Czy czujesz, że Twoje dziecko nie chce być blisko Ciebie jak wszyscy? Może to oznaczać, że dziecko ma zaburzenia przywiązania.
Większość dzieci od wczesnych lat rozwija emocjonalne przywiązanie do swoich opiekunów. Twoje dziecko będzie się niepokoić, jeśli odejdziesz i będzie szczęśliwe, widząc, że Twoja mama lub tata wrócili. Jednak niektóre dzieci rozwijają zaburzenia przywiązania, ponieważ rodzice nie są w stanie zaspokoić potrzeb swojego dziecka. Niemowlęta nie mogą tworzyć więzi z dorosłymi i mają trudności z rozwijaniem uczucia bliskości.
Chociaż zaburzenia przywiązania można skutecznie leczyć, niezwykle ważne jest, aby je wykryć wcześnie i szybko. Bez leczenia małe dzieci mogą doświadczać ciągłych problemów psychologicznych przez całe życie.
Znaczenie więzi między dziećmi a rodzicami
Powtarzające się pozytywne doświadczenia z rodzicami pomagają niemowlętom rozwinąć więź. Gdy dorosły reaguje na płacz dziecka karmieniem, zmienianiem pieluch lub pocieszaniem, dziecko stopniowo nauczy się, że może ufać swoim rodzicom. Dzieci, które rozwijają przywiązanie, mają tendencję do:
Łatwiej rozwiązuj problemy
Mniej ekstremalne reakcje na stres
Twórz dobre relacje z ludźmi wokół ciebie
Ciesz się nowymi rzeczami i odkrywaj je niezależnie.
Małe dzieci cierpiące na negatywną lub nieobliczalną, nieprzewidywalną reakcję ze strony osoby dorosłej są bardziej narażone na rozwój zaburzeń przywiązania. Dzieci przekonają się, że dorośli są niewiarygodni i nie ufają łatwo nikomu, nawet jeśli jest to członek rodziny. Dodatkowo oznaki tego problemu obejmują:
Za dużo cierpienia
Unikaj kontaktu z ludźmi
Okazuj nadmierną złość, niepokój i strach.
Rodzaje zaburzeń przywiązania u małych dzieci
Eksperci podzielili zaburzenia przywiązania na 2 typy: zaburzenia przywiązania społecznego brak kontroli i zaburzenia przywiązania.
Częstym objawem zaburzenia nietrzymania moczu jest nadmierna życzliwość wobec obcych. Twoje dziecko będzie szukało pocieszenia u nieznajomego, który nawet się z nim dogaduje i nie okazuje smutnych uczuć, gdy rodzic jest nieobecny przez dłuższy czas.
Zaburzenie reaktywne na przywiązanie to zaburzenie występujące u niemowlęcia lub małego dziecka. Kiedy zachorujesz, Twoje dziecko nie będzie odczuwać miłości od rodziców ani krewnych, nawet jeśli zrobisz wszystko. Ponadto wydaje się niewygodny przy dotykaniu, unika kontaktu wzrokowego i jest zawsze zarezerwowany dla ciebie. Większość małych dzieci, które doświadczają zaburzeń psychicznych, wykazuje szereg trudnych zachowań.
Stany towarzyszące dziecku z zaburzeniami przywiązania
Zaburzenie przywiązania u małego dziecka to nie tylko kwestia tego, jak trudno jest mu być blisko rodziców. Dzieci z tym zaburzeniem będą miały trudności w nauce, komunikowaniu się, kontrolowaniu emocji i zachowań. Oprócz często dość niskiego IQ, niemowlęta są również bardziej podatne na zaburzenia językowe niż inne dzieci.
Badanie z 2013 roku dotyczyło dzieci z zaburzeniami przywiązania i pokazało następujące dane:
52% dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
29% dzieci ma zaburzenie, któremu można przeciwdziałać
29% dzieci cierpi na zaburzenia zachowania
19% dzieci cierpi na zespół stresu pourazowego
14% dzieci ma zaburzenia ze spektrum autyzmu
14% wszystkich dzieci ma specyficzną fobię
1% dzieci ma tiki .
Ogółem około 85% dzieci doświadcza zaburzeń neurologicznych innych niż zaburzenia przywiązania.
Leczenie zaburzeń przywiązania u dzieci
Najważniejszym aspektem pomagania dzieciom w rozwijaniu przywiązania jest stabilne, zdrowe środowisko. Jeśli zauważysz nienormalne objawy psychologiczne swojego dziecka, powinieneś zabrać je do psychiatry w celu szybkiej diagnozy i leczenia. W zależności od objawów dziecka lekarz zaleci odpowiednie leczenie.

