Każdego ranka dziecko jest smutne, kiedy idzie do szkoły; Nawet kiedy podeszła do szkolnej bramy, miała krótkie i długie łzy. Kiedy to się pojawi, dziecko jest bardziej narażone na zespół lękowy ze względu na odległość.
Zespół lęku na odległość to objaw, że małe dzieci nie chcą być oddzielone od swojego najbliższego opiekuna, zwykle matki. W rzeczywistości jest to bardzo normalne i odzwierciedla również bliski związek między Tobą a Twoim dzieckiem.
W ciągu pierwszych sześciu miesięcy niemowlęta nikogo nie rozpoznają. Dlatego jest dobrze, jeśli wyślesz swoje dziecko do kogoś innego. Jednak po 6 miesiącach dziecko nauczyło się rozpoznawać twarze. W tym momencie relacja między dzieckiem a jego rodzicem lub opiekunem staje się silniejsza. Ponadto dziecko rozumie również, że nawet jeśli nie widzi przedmiotu, on nadal istnieje. To wtedy pogłębia się więź między matką a dzieckiem.
Zespół lęku na odległość pokazuje, że dzieci zaczynają odczuwać poczucie bezpieczeństwa i rozumieć, że rzeczy istnieją nawet wtedy, gdy są poza zasięgiem wzroku. Więc jeśli widzisz swoje dziecko płaczące i smutne, gdy nie ma Cię w pobliżu, nie martw się zbytnio, bądź pewien, że spełniasz dobrą rolę jako matka.
Czy wszystkie dzieci mają ten zespół?
Lęk związany z dystansem to znak, że dziecko rozwija niezależność i poczucie bezpieczeństwa. Zwykle wszystkie dzieci mają ten objaw, ale objawia się on w różnym stopniu.
Większość dzieci będzie wykazywać oznaki niepokoju w pewnych sytuacjach, np. Gdy korzystasz z toalety, kładziesz dziecko do łóżka i wychodzisz z pokoju ... będzie cierpieć na ten zespół?
Kiedy pojawił się zespół lęku na odległość?
Po raz pierwszy dziecko odczuwa niepokój związany z dystansem po około 8 miesiącach. Kiedy dziecko rozumie, że rodzic nadal istnieje, nawet jeśli go nie widzi. Osiągnie to szczyt po 13-15 miesiącach i potrwa około 2-5 miesięcy.
Zespół lęku na odległość zwykle pojawia się, gdy główny opiekun, zwykle matka, wychodzi z domu. Twoje dziecko wie, że odeszłaś, ale nie wie, kiedy wrócisz, ponieważ nie zrozumiało jeszcze pojęcia czasu.
To zmartwienie utrzymuje się, dopóki dziecko nie zacznie rozumieć, że to nie rodzice wyjeżdżają na zawsze, ale po prostu rodzic idzie do pracy lub wychodzi, żeby coś zrobić i wkrótce wróci. Objawy tego zespołu są liczne i często manifestują się poprzez różne zachowania.
Manifestacje zespołu dystresu
Możesz zidentyfikować ten zespół za pomocą następujących znaków:
Dzieci płaczą, gdy są same z innymi. To najbardziej podstawowy objaw tego zespołu. Dzieci mogą nawet płakać, gdy są same z ojcem, ponieważ często ich ojciec nie jest głównym opiekunem.
Niemowlęta często budzą się w nocy i płaczą. Ponadto Twoje dziecko może mieć również koszmary związane z rozstaniem z Tobą. Wszystko, co musisz zrobić, to pocieszyć dziecko, aby zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa.
Niemowlęta często budzą się wcześnie i nie mogą zasnąć, chyba że nadal z nimi jesteś.
Twoje dziecko będzie przylgnąć do Ciebie, gdy zabierzesz go w nowe miejsca lub spotkasz nieznajomych.
Niektóre dzieci będą się denerwować i będą miały trudności z zachowaniem spokoju.
Niemowlęta nie lubią bawić się zabawkami, ale zamiast tego chcą, abyś musiał się nimi bawić. Chociaż może to chwilę potrwać, warto pobawić się z dzieckiem przed pójściem do pracy. To świetny sposób na pożegnanie się z dzieckiem.
Etapy tego zespołu
Lęk na odległość często pojawia się na różnych etapach rozwoju dziecka. Na każdym etapie będą różne kierunki:
1. Niemowlęta
Około 8 miesiąca życia dzieci zaczynają odczuwać niepokój z powodu odległości. Może to trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy, dopóki dziecko nie zrozumie, że nie zamierzasz go zostawić na stałe.
Jak pomóc dziecku przezwyciężyć?
Wczesne wysyłanie dzieci do opiekunek: Zacznij wysyłać dzieci do opiekunek w wieku 6 miesięcy. Pomoże to Twojemu dziecku przyzwyczaić się do nieznajomych i Twojej nieobecności.
Niech działanie będzie zgodne ze słowami: Kiedy zostawisz dziecko i podejdziesz do drzwi, poczuje, że zostawiasz je w spokoju. Bądź pewny siebie, uśmiechaj się i żegnaj szczęśliwie. Twoje dziecko może być pewne tylko wtedy, gdy masz pewność, że z opiekunką będzie mu dobrze.
2. Małe dzieci
Lęk związany z odległością wzrasta między 1 a 2 rokiem życia i niektóre dzieci pokonają go, zanim osiągną wiek szkolny. Około dwóch lat dziecko ma silne relacje z rodzicami. Twoje dziecko rozumie, że wrócisz, ale nadal chce, abyś z nim została. Poza tym Twoje dziecko wie również, że za każdym razem, gdy będziesz płakać, zareagujesz jak przytulanie, poklepywanie… Dlatego Twoje dziecko zrobi wszystko, aby Cię zatrzymać.
Jak pomóc dziecku przezwyciężyć?
Daj dziecku zadanie, na przykład zamknij drzwi po wyjściu lub narysuj obrazek. Daj dziecku kilka prostych czynności, które odwrócą jego uwagę.
Poinformuj dziecko, kiedy wracasz do domu, np. Zanim wyjdziesz, powiesz mu, że wrócisz na obiad ...
3. Dzieci w wieku przedszkolnym
Każdego ranka w przedszkolu zawsze pojawia się znajomy obraz: niektóre dzieci ciągle się wyrywają, kurczowo trzymają się rodziców, ale odmawiają chodzenia na lekcje.
Zmiany środowiskowe, takie jak nowa szkoła, nowy dom lub przybycie krewnych, również mogą wywołać u dzieci niepokój związany z dystansem. Zwykle trwa to kilka tygodni, aż dziecko zrozumie, że rodzice odbierają mnie ze szkoły, nowy dom jest równie bezpieczny jak stary i nadal mogę się bawić z tymi bliskimi.
Jak pomóc dziecku przezwyciężyć?
Dostosuj emocje dziecka: Powiedz dziecku: „Rodzice wiedzą, że się boją i martwią, ale dzieje się tak tylko dlatego, że nie są do tego przyzwyczajeni. Kiedy już się do tego przyzwyczaisz, na pewno przeżyjesz bardzo szczęśliwe chwile ”. Spróbuj przekonać swoje dziecko, że może poradzić sobie ze swoimi lękami i zmartwieniami.
Spędzaj więcej czasu ze swoimi dziećmi: staraj się spędzać więcej czasu ze swoimi dziećmi, aby wiedziały, że nadal mają na uwadze rodziców i czują się bezpiecznie. Jeśli Twoje dziecko ma mieć dziecko, zwracaj na nie większą uwagę, aby nie poczuły się zapomniane.
Zrób harmonogram: Jeśli czynności twojego dziecka będą powtarzane codziennie, twoje dziecko rozwinie nawyk. Będzie to bardzo pomocne, gdy dziecko wejdzie w fazę lęku separacyjnego, ponieważ wie, co będzie dalej i kiedy będzie mogło zobaczyć się z rodzicami.
Nie złość się na dzieci: czasami dzieci stają się poirytowane i zmuszają cię do wypełniania ich próśb tak bardzo, jak to możliwe, na przykład konieczności spania z nimi każdej nocy ... Jednak bez względu na to, jak zachowuje się dziecko, nadal powinieneś zachować spokój i radzić sobie z miłością.
Lęk spowodowany dystansem u dzieci w nocy
Spowoduje to, że Ty i Twoje dziecko stracicie sen. Twoje dziecko będzie się budzić kilka razy w nocy i płakać, dopóki Cię nie zobaczy. Oto kilka sposobów, w jakie możesz sobie poradzić:
Porozmawiaj ze swoim dzieckiem
Kiedy kładziesz dziecko do łóżka, nie wychodź od razu, zostań, aby porozmawiać i śpiewać dziecku. Następnie opuść pokój na kilka sekund i wróć. Stopniowo zwiększaj ilość czasu spędzanego na wychodzeniu z pokoju, aż dziecko przyzwyczai się do braku przyjaciół w pobliżu.
Przed pójściem spać przećwicz pewne nawyki
Aby pomóc dziecku lepiej spać , przed pójściem spać możesz masować, kołysać lub przytulać dziecko, aby nie odczuwać już niepokoju z powodu odległości.
Pocieszanie dziecka
Trzymaj się blisko, gdy dziecko śpi. Kiedy obudzisz się, nie widząc Ciebie, Twoje dziecko będzie się bać. Dlatego upewnij się, że w tym momencie podbiegniesz, aby pocieszyć dziecko.
Nie wymykaj się z pokoju
Jest to działanie, które może prowadzić do złych rzeczy w przyszłości. Jeśli niespodziewanie znikniesz, Twoje dziecko poczuje się niepewnie i będzie Ci nieufne. Więc zamiast się wymknąć, powiedzmy dobranoc i wyjdźmy z pokoju.
Wróć do pokoju dziecka
Jeśli Twoje dziecko płacze, wróć do pokoju i popatrz, ale tylko przez chwilę. I upewnij się, że Twoje dziecko zasypia bez przyjaciół.
Zachowaj spokój
Za każdym razem, gdy słyszysz płacz dziecka, jest ci przykro. Jednak nie pozwól, aby to było widoczne na twojej twarzy. Bądź pewny siebie i szczęśliwy, informując swoje dziecko, że wszystko jest w porządku i że nie ma powodu do bycia nieszczęśliwym. Twoje dziecko poczuje Twoje emocje i automatycznie się zrelaksuje.
Zagraj w peek-a-boo
Peek-a-boo pomoże Twojemu dziecku zrozumieć, że nawet jeśli znikniesz, wrócisz.
Jak łatwo oddzielić dziecko?
Odległość nigdy nie jest łatwa. Pożegnanie z dzieckiem jest prawdopodobnie jedną z najtrudniejszych rzeczy dla matek. Oto kilka rzeczy, które możesz wypróbować:
Tworzenie nawyku
Zachowaj nawyk pożegnania. Ten nawyk może pomóc Twojemu dziecku zaufać, że wrócisz i że z łatwością przezwycięży to.
Ćwicz regularnie
Przedstaw swojemu dziecku poczucie rozłąki jeszcze przed przedszkolem, zostawiając je na chwilę z opiekunami lub dziadkami i trzymaj się z daleka. Dzięki temu Twoje dziecko poczuje się bardziej gotowe do pójścia do szkoły. Wczesna praktyka stworzy nawyk dla Twojego dziecka.
Daj dziecku czas na przyzwyczajenie się
Zapoznaj swoje dziecko z opiekunką lub nowym środowiskiem. Daj dziecku trochę czasu na przystosowanie się i, jeśli to możliwe, idąc do szkoły pozwól mu przynieść zabawki lub kocyk, aby poczuł się znajomo jak w domu.
