รับการฉีดวัคซีนมาก่อนนี่คือสถานการณ์ต่างๆที่ควรพิจารณา:
ก่อนการตั้งครรภ์:รับMMR (หัดคางทูมและหัดเยอรมัน) วัคซีนสี่สัปดาห์ก่อนการตั้งครรภ์
ในระหว่างตั้งครรภ์ : คุณไม่ควรได้รับวัคซีน ดังนั้นคุณแม่ตั้งครรภ์จึงต้องการ:
หลีกเลี่ยงการสัมผัสใกล้ชิดกับผู้ที่ติดเชื้อหัดเยอรมัน
ไปพบแพทย์ทันทีหากคุณสัมผัสกับคนที่มีอาการคล้ายหัดเยอรมัน
หลังตั้งครรภ์ : รับการฉีดวัคซีนทันทีหลังคลอดเพื่อป้องกันโรคในการตั้งครรภ์ในอนาคต
นอกจากนี้คุณควรหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยังสถานที่ที่มีการแพร่ระบาดของโรคหัดเยอรมันด้วย นอกจากนี้อย่าใช้ห้องน้ำสาธารณะหรือไปในสถานที่แออัดซึ่งมีโอกาสติดเชื้อไวรัสสูงกว่า
ด้านบนเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สุดเกี่ยวกับการติดเชื้อหัดเยอรมันในระหว่างตั้งครรภ์ที่คุณต้องรู้ หวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์และให้ความรู้ที่จำเป็นในการป้องกันตัวเองและดูแลครรภ์ให้แข็งแรง

