Wychowaj dziecko

Kiedy odrabianie prac domowych zajmuje zbyt dużo czasu: praktyczny poradnik dla rodziców

Gdy praca domowa się przeciąga, śledź, ile czasu upływa, sprawdzaj zadania i rutynę oraz konsultuj się z nauczycielem, jeśli schemat się powtarza. Dowiedz się, na co zwracać uwagę i kiedy poprosić o wsparcie.

Jeśli odrabianie prac domowych zajmuje znacznie więcej czasu niż zakładano, najpierw sprawdź, ile czasu zajmuje, a następnie porównaj ten schemat z oczekiwaniami nauczyciela. Może się zdarzyć jeden długi wieczór; powtarzające się długie wieczory to cenna informacja. Rodzice mogą pomóc w doprecyzowaniu zadania, ustalić praktyczny plan działania, zauważyć, gdzie dziecko ma problem z opanowaniem materiału i zapytać nauczyciela, co należy poprawić. Unikaj przypinania dziecku etykietki „leniwy” lub robienia zadań za nie.

Wyobraź sobie fikcyjnego ucznia piątej klasy, Sama, który zazwyczaj bez większego wsparcia wykonuje krótką odpowiedź na zadane pytanie, ale teraz poświęca godzinę na podobne zadania. Dłuższy czas może wynikać z niejasnych instrukcji, zmęczenia, rozproszenia uwagi, trudności z daną umiejętnością lub po prostu z większego zadania. Sam czas nie pozwala na zidentyfikowanie przyczyny. Krótki zapis tego, co się dzieje, pomoże rodzicom i nauczycielowi Sama zdecydować, czy zmienić rutynę, inaczej wytłumaczyć zadanie, czy poszukać innego rodzaju wsparcia.

Zacznij od zadania, a nie od założeń dotyczących dziecka

Praca domowa ma na celu zapewnienie uczniom praktyki, pomoc w przygotowaniu się do lekcji lub umożliwienie im zgłębienia tematu. Jej cel i przewidywany czas różnią się w zależności od klasy, przedmiotu, szkoły i zadania. Często wspominana zasada „10 minut na klasę” jest stosowana w niektórych okręgach, ale jest to zasada praktyczna, a nie uniwersalny standard ani test sprawdzający, czy dziecko wkłada wystarczająco dużo wysiłku w pracę. W dyskusji National Education Association na temat czasu pracy domowej opisano tę zasadę jako dostosowaną do różnych uczniów i przedmiotów. Zapytaj nauczyciela swojego dziecka o rzeczywiste oczekiwania szkoły.

Dowody naukowe nie potwierdzają również, że rozwiązywanie każdego zadania domowego polega jedynie na przydzieleniu większej ilości czasu. Przegląd zadań domowych przeprowadzony przez Fundację na rzecz Edukacji (Education Endowment Foundation) wskazuje na zróżnicowanie efektów i podkreśla jakość zadań, jasny cel, eliminowanie barier, umiejętności samodzielnego uczenia się oraz przydatną informację zwrotną. Aktualna strona z narzędziami informuje, że przegląd został ostatnio zaktualizowany w sierpniu 2021 r. i wskazuje na ograniczenia dowodów. Praktycznym celem dla rodzin jest sprawdzenie, czy praca pomaga dziecku w ćwiczeniu nabytej umiejętności, czy też coś blokuje tę praktykę.

Cztery przydatne kroki dla rodziców

1. Wyjaśnij, o co prosi się dziecko

Rodzic wskazuje stronę z zadaniami domowymi, podczas gdy dziecko w wieku szkolnym przegląda instrukcje obok planera.
Rodzic i dziecko wspólnie przeglądają stronę z zadaniami domowymi i planer, aby ustalić szczegóły przed rozpoczęciem pracy.

Poproś dziecko, aby wyjaśniło zadanie własnymi słowami: „Co masz oddać?” „Która część wydaje się niezrozumiała?” Sprawdź instrukcje, termin oddania i to, czy nauczyciel oczekuje wszystkich pytań, czy tylko wybranych. Jeśli dziecko nie wie, co zrobić, pomóż mu zaznaczyć niejasne instrukcje, zamiast zgadywać lub dokończyć zadanie. W przypadku zadania online upewnij się, że uczeń jest na właściwej lekcji lub w odpowiednim zadaniu; nie zakładaj, że ekran pełen pracy oznacza, że ​​wszystko jest wymagane.

2. Zadbaj o to, aby środowisko pracy i pierwsze rozciąganie były łatwe do opanowania

Dziecko pracuje przy stole, podczas gdy rodzic wskazuje na puste kolorowe zakładki dzielące stronę na mniejsze sekcje.
Puste zakładki dzielą stronę z zadaniem domowym na mniejsze sekcje, podczas gdy rodzic pomaga dziecku, nie wpisując odpowiedzi.

Wybierz w miarę ciche miejsce z niezbędnymi dla dziecka materiałami. Usuń jeden oczywisty element rozpraszający, taki jak telewizor, i pozwól dziecku rozpocząć od małego, jasno określonego fragmentu zadania. Lista kontrolna, minutnik lub kontrola rodzicielska mogą pomóc niektórym dzieciom w organizacji; nie gwarantuje to jednak, że każde dziecko będzie lepiej się koncentrować. Daj dziecku przestrzeń do samodzielnej pracy, ingerując w powtarzanie instrukcji lub dając przykład podobnego przykładu zamiast udzielania odpowiedzi. Wytyczne Amerykańskiej Akademii Pediatrii dotyczące odrabiania prac domowych dla rodzin zalecają stałe miejsce pracy z niewielkim rozpraszaniem uwagi i zaznaczają, że listy kontrolne, minutniki i nadzór mogą pomóc w organizacji.

3. Zwróć uwagę na moment i moment, w którym postęp się zatrzymuje

Dziecko rozciąga się przy stole, na którym widać mały timer i częściowo wypełnione strony.
Dziecko robi sobie krótką przerwę na rozciąganie się przy timerze i częściowo odrobionym zadaniu domowym – to szansa na relaks przed dalszą pracą.

W przypadku kilku zadań zanotuj, kiedy dziecko zaczyna, kiedy kończy, ile czasu poświęca na pracę aktywną oraz kiedy robi przerwy lub prosi o pomoc. Zanotuj rodzaj zadania i to, czy dziecko zrozumiało polecenia. Krótkie rozciąganie lub przerwa na wodę mogą być uzasadnione, gdy dziecko jest zmęczone; Amerykańskie Stowarzyszenie AAP (Amerykańskie Stowarzyszenie Aptekarzy) zaleca krótkie przerwy, aby złagodzić zmęczenie oczu, szyi i umysłu. Jeśli minutnik zwiększa stres lub sprawia, że ​​dziecko się spieszy, odłóż go i zanotuj czas później.

Szukaj wzorców, nie zamieniając wieczoru w test. Czy czytanie zajmuje więcej czasu niż matematyka? Czy przepisywanie z ekranu spowalnia dziecko? Czy dziecko rozumie zadanie, gdy jest czytane na głos, ale ma trudności z odczytaniem instrukcji? Czy praca staje się łatwiejsza po przekąsce, odpoczynku lub mniejszej liczbie rozpraszaczy? Te obserwacje opisują, co się dzieje; nie diagnozują one problemu z nauką, koncentracją uwagi ani stanu zdrowia.

4. Skontaktuj się z nauczycielem, gdy schemat się powtórzy

Rodzic i nauczyciel siedzą przy szkolnym stole i rozmawiają w sposób otwarty i nastawiony na współpracę.
Rodzic i nauczyciel spokojnie rozmawiają o spostrzeżeniach dziecka dotyczących odrabiania prac domowych.

Jeśli odrabianie prac domowych regularnie zajmuje znacznie więcej czasu niż przewiduje szkoła, powoduje stres u dziecka lub uniemożliwia mu dokończenie innych zadań, podziel się tymi uwagami z nauczycielem. Zadaj konkretne pytania: Ile czasu zazwyczaj powinno zająć to zadanie? Czy dziecko poprawnie korzysta z instrukcji? