
Adiuwanty, znane również jako adiuwanty, to składniki, które często pojawiają się w szczepionkach wraz z antygenami, dodatkami i konserwantami ... aby pomóc szczepionkom działać skuteczniej
Obecnie wiele ulepszonych szczepionek wymaga adiuwantów (adiuwantów) w procesie produkcyjnym ze względu na ich korzystny wpływ na odpowiedź immunologiczną organizmu pacjenta. Dlatego rozwój adiuwantów odgrywa dość ważną rolę w opracowywaniu zaawansowanych szczepionek poprawiających zdrowie ludzi.
Jakie substancje pomocnicze znajdują się w szczepionkach?
Substancje pomocnicze są składnikiem dodawanym do szczepionki w celu zwiększenia liczby i kontroli odpowiedzi immunologicznej w organizmie pacjenta. Innymi słowy, adiuwanty pomagają szczepionkom skuteczniej działać. Większość dzisiejszych szczepionek zawiera tylko niewielkie ilości bakterii - lub dokładniej, białek bakteryjnych - zamiast kompletnego wirusa lub bakterii. Podczas przygotowywania tych szczepionek należy dodać substancje pomocnicze, aby zapewnić, że organizm pacjenta wytworzy odpowiedź immunologiczną wystarczająco silną, aby zwalczyć wstrzyknięte patogeny. Można stwierdzić, że główne zastosowania substancji pomocniczych to:
Przyspiesz i kieruj odpowiedzią immunologiczną
Zwiększ reaktywność krzyżową
Zmniejsz ilość antygenów i liczbę potrzebnych zastrzyków
Niektóre popularne substancje pomocnicze
Produkty z patogenów
Niektóre składniki używane jako zaróbki w szczepionkach mogą składać się z patogenów. Składniki te wywołują wrodzoną odpowiedź immunologiczną na szczepionkę, gdy są nakierowane na wiele receptorów wewnątrz lub na powierzchni wrodzonych komórek odpornościowych. W ten sposób powstaje długotrwała ochrona przed patogenami, na które ukierunkowane są szczepionki. Niektóre składniki, które są testowane i używane jako zaróbki w dzisiejszych szczepionkach, obejmują:
Monofosforylolipid A
Poli (I: C)
Adiuwant DNA CpG
Emulsja
Substancje pomocnicze w postaci nasion
Ten rodzaj substancji pomocniczych przekształca się w drobne cząsteczki, które mogą stymulować układ odpornościowy organizmu pacjenta. Ponadto te zaróbki zwiększają dystrybucję antygenu do komórek odpornościowych. Oto kilka przykładów ziarnistych zaróbek:
Ałun
Forma wirusa
Cytokin
Połączone zaróbki
Często preferowane są łączone substancje pomocnicze, takie jak AS04, ponieważ mogą wywoływać wiele ochronnych odpowiedzi immunologicznych w organizmie pacjenta. Ponadto niektóre zaróbki mają ograniczone zastosowanie, gdy działają same, ale łączenie ich z wieloma innymi zaróbkami poprawia wyniki.
Badania nad połączonymi substancjami pomocniczymi są dopiero w powijakach. Naukowcy i eksperci próbują odkryć, jak łączyć substancje pomocnicze, aby wywołać użyteczną odpowiedź immunologiczną na dany antygen i ich funkcję. Ostatecznym celem tej linii badań jest stworzenie „zestawu narzędzi adiuwantów”, który można łączyć na różne sposoby, tak aby można było wywołać jakikolwiek typ odpowiedzi immunologicznej.
Przypadki, w których zaróbki nie są potrzebne
Niektóre szczepionki są wytwarzane z osłabionych lub inaktywowanych bakterii, które same mogą wywołać silną odpowiedź immunologiczną. W takim przypadku wygląd zaróbek nie jest konieczny. Na przykład w Stanach Zjednoczonych szczepionki przeciwko odrze , śwince , różyczce , ospie wietrznej, rotawirusowi , polio i grypie sezonowej są przygotowywane bez dodatku adiuwantów.