Porozmawiaj ze swoim dzieckiem
Zabierając dziecko do szkoły, rozmawiaj z nim. Pomóż swoim dzieciom zrozumieć, że muszą iść do przedszkola lub zostać w domu do powrotu rodziców. Możesz powiedzieć swojemu dziecku: „Odbiorę cię zaraz po pracy, od teraz do tego czasu powinieneś bawić się z nauczycielem i przyjaciółmi. Zadzwonię w południe ”.
Nie zmuszaj się, gdy dziecko płacze
Nie uspokajaj go za każdym razem, gdy dziecko płacze. Pocieszanie dziecka, aby go powstrzymać, tylko zwiększa uczucie niepokoju. Zamiast tego pozwól dziecku płakać i wyrażać swoje uczucia. Daj dziecku czas na przystosowanie się do poczucia rozłąki. Twoje dziecko przestanie płakać, jeśli nie będziesz mu przeszkadzać.
Zawsze się żegnaj
Nigdy nie wychodź bez pożegnania. Jeśli odejdziesz, dziecko będzie smutne. Utrzymuj to jako codzienną rutynę. Nie wracaj po pożegnaniu; To tylko pogorszy sprawę.
Wybierz odpowiedni moment na wyjazd
Dystans staje się trudniejszy niż kiedykolwiek, gdy dziecko jest zmęczone lub głodne. Dlatego wychodź tylko wtedy, gdy Twoje dziecko poczuje się szczęśliwe i zdrowe. Nie wychodź, gdy dziecko śpi, ponieważ może się obudzić i zacząć płakać. Jeśli to zrobisz, złamiesz zaufanie swojego dziecka. Poproś ukochaną osobę, aby odwróciła uwagę dziecka, oferując mu zabawkę lub ulubione jedzenie. Pomoże to Twojemu dziecku zwrócić jego uwagę na ukochaną osobę.
Nie płacz przy swoim dziecku
Staraj się powstrzymywać emocje i nie płacz przed dzieckiem. Płacz sprawi, że Twoje dziecko zrozumie, że czujesz się nieswojo będąc z dala od niego. Więc baw się dobrze i do widzenia.
Baw się z dzieckiem, wracając z pracy do domu
Po pracy podnieś dziecko i poświęć trochę czasu na zabawę, zanim zrobisz inne rzeczy. Pomoże to dziecku zrozumieć, że nawet jeśli separacja może być niewygodna, ponowne spotkanie sprawi, że będzie szczęśliwe.
Dotrzymaj obietnicy
Jeśli obiecujesz dziecku przed wyjściem, idąc do domu, dotrzymaj obietnicy. Twoje dziecko Ci zaufa, jeśli to zrobisz. Pomoże również dziecku stać się bardziej niezależnym i pewnym siebie, gdy nie ma Cię w pobliżu.
Co to jest dysocjacyjne zaburzenie lękowe?
Zespół lęku przed stresem w dzieciństwie trwa zwykle około 2 lat. Jeśli jednak ten okres jest dłuższy, prawdopodobnie przekształcił się w dysocjacyjne zaburzenie lękowe (SAD).
Dysocjacyjne zaburzenie lękowe charakteryzuje się niewłaściwymi aspektami rozwojowymi, nadmiernym lękiem w separacji od domu lub ukochanej osoby. Ponadto dzieci boją się chodzenia do szkoły, bycia samemu lub kładzenia się spać bez przywiązanych do nich znajomych przedmiotów. Nagłe oderwanie się może prowadzić do zaburzeń świadomości, pamięci lub percepcji środowiskowej. W takim przypadku dziecko musi udać się do lekarza.
Odległość często sprawia Tobie i Twojemu dziecku duży dyskomfort, ale jest to nieuniknione. Jeśli jednak zauważysz, że Twoje dziecko jest zdenerwowane lub odizolowane, dowiedz się, dlaczego. Być może Twoje dziecko jest prześladowane przez Ciebie, nie jest dobrze traktowane przez opiekunkę ... Upewnij się, że zmartwienia Twojego dziecka są spowodowane rozłąką z Tobą, a nie z innego powodu.


