Wychowaj dziecko

Zrozum zachowanie i psychologię dzieci w małych dzieciach

Psychologia dziecka rozwija się stopniowo na każdym etapie i ma różne przejawy. Nawet jeśli jesteś niezadowolony z zachowania dziecka, nadal musisz mieć odpowiednią strategię radzenia sobie.

Zrozum zachowanie i psychologię dzieci w małych dzieciach

Psychologia dziecka rozwija się stopniowo na każdym etapie z różnymi przejawami. W wieku niemowlęcia Twoje dziecko ma wiele zachowań, które sprawiają, że jesteś nieszczęśliwy, ale musisz mieć odpowiednią strategię radzenia sobie, aby je nauczyć.

Małe dzieci mają wiele dziwnych zachowań, takich jak bicie lub gryzienie cię, wyrywanie włosów, krzyczenie ... W obliczu takich sytuacji wiele osób uważa, że ​​są zepsute, uparte, ale w rzeczywistości wszystkie one wynikają z psychologii rozwoju. Jak więc czynniki psychologiczne wpływają na zachowanie dziecka na tym etapie? aFamilyToday Health ujawni ci w następnym artykule.

1. Dziecko staje się agresywne, uderza cię lub gryzie

Możesz być zszokowany, gdy dowiesz się, że agresywne zachowanie u Twojego malucha jest bardzo normalnym objawem jego rozwoju.

 

Pojawiły się umiejętności językowe, chęć bycia niezależnym i kontrolująca mentalność, a posiadanie wszystkiego sprawiło, że dzieci walczyły o to, czego potrzebowały.

Chociaż jest to normalna manifestacja rozwoju psychicznego dzieci, nie należy ignorować tego zachowania u małych dzieci. Musisz pokazać dziecku, że agresywna agresja jest niedopuszczalna i pokazać mu inne sposoby wyrażania uczuć.

Co można zrobić, aby kontrolować to zachowanie małych dzieci?

Zachowaj spokój, nie zniecierpliwiaj się: krzyczenie lub karcenie dziecka nie sprzyja pozytywnym zmianom w jego zachowaniu. Twoje dziecko nauczy się tylko tej złej osobowości.

Wydawaj jasne polecenia i ograniczaj: reaguj natychmiast, gdy dziecko zrozumie agresję. Wyciągnij dziecko z walki i daj mu czas na uspokojenie.

Wzmacnianie pozytywnych zachowań: zamiast podkreślać i zbytnio skupiać się na złym zachowaniu dziecka, należy go chwalić za każdym razem, gdy zachowuje się dobrze.

Pomóż swojemu dziecku w aktywnej codziennej zabawie : jeśli pozwolisz dziecku siedzieć cicho i biernie w domu. Nuda i nadmiar energii mogą również powodować zmiany w psychice dzieci, drażliwe dzieci i agresywne zachowania.

2. Kłamstwo

Zanim dzieci osiągną wiek 3 lub 4 lat, nie są już w stanie odróżnić tego, co jest prawdą, od tego, co jest fikcją. Dlatego dzieci nie mogą wiedzieć, co kłamie i co powiedzieć prawdę. Leżące dzieci mogą mieć następujące przyczyny:

Wyobraźnia jest zbyt bogata: kreatywność malucha jest tak rozwinięta, że ​​czasami dzieci myślą, że to, co uważają za prawdziwe. Na przykład, gdy księżniczka śpi pod łóżkiem twojego dziecka, sprawia, że ​​cię okłamują.

Pamięć dzieci jest wciąż na etapie rozwoju: dzieci często zapominają o tym, co właśnie zrobiły. Na przykład Twoje dziecko przypadkowo maluje kredkę na ścianie, ale kiedy zapytasz go, czy ją rysuje, powie nie. Są chwile, kiedy nie kłamią, po prostu zapominają, co zrobili.

Syndrom „anioła”: dziecko, które odkryje, że jego rodzice zawsze postrzegają siebie jako małego anioła, nie robiąc nic złego, zacznie w to wierzyć i kłamać o swoich błędach.

Co musisz zrobić, aby poradzić sobie z takim zachowaniem?

Zachęcaj dziecko do mówienia prawdy: karcenie sprawi, że nigdy nie powie prawdy. Musisz okazać wdzięczność i uczucia, kiedy odważą się powiedzieć ci prawdę.

Nie oskarżaj dziecka: zamiast oskarżać dziecko, to osoba maluje cały dom. Kiedy mówisz: „Dlaczego kłamią po całym domu?” i „Gdyby tylko ktoś mógł mi w tym pomóc”. Psychologia dzieci w tym wieku bardzo lubi pomagać rodzicom i celebruje dobre zachowanie. Dlatego dziecko natychmiast zaakceptuje Twoją prośbę i pomoże posprzątać dom.

Nie przesadzaj z oczekiwaniami: Stawianie zbyt wielu oczekiwań swoim dzieciom, a także tysiące innych zasad oznacza, że ​​za każdym razem, gdy dzieci popełniają błędy, będziesz czuł się bardziej sfrustrowany. Dzieci będą cię okłamywać, aby ich rodzice nie czuli się nimi rozczarowani.

Budowanie zaufania: pozwól dziecku poczuć, że mu ufasz i któremu ufasz. Uczciwość to ważna cecha, dla której musisz być przykładem.

3. Dzieci często wyrywają włosy

Zbieranie, szarpanie, gryzienie włosów to młode sposoby na zwrócenie na nie uwagi. Istnieje wiele różnych powodów takiego zachowania, a najprostszym jest to, że Twoje dziecko chce uzyskać odpowiedź i ją powtórzyć. Według profesora psychologii Marka W. Robertsa z Idaho State University, dziecko wyrywające włosy jest ekscytującą reakcją na włączanie i wyłączanie światła. Dzieci ciągną za włosy, a ty krzyczysz, że będą bardzo podekscytowane i szczęśliwe.

Innym powodem zachowania tego dziecka jest to, że rozwija ono zdolności poznawcze do rozwiązywania problemów i może wyrywać włosy, aby kontrolować kierunek konkretnej sytuacji.

Jak sobie radzić?

Udowodnij dziecku, że ciągnięcie za włosy nie działa: nie oznacza to, że jesteś cichy, ale pokaż dziecku, że nadal zna swoje działania, ale na próżno. Na przykład, kiedy twoje dziecko ciągnie za włosy, aby dostać zabawkę, ty bierzesz zabawkę i dajesz dziecku, wyjaśniając, że nie ciągniemy za włosy, aby dostać to, czego chcemy.

Zapobieganie zachowaniu dzieci: Mentalność dziecka polega na tym, że będzie ono nadal działać, jeśli zareagujesz na ignorancję lub po prostu się śmiejesz. Zamiast tego musisz wydać polecenie: nie możesz ciągnąć za włosy, to cię boli.

Nie odgarniaj włosów: Twoje dziecko pomyśli, że to tylko przemijająca gra i będzie to nadal robić.

4. Jaką psychologią jest krzyk dziecka?

Niektóre małe dzieci wykazują oznaki krzyku, gdy chcą zwrócić na siebie uwagę rodziców. Inni krzyczeli, aby złagodzić frustrację związaną z niemożnością uzyskania tego, czego chcieli.

Małe dzieci uwielbiają odkrywać swoją energię poprzez głos i ćwiczyć je.

Kilka wskazówek dotyczących radzenia sobie z tym zachowaniem:

Ogranicz swoje dzieci do miejsc, które potrzebują ciszy, świętych, abyś nie musiał być zdezorientowany tym krzyczącym aktem dziecka.

Poproś dziecko, aby użyło słyszalnego głosu w pomieszczeniu: Jeśli Twoje dziecko krzyczy, że jest zbyt szczęśliwe lub podekscytowane, staraj się go nie krytykować ani nie karcić.

Poproś dziecko, aby zagrało w grę polegającą na regulacji głośności, aby zobaczyć, kto potrafi szeptać i sterować głosem od najniższego do najgłośniejszego lub wybrać głos odpowiedni do sytuacji.

 

More in Wychowaj dziecko