การเจาะน้ำคร่ำเป็นภาวะผิดปกติในถุงน้ำคร่ำ แต่ไม่ค่อยมีใครรู้และอาจทำให้เกิดข้อบกพร่องร้ายแรงได้
ถุงน้ำคร่ำเป็นเยื่อบาง ๆ แต่แข็งแรงซึ่งล้อมรอบทารกและพัฒนาขึ้นภายในครรภ์ของมารดา มันทำหน้าที่เหมือนบ้านทำให้ตัวอ่อนพัฒนาและไม่ถูกรบกวนจากอิทธิพลภายนอกเนื่องจากน้ำคร่ำที่อยู่ภายใน ในทางกลับกันภาวะที่เรียกว่าภาวะน้ำคร่ำทำให้ทารกในครรภ์ตกอยู่ในอันตรายและอาจทิ้งข้อบกพร่องในอนาคต
Amniotic Strip Syndrome คืออะไร?
ถุงน้ำคร่ำเป็นกำแพงป้องกันลูกน้อยของคุณ แต่ก็ยังมีบางครั้งที่ทำให้บริเวณนี้เป็นอันตราย เนื่องจากมีเส้นใยอยู่ในถุงที่พันตัวทารกในครรภ์และเรียกภาวะนี้ว่าโรคถุงน้ำคร่ำ
ชื่ออื่นสำหรับกลุ่มอาการของแถบน้ำคร่ำ
ชื่ออื่นสำหรับเงื่อนไขนี้ ได้แก่ :
การหดตัวของวงแหวน
การตัดมดลูก
ผนังร่างกายที่ซับซ้อน
การตัดแขนขาของฉัน
แถบเนื้อเยื่อผิดปกติ
การเปลี่ยนรูปของน้ำคร่ำ
โรคน้ำคร่ำผ้าพันแผล
Amniotic Strip syndrome เป็นเรื่องธรรมดาหรือไม่?
ความเสี่ยงของการเป็นโรคแถบน้ำคร่ำนั้นหายากมากโดยมีอัตราการรอดชีวิต 1: 1,200 หรือ 1: 15,000 เมื่อไม่มีปัจจัยทางพันธุกรรมโอกาสที่คุณแม่ตั้งครรภ์จะเกิดภาวะนี้จะค่อนข้างต่ำ
สาเหตุของโรคแถบน้ำคร่ำ
สาเหตุบางประการที่ทำให้เกิดภาวะนี้ ได้แก่ :
ทฤษฎีภายนอก
นี่เป็นทฤษฎีที่ใช้ได้อย่างกว้างขวางเพื่ออธิบายลักษณะของถุงน้ำคร่ำ ถุงน้ำคร่ำประกอบด้วยชั้นนอกและชั้นใน บางครั้งแม้ว่าชั้นนอกจะไม่ได้รับความเสียหาย แต่เยื่อบุผนังด้านในก็แตกและเริ่มลอยอยู่ในน้ำคร่ำ สิ่งนี้ก่อให้เกิดสถานการณ์ที่อันตรายสำหรับทารกในครรภ์เนื่องจากแถบของน้ำคร่ำอาจเข้าไปพันกันในร่างกายของทารกได้
ทฤษฎีที่แท้จริง
ในทางกลับกันทฤษฎีข้างต้นไม่ได้อธิบายถึงสาเหตุทั้งหมดของกลุ่มอาการในกรณีที่น้ำคร่ำไม่บุบสลาย ทฤษฎีภายในกล่าวว่าการไหลเวียนของเลือดไม่ดีซึ่งทำให้เกิดข้อบกพร่องในถุงน้ำคร่ำ
สัญญาณของกลุ่มอาการของน้ำคร่ำ
หากคุณต้องการทราบว่าลูกของคุณมีอาการน้ำคร่ำหรือไม่คุณสามารถพิจารณาอาการต่อไปนี้:
แขนขาไม่เท่ากัน
มีริ้วรอยตามส่วนต่างๆของร่างกายเด็กเช่นมือเท้าหรือนิ้ว
มีที่ว่างบนศีรษะหรือลำตัว
อาการบวมของส่วนต่าง ๆ ของร่างกายที่เกิดจากถุงน้ำคร่ำที่ห่อหุ้ม
อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้
ผลของ amniotic strip syndrome แตกต่างกันไปในแต่ละกรณี ในทางกลับกันลูกน้อยของคุณมีความเสี่ยงต่อภาวะต่อไปนี้:
ผิวหนังเหี่ยวย่น
เล็บผิดรูป
แขนขามีความยาวต่างกัน
นิ้วหรือนิ้วเท้าเป็นพังผืด
ทารกแรกเกิดเกิดมาพร้อมกับน้ำคร่ำยังพันกัน
นิ้วหรือนิ้วเท้าถูกมัดเข้าด้วยกัน
ถุงน้ำคร่ำพันรอบคอหรือสายสะดือส่งผลให้เกิดการตาย
แถบน้ำคร่ำอาจพันกันที่ขาข้างใดข้างหนึ่งและ จำกัด ความสามารถในการเคลื่อนไหวของทารกส่งผลให้ขาของทารกคดหรือถึงขั้นเป็นเนื้อตายได้
การวินิจฉัยโรคแถบน้ำคร่ำ
การวินิจฉัยโรคถุงน้ำคร่ำจะทำในช่วงเดือนที่สามของการตั้งครรภ์ผ่านอัลตราซาวนด์ บางครั้งแถบน้ำคร่ำเองก็ดูเป็นปกติทำให้แพทย์ตรวจพบความผิดปกติได้ยาก นอกจากนี้แพทย์ของคุณอาจใช้การยกเว้นเพื่อค้นหาความผิดเพี้ยนที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มอาการของน้ำคร่ำ
การรักษา
การรักษากลุ่มอาการของน้ำคร่ำขึ้นอยู่กับปัจจัยหลายประการเช่นบริเวณที่ได้รับผลกระทบระดับความเสียหายและความมั่นคงของเด็ก:
ข้อบกพร่องที่ขาโดยกำเนิด: อาการนี้สามารถปรับปรุงได้โดยใช้ไม้ค้ำยันหรือผ้าพันแผล
นิ้วพังผืด: การผ่าตัดทันทีหลังคลอดเป็นทางเลือกที่ดีสำหรับผู้ที่มีปัญหานิ้วพังผืด
แขนขาขาด: แขนขาเทียมสามารถใช้ในกรณีที่ทารกสูญเสียขาหรือแขนไปส่วนใหญ่
การจัดการกลุ่มอาการของน้ำคร่ำในระหว่างตั้งครรภ์
หากแพทย์ของคุณระบุว่ามีภาวะน้ำคร่ำควรติดตามอย่างใกล้ชิด หากไม่สัมผัสทารกในครรภ์ก็ไม่จำเป็นต้องมีการแทรกแซง อย่างไรก็ตามหากแถบน้ำคร่ำเป็นอันตรายถึงชีวิตหรืออาจทำให้เกิดข้อบกพร่องได้คุณแม่ตั้งครรภ์ควรทำการผ่าตัดผ่านกล้อง
ขั้นตอนนี้เกี่ยวข้องกับการทำแผลเล็ก ๆ ในช่องท้องจากนั้นวางโพรบด้วยกล้องขนาดเล็กเพื่อดูภายในถุงน้ำคร่ำ จากนั้นแพทย์จะใช้เลเซอร์เพื่อตัดเส้นใยน้ำคร่ำที่พันกันเพื่อลดผลกระทบและเสริมสร้างพัฒนาการที่แข็งแรงของทารกในครรภ์
ข้อควรทราบสำหรับคุณแม่ตั้งครรภ์
เนื่องจากอาจเกิดภาวะแทรกซ้อนได้ต่อไปนี้เป็นข้อควรระวังหากมีความเสี่ยงต่อการเจาะน้ำคร่ำ:
การผ่าตัดคลอดเป็นวิธีการคลอดที่ระบุเพื่อหลีกเลี่ยงเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ที่อาจเกิดขึ้น
โรงพยาบาลบางแห่งอาจไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นในการดูแลความต้องการหลังคลอดของทารกที่เป็นโรคนี้ ตัวอย่างเช่นทารกต้องได้รับการผ่าตัดภายในสามวันหลังคลอดเพื่อเอาแถบน้ำคร่ำออก ดังนั้นคุณควรค้นหาว่าสถานพยาบาลใดบ้างที่มีคุณสมบัติในการดูแลสุขภาพของบุตรหลานของคุณได้อย่างสมบูรณ์ที่สุด
คุณแม่ที่ตั้งครรภ์ไม่ควรกระตุ้นให้คลอดก่อนกำหนดเมื่อทารกในครรภ์พบกลุ่มอาการของน้ำคร่ำ วิธีกาคลอดนี้จะใช้เฉพาะเมื่อเส้นเข้าไปพัวพันกับทารกในครรภ์ในช่วงตั้งครรภ์และก่อให้เกิดความเสี่ยงด้านลบต่อสุขภาพของทารกในครรภ์
ในบางกรณีอาการของแถบน้ำคร่ำอาจปรากฏขึ้นเนื่องจากช่องท้องของหญิงตั้งครรภ์ได้รับผลกระทบ ดังนั้นควรไปพบแพทย์ทันทีหากคุณได้รับบาดเจ็บ
การตรวจชิ้นเนื้อรก (CVS)เป็นขั้นตอนการวินิจฉัยทางพันธุกรรมที่สามารถช่วยตรวจสอบว่าทารกมีความผิดปกติของโครโมโซมหรือโรคทางพันธุกรรมหรือไม่ อย่างไรก็ตามวิธีการรักษานี้อาจมีสัดส่วนเพียงเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดภาวะน้ำคร่ำ ดังนั้นหากแพทย์ของคุณแนะนำให้คุณมีการตรวจชิ้นเนื้อรกให้หารือเกี่ยวกับความเสี่ยงและประโยชน์ของการตรวจชิ้นเนื้อ
การได้รับแจ้งว่าทารกในครรภ์มีอาการน้ำคร่ำอาจทำให้แม่ตั้งครรภ์สับสนและหวาดกลัว อย่างไรก็ตามเมื่อเข้าใจสถานการณ์อย่างชัดเจนแล้วคุณสามารถควบคุมสถานการณ์ได้อย่างเต็มที่ผ่านการตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นควรปฏิบัติตามคำแนะนำของแพทย์เพื่อให้มีครรภ์ที่มั่นคง
คุณอาจสนใจในหัวข้อ:

