Wychowaj dziecko

Wczesne wykrywanie nietypowych zachowań dzieci

W dzisiejszym zabieganym życiu rodzice nie mają wystarczająco dużo czasu, aby opiekować się swoimi dziećmi. Dlatego wiele osób nie zauważa niezwykłego zachowania dziecka.

W dzisiejszym zabieganym życiu rodzice nie mają wystarczająco dużo czasu, aby opiekować się swoimi dziećmi. Dlatego wiele osób nie zauważa niezwykłego zachowania dziecka.

Baby Bo (5 lat) ma trudności z panowaniem nad sobą, jest bardzo uparta i szorstko odpowiada na wszelkie pytania zadane przez matkę. Chłopiec często kłócił się z matką, nawet publicznie. Zabierając dziecko do domu swojego przyjaciela, jego matka prawie miała koszmary, kiedy Bo odmówił słuchania jej matki i nie potrafił kontrolować.

Obecnie ten stan jest powszechny u dzieci. Nie ma standardów oceny normalnych lub nierozwojowych zachowań u dzieci. Zależy to od osobowości, rozwoju emocjonalnego i dojrzałego środowiska Twojego dziecka. Jak rozpoznajesz, czy zachowanie jest normalne, czy nie?

 

Oznaki nieprawidłowości u dzieci

To normalne, że dziecko jest wściekłe, kłóci się lub krzyczy. Jeśli jednak takie zachowanie ma miejsce każdego dnia, jest to kwestia uwagi. Oto kilka znaków wskazujących, że zachowanie dziecka jest nietypowe:

Dzieci mają trudności z kontrolowaniem swoich emocji i łatwo wyrażają złość za pomocą drobiazgów, które im przeszkadzają.

Impulsywne zachowania, takie jak bicie, rzucanie i krzyczenie, są niezwykłe.

Bądź niegrzeczny i nierozsądny.

Często kłamię i mam zwyczaj kradzieży.

Nieprawidłowe zachowanie wpływa na zdolność uczenia się dziecka. Na przykład dzieci mogą walczyć, chodzić do szkoły późno lub opuszczać szkołę.

Nieporozumienia z rówieśnikami wpływają również na życie dziecka. Niemowlęta nie mogą się na czymś skupić, są niespokojne, leniwe lub zdezorientowane.

Ekscytujące akty seksualne w wieku, na który nie można pozwolić.

Dzieci zaczynają kwestionować to, co powiedziałeś, i są ci nieposłuszne, nawet sprzeciwiając się ustalonym przez ciebie regułom.

8 typowych problemów behawioralnych u dzieci

Często dzieci postępują odwrotnie, niż zalecasz, i uważają, że jest to słuszne.

1. Brak szacunku i nieposłuszeństwo wobec dorosłych

Trzyletnie dziecko, które się z tobą kłóci, jest zabawne i kochane. Jeśli jednak siedmiolatek zawsze krzyczy „nie” na to, co mówisz, jest to niepokojące. Jeśli nie poradzisz sobie z tym właściwie, kłótnie mogą prowadzić do sporu między rodzicami a dziećmi. Poniżej przedstawiono skuteczne sposoby nauczania dziecka.

Jeśli dziecko się kłóci, ale nadal postępuje zgodnie z twoją prośbą lub dziecko nie jest destrukcyjne, w tym momencie możesz pomyśleć i zignorować błąd dla dziecka.

Jeśli Twoje dziecko robi to, o co prosisz, ale nadal się kłóci, w tym momencie powinieneś rozważyć, czy to, co powiedział, jest słuszne, czy też zachowanie, które na nic nie wpłynęło. Ponadto wyjaśnij, że Twoje dziecko może być wściekłe, ale nie mówić do Ciebie braku szacunku.

Jeśli reakcja Twojego dziecka wpływa na inne osoby lub na siebie, zwróć szczególną uwagę.

Nie należy gwałtownie reagować na niecodzienne zachowanie dziecka. Poczekaj, aż dziecko się uspokoi, porozmawiaj o jego zachowaniu, wyjaśnij, jakie działania są dopuszczalne, a jakie nie? Poinformuj swoje dziecko o możliwych konsekwencjach takiego zachowania.

Nie zastraszaj dzieci, ale karz, nie jedząc lodów lub nie oglądając filmów.

Sprawdź, jak ty i wszyscy wokół ciebie zachowujesz się z dzieckiem. Jeśli jesteś również niegrzeczny i nie szanujesz innych, zmień siebie.

2. Dzieci na nich przeklinają

Dzieci często krzyczą, gdy są wściekłe, ale jeśli przeklinają przed ukończeniem 10 roku życia, należy się tym bardziej przejmować. Kiedy Twoje dziecko przeklina, powinieneś wziąć pod uwagę następujące kwestie:

Nie przeklinaj przy dzieciach.

Nie ignoruj ​​przekleństw dziecka, dowiedz się, dlaczego o tym wiedzą. Wyjaśnij dziecku, że przeklinanie nie jest dobre.

Jeśli używasz tych brzydkich słów przed nimi, przeproś ich za to, że je przegapiłeś.

3. Agresywne i brutalne zachowanie

Kiedy dziecko jest wściekłe, to normalne, że jest agresywne. Zaburzenia nastroju, psychologiczne, behawioralne, traumatyczne, impulsywne lub sfrustrowane mogą prowadzić do agresji u dziecka. Dzieci mogą czasami użyć przemocy, aby się chronić. Jednak dzieci mogą nauczyć się przemocy w szkole lub w domu. Jeśli Twoje dziecko ma negatywne zachowania, takie jak bicie, gryzienie lub kopanie, wykonaj następujące czynności:

Ściszasz głos i spokojnie rozmawiasz z dzieckiem.

Wyraźnie powiedz dziecku, że działania takie jak bicie, kopanie lub gryzienie są niewłaściwymi zachowaniami, prowadzącymi do konsekwencji i co powinno zrobić zamiast okazywać złość. Na przykład Twoje dziecko mówi „Jestem zła” zamiast „Nie podoba mi się to” lub „Nie podoba mi się to”.

Ważne jest, aby rodzice byli dobrym wzorem do naśladowania dla swoich dzieci. Chwal także pozytywne zachowanie dziecka i krytykuj jego złe zachowanie.

4. Kłamstwo

Dzieci często kłamią to także zmartwienie rodziców. Możesz czuć się oszukana i zraniona, a nawet nie ufać swojemu dziecku. W tym momencie musisz:

Dowiedz się, dlaczego Twoje dziecko kłamie. Może z obawy, że rodzice go zbesztają, skłamał, żeby ukryć prawdę. Jeśli tak, zachęcasz dziecko do wyrażania swoich życzeń rodzicom, zamiast kłamać, żeby to ukryć.

Naucz swoje dziecko, aby było uczciwe i było dla niego dobrym wzorem do naśladowania.

5. Zastraszanie przyjaciela

Zastraszanie rówieśnicze to poważny problem, który może wpływać na czyjeś emocjonalne i fizyczne samopoczucie. Dzieci mają tendencję do znęcania się nad innymi, aby pokazać, że są silne. Kiedy zobaczysz, że Twoje dziecko zastrasza innych, prosimy:

Naucz swoje dzieci, że znęcanie się nad innymi nie jest dobre. Mówisz swojemu dziecku, co to znaczy znęcać się nad innymi, to znaczy zmuszać innych do zrobienia czegoś dla Ciebie, by używali przemocy, aby zabrać własność innych osób.

Ustal zasady w domu, napisz takie rzeczy jak: „Nie znęcaj się w domu” lub „Nie możesz się tak zachowywać w domu”.

Uważaj na wczesne oznaki zastraszania. Kiedy zobaczysz, że Twoje dziecko znęca się nad przyjacielem, natychmiast popraw to zachowanie.

6. Stałe dotknięcie

Dzieci bywają agresywne, płaczą, aby dostać to, czego chcą. Jeśli tolerujesz to złe zachowanie, sprawisz, że Twoje dziecko tylko poczuje, że to, co robisz, jest słuszne. Na przykład Twoje dziecko denerwuje się tylko dlatego, że nie kupujesz cukierków ani zabawek. Kiedy dziecko płacze i płacze, myślisz, że kupisz dziecku słodycze tylko po to, by złagodzić złość, przypadkowo rozpieszczałeś go w niewłaściwy sposób. Krótko mówiąc, kiedy dziecko jest niestrudzone, jesteś zdeterminowany, aby nie zepsuć jego woli, ale jasno mu to wytłumaczyć, aby nie przerodziło się w walkę.

7. Brak motywacji, lenistwo

Wczesne wykrywanie nietypowych zachowań dzieci

 

 

Niezależnie od tego, czy chodzi o ćwiczenia w szkole, uczestniczenie w rozrywce czy zabawa z przyjaciółmi, dzieci odmawiają udziału. Aby pomóc zmotywować swoje dziecko:

Zachęcaj dziecko, opowiadając swoją małą historię, dzieląc się doświadczeniami i inspirując je.

Nie zmuszaj dziecka do hobby, ale pozwól mu wybrać. Pomoże to dzieciom bardziej zainteresować się tym, co wybierają.

Zmuszasz swoje dziecko do zrobienia czegoś? Czy zapytałeś, co lubi Twoje dziecko? Obserwuj, aby wiedzieć, co lubi Twoje dziecko, motywując go w ten sposób.

8. Problemy z zachowaniem w szkole

Każdego ranka dziecko mówi: „Nie chcę iść do szkoły”. Dzieci często odmawiają chodzenia do szkoły z powodów takich jak zastraszanie, odrabianie lekcji, niechęć do opuszczenia rodziców, niechęć do przestrzegania zasad szkolnych lub niepokój. Musisz:

Dowiedz się, dlaczego Twoje dziecko nie lubi się uczyć i odrabiać lekcji. Gdy już znasz przyczynę, możesz iść do szkoły, aby pomóc dziecku dowiedzieć się, co robić. Na przykład: Twoje dziecko jest prześladowane, zabierasz je na spotkanie ze znęcającym się nad nim przyjacielem. Jeśli sytuacja się nie poprawi, możesz poprosić nauczyciela o pomoc.

Powinieneś zachęcać dziecko do nauki, uczyć go trudnych ćwiczeń, ale nie dawać mu nagrody za naukę.

Kiedy niechęć Twojego dziecka do szkoły nie ulegnie poprawie, możesz poprosić terapeutę lub lekarza o pomoc.

Zaburzenia u dzieci

Czasami niezwykłe zachowanie dziecka może być objawem zaburzenia zachowania. Poniżej znajdują się niektóre z częstszych zaburzeń zachowania u dzieci.

1. Zaburzenie przeciwstawne (ODD)

Zaburzenie przeciwzakłóceniowe to powszechne szkodliwe zachowanie, które dotyka dzieci. Objawy ODD to: złość, wybuchy, częste wściekłość, opór zasadom, nękanie innych, obwinianie innych za własne błędy.

2. Zaburzenie przetwarzania sensorycznego (CD)

Dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego często oszukują i nie przestrzegają. W Stanach Zjednoczonych około 5% dzieci w wieku poniżej 10 lat cierpi na tę chorobę. Zachowania związane z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego obejmują nieposłuszeństwo wobec zasad ustalonych przez rodziców lub szkołę, częste wagarowanie, nadużywanie alkoholu, tytoniu, narkotyków w dzieciństwie, agresję, bicie zwierząt domowych, używanie broni lub kłamstwo, lubi popełniać przestępstwa, takie jak kradzież, palenie mienia włamywanie się do cudzych domów, wychodzenie z domu, skłonności samobójcze (bardzo rzadko).

 3. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi wiąże się z zachowaniami uważnymi i impulsywnymi u dzieci, objawiającymi się trudnościami w koncentracji na problemie, dezorientacją w rozmowie z dziećmi, trudnościami z zapamiętywaniem wiedzy szkolnej lub instrukcjami, trudnością w skupieniu się na szczegółach.

4. Zaburzenia osobowości

Dzieci z zaburzeniami osobowości często stają się obojętne na problemy innych ludzi. To zaburzenie często pogarsza się wraz z wiekiem, co prowadzi do nielegalnych i nieetycznych działań.

5. Brak rozwoju umiejętności społecznych

Objawem braku umiejętności społecznych jest to, że dzieci mają trudności z komunikowaniem się i interakcją z innymi. Zaburzenia zachowania u dzieci ujawniają się jaśniej w miarę dorastania.

Pomóż swojemu dziecku być aktywnym, aby poprawić zachowanie

Wczesne wykrywanie nietypowych zachowań dzieci

 

 

Aby skutecznie rozwiązywać problemy behawioralne dzieci, pozwalasz im uczestniczyć w takich zajęciach jak:

Ćwiczenia: Zabranie dziecka do parku, aby ćwiczyć lub bawić się rano, może pomóc mu poczuć się bardziej komfortowo. Jeśli dziecko nie pomaga we właściwy sposób złagodzić psychikę, dziecko może znaleźć ulgę, taką jak złość lub zniszczenie.

Poproś dziecko, aby przeczytało na głos książkę odpowiednią dla swojego wieku lub przeczytało to, co pisze.

Opowiedz o czynności, która pobudza wyobraźnię Twojego dziecka. Pomaga to dziecku rozsądnie wykorzystywać energię, a jego samopoczucie również się poprawia.

Graj w zdrowe gry lub czytaj książki edukacyjne o dobrych uczynkach, takich jak pomaganie innym, umiejętność dzielenia się, przepraszanie za coś złego lub podziękowanie innym za dawanie lub pomaganie.

 

More in Wychowaj dziecko