Wychowaj dziecko

Pokonaj wybiórczą ciszę u małych dzieci

Selektywna cisza to zaburzenie lękowe, które uniemożliwia dziecku komunikowanie się w określonych sytuacjach społecznych, na przykład w szkole lub w miejscach publicznych. Jednak dzieci mogą nadal normalnie rozmawiać z krewnymi lub przyjaciółmi, gdy nikt nie zwraca na nie uwagi lub gdy są w domu.

Selektywna cisza to zaburzenie lękowe, które uniemożliwia dziecku komunikowanie się w określonych sytuacjach społecznych, na przykład w szkole lub w miejscach publicznych. Jednak dzieci mogą nadal normalnie rozmawiać z krewnymi lub przyjaciółmi, gdy nikt nie zwraca na nie uwagi lub gdy są w domu.

Selektywna cisza może prowadzić do fobii społecznej. Jednak ustalenie, czy dziecko ma tę chorobę, czy nie, jest nie lada wyzwaniem dla rodziców. Pozwól aFamilyToday Health uzupełnić poniższe informacje, aby lepiej zrozumieć tę sytuację.

Selektywna cisza

Selektywne milczenie to zaburzenie lękowe, które często rozwija się w dzieciństwie. Jeśli Twoje dziecko ma ten syndrom, zauważysz, że ma trudności z porozumiewaniem się w pewnych sytuacjach społecznych, takich jak szkoła, zajęcia z umiejętności ... zachowuj się normalnie i rozmawiaj wygodnie w parku lub w domu z rodziną i przyjaciółmi. Selektywne milczenie może niekorzystnie wpłynąć na życie dziecka. Dlatego musisz wcześnie wykryć i leczyć ten zespół u swojego dziecka.

 

Objawy są powszechne, gdy dziecko ma wybiórcze milczenie

Oto kilka typowych znaków:

Dzieci są „sparaliżowane” za każdym razem, gdy pytają nieznajomi

Dzieci mogą normalnie mówić w pewnych sytuacjach, ale odmawiają rozmowy w innych sytuacjach.

Dzieci używają gestów dłoni lub twarzy, aby zapytać lub powiedzieć to, co potrafią.

Powyższe objawy utrzymywały się dłużej niż 1 miesiąc.

Dzieci są zbyt nieśmiałe .

W zatłoczonych miejscach dzieci zawsze odczuwają strach lub wstyd.

Dzieci mają negatywne zachowania.

Zachowanie dzieci wpływa na wyniki w nauce i problemy z komunikacją społeczną.

Dzieci odizolowane i odległe.

Dzieci zawsze potrzebują Twojej uwagi i zawsze „podążają” za Tobą.

Przyczyna selektywnej ciszy

Pokonaj wybiórczą ciszę u małych dzieci

 

Cisza wybiórcza jest rzadkim zaburzeniem i występuje częściej u dzieci niż u dorosłych. Zwykle pojawia się, gdy dziecko ma pięć lat, ale jest odkrywane dopiero, gdy dziecko osiąga wiek szkolny. Oto niektóre z przyczyn wybiórczego milczenia, które są powszechne u małych dzieci:

1. Czynniki genetyczne

Selektywna cisza u małych dzieci może wynikać z czynników genetycznych. Około 75% dzieci z tym zespołem ma rodzica, który miał zaburzenia lękowe.

2. Ze względu na osobowość

Osobowość może być również przyczyną wybiórczego milczenia u małych dzieci. Dzieje się tak, gdy dzieci są zbyt nieśmiałe, zawsze boją się i chcą być odizolowane od społeczeństwa.

3. Czynniki środowiskowe

Czasami zachowanie i postawy dziecka mogą również determinować zachowanie dziecka. Dlatego, jeśli jesteś zbyt opiekuńczy lub kontrolujesz, Twoje dziecko może rozwinąć to zaburzenie lękowe.

Rozpoznać chorobę

Rozpoznanie i leczenie selektywnej ciszy u małych dzieci jest bardzo ważne, ponieważ pozostawienie go na dłuższy czas może prowadzić do innych zaburzeń psychicznych, skutkujących brakiem pewności siebie i izolacją. Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko ma którykolwiek z powyższych objawów, natychmiast udaj się do lekarza. Lekarz zdiagnozuje, czy dziecko ma opóźnienie w rozwoju . Po badaniu lekarz może zasugerować, abyś zabrał dziecko do psychiatry. Psycholog przeprowadzi test, aby ustalić, jakie sytuacje dziecko będzie używać werbalnie, a kiedy nie. Ponadto lekarz dowie się, czy dziecko ma inne problemy psychologiczne.

Typowe problemy, gdy dzieci cierpią na wybiórcze milczenie

Oto niektóre z najczęstszych problemów, z jakimi borykają się dzieci z tym zespołem:

Dzieci wykazują nieśmiałość i często odczuwają niepokój.

Dzieci mogą mieć wiele zaburzeń językowych .

Dzieci mogą spotkać się z izolacją społeczną.

Dzieci mogą mieć trudności z otwieraniem relacji.

Ponadto niezdolność dziecka do komunikowania się w pewnych sytuacjach społecznych może wpływać na jego zdolność uczenia się i inne zajęcia pozalekcyjne w szkole.

Ponadto zespół ten może również powodować, że dzieci będą czuły się mniej pewnie podczas zabawy z przyjaciółmi.

Leczenie selektywnej ciszy u małych dzieci

Pokonaj wybiórczą ciszę u małych dzieci

 

 

Oto kilka zabiegów, które możesz wypróbować:

1. Terapia behawioralna

Terapia behawioralna jest skutecznym sposobem leczenia selektywnej ciszy. Zabieg ten opiera się na zachowaniu dziecka i przyczynach jego lęku. Najpierw dzieci będą ćwiczyć umiejętność porozumiewania się w małym środowisku, a następnie stopniowo zwiększają liczbę osób. W ten sposób Twoje dziecko będzie mniej niespokojne i wygodne.

2. Terapia problemów lęku społecznego

Ta metoda zostanie zaplanowana, aby traktować Twoje dziecko indywidualnie. Dzieci, rodzice, nauczyciele i eksperci w tej dziedzinie współpracują z wieloma zastosowanymi technikami i strategiami. Eksperci odkryli, że poziom lęku u dziecka różni się w zależności od sytuacji. Dlatego terapia będzie obejmować różnorodne techniki „pokonania” poziomu lęku dziecka.

3. Terapia poznawczo-behawioralna

Terapeuta poznawczo-behawioralny pomoże zmienić zachowanie Twojego dziecka. Specjalista pomoże Twojemu dziecku pozbyć się negatywnych myśli i uczucia niepokoju. Ogólnie rzecz biorąc, dzieci z tym zespołem często boją się, gdy spotykają się z nieznajomymi i mogą zostać „sparaliżowane” przez określone dźwięki lub głosy. Terapia ta ma na celu zbudowanie pewności siebie, podkreślenie pozytywnych wartości i zmniejszenie lęku.

4. Zwiększ zaufanie dzieci

Dzieci z zaburzeniami lękowymi potrzebują wsparcia rodziny i przyjaciół w walce z chorobą. Kilka komplementów może mieć cudowne skutki. Na przykład, jeśli Twoje dziecko dobrze gra na instrumentach muzycznych, pozwól mu pokazać swój talent przed rodziną i przyjaciółmi. Zachęcaj dziecko do mówienia o swoich pasjach ludziom, z którymi czuje się komfortowo. Rozmawianie z innymi o ich zainteresowaniach nie tylko buduje pewność siebie, ale także pomaga im ćwiczyć komunikację.

5. Zaangażowanie rodziców

Rodzice odgrywają bardzo ważną rolę w leczeniu dziecka. Musisz mieć cierpliwość i empatię. Jeśli Twoje dziecko nie chce mówić ani reagować, nie zmuszaj go do tego. Zmuszanie tylko sprawia, że ​​dzieci są bardziej niespokojne i stresujące. Porozmawiaj z dzieckiem o jego uczuciach, lękach i zmartwieniach, przez które przechodzi.

6. Leki

W leczeniu selektywnego milczenia dobrym wyborem może być połączenie leków i terapii behawioralnej. Jeśli terapia behawioralna nie jest skuteczna w radzeniu sobie ze stresem, możesz podać dziecku leki, które pomogą.

Rady dla rodziców dzieci z wybiórczym milczeniem

Oto kilka wskazówek, jak dbać o swoje dziecko, stosując selektywną ciszę, o której należy pamiętać:

Nigdy nie zmuszaj dziecka do mówienia, jeśli nie czuje się komfortowo.

Powiedz dziecku, że rozumiesz, przez co przechodzi. Poinformuj swoje dziecko, że czasami czujesz się przestraszony lub zdenerwowany. Zachęcaj dziecko do mówienia, kiedy czuje się komfortowo.

Zapewnij, że wszystko jest w porządku, niezależnie od tego, czy dziecko tłumaczy to gestami, czy mimiką.

Jeśli Twoje dziecko mówi publicznie, nie chwal go od razu, ponieważ może to go zmylić. Poczekaj, aż maluch to zrobi.

Jeśli Twoje dziecko czuje się nieswojo na spotkaniach rodzinnych lub na przyjęciach, unikaj przyprowadzania go tam, dopóki nie poczuje się komfortowo.

Ważne jest, abyś okazywał swoim dzieciom miłość i troskę. Bądź cierpliwy i staraj się zapewnić swoje dziecko, że wszystko będzie dobrze.

Porozmawiaj z rodziną i przyjaciółmi o stanie Twojego dziecka, aby uzyskać jak najlepsze wsparcie.

Powinieneś zgłosić się do lekarza, gdy tylko zauważysz, że Twoje dziecko ma którykolwiek z wyżej wymienionych objawów. Wczesne wykrycie i leczenie może pomóc dzieciom w prowadzeniu normalnego życia.

 

More in Wychowaj dziecko