
Waga jest dziś obsesją milionów nastolatków, zwłaszcza dziewcząt. Według badania 1 na 7 kobiet kiedykolwiek miała zaburzenia odżywiania w okresie dojrzewania. Inne badanie przeprowadzone kilka lat temu wykazało, że 36% dziewcząt w okresie dojrzewania uważa, że mają nadwagę, a 59% z nich próbuje schudnąć.
Ponad 90% osób z zaburzeniami odżywiania to dziewczynki. Mimo to chłopiec ma również obawy o swoją sylwetkę. Wielu chłopców stara się być w doskonałej formie, poszcząc i zmuszając się do ćwiczeń.
Co to jest zaburzenie nawyków żywieniowych?
Zaburzenia odżywiania obejmują jadłowstręt psychiczny i anoreksję psychotyczną. Są to zaburzenia psychiczne związane z jedzeniem nadmiernie zaburzonego dziecka. Dzieci z anoreksją nie zaakceptują swojej normalnej wagi i będą stale pościć, aby schudnąć. Natomiast dzieci z manią często dużo jedzą, ale potem zmuszają się do wymiotów lub używają środków przeczyszczających, aby pozbyć się tego, co zostało naładowane.
Dzieci z anoreksją bardzo boją się przybrania na wadze i często próbują osiągnąć wagę mniejszą niż 15% ich idealnej wagi. Dzieci zawsze wierzą, że ich własne wartości tkwią w ich budowie ciała.
Anoreksja zwykle zaczyna się w późnym okresie dojrzewania lub we wczesnej dorosłości. Dzieci cierpiące na manię często idą w cyklu, najpierw ładują do organizmu dużą ilość pożywienia, następnie zmuszają się do oczyszczenia organizmu poprzez wymioty, stosowanie środków przeczyszczających i dziąseł, siusiu lub ćwiczeniu godzinami.
Jaka jest główna przyczyna nawyków żywieniowych?
Do tej pory medycyna nie znalazła konkretnej przyczyny zaburzeń odżywiania. Eksperci próbowali powiązać zaburzenia odżywiania z wieloma czynnikami wyzwalającymi, takimi jak relacje rodzinne, problemy psychiczne i genetyczne. Zgodnie z obecnymi trendami nastolatki często są mniej zadowolone z siebie i pragną mieć szczuplejsze ciało.
Chcąc dołączyć do grupy tanecznej, zajęć na siłowni lub grupy lekkoatletycznej (sport, który wymaga od zawodników szczupłej sylwetki), niektóre dzieci przybierają na wadze, co prowadzi do zaburzeń odżywiania i nie może się doczekać dołączenia do tej grupy.
Jakie objawy możesz utożsamić z zaburzeniami odżywiania?
Dzieci z zaburzeniami odżywiania często mają wiele dziwnych przejawów w swoich nawykach żywieniowych oraz myślach i uczuciach związanych z jedzeniem. Dzieci często mają nadmierną reakcję, chcąc mieć szczupłe ciało, obawiają się przybrania na wadze i ostatecznie utraty kontroli nad jedzeniem. Zaburzenia odżywiania mogą powodować poważne problemy psychiczne i fizyczne. Oto objawy zaburzeń odżywiania:
Niewłaściwe myśli na temat kształtu ciała;
Pomijanie posiłków;
Nietypowe nawyki żywieniowe (takie jak przejadanie się lub niejedzenie);
Regularnie monitoruj swoją wagę;
Nadmierne zmiany wagi;
Bezsenność;
Zaparcia ;
Suchość skóry lub wysypka;
Zużyta emalia;
Obniżona jakość włosów lub paznokci;
Bądź zbyt aktywny lub uprawiaj sporty ekstremalne.
Dzieci z zaburzeniami odżywiania często doświadczają negatywnych objawów, takich jak smutek, lęk, depresja, rozstają się z przyjaciółmi i stają się wrażliwe na krytykę. Problem jest gorszy, gdy rodzice nie widzą powyższych objawów u dzieci, ponieważ dzieci mają tendencję do ukrywania tego, gdy cierpią na kryzys, niepewność, depresję lub poczucie własnej deprecjonowania.
Bezpieczne i skuteczne leczenie zaburzeń odżywiania
Zaburzenie odżywiania można leczyć i im szybciej zostanie wyleczone, tym skuteczniejsze będzie wyzdrowienie. Rodzina i przyjaciele dziecka powinni wspierać i pomagać dziecku w procesie leczenia. Rodzice powinni zabrać swoje dzieci do szpitala, gdy pojawiają się jakiekolwiek podejrzenia. Powinieneś także uczyć swoje dziecko, czym jest zdrowa dieta i czym jest dezinformacja żywieniowa.
Możesz zabrać swoje dziecko na rozmowę z doradcą, który pomoże mu zmienić myśli, uczucia i wyrażenia związane z zaburzeniami odżywiania. Jednocześnie pomóż dziecku wiedzieć, jak radzić sobie ze stresującymi problemami, takimi jak związki, szkoła, przyjaciele ... Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko ma jakiekolwiek poważne objawy depresji lub lęku, zabierz go do lekarza, lekarz zaleci odpowiednie leczenie.
Temat może Cię zainteresować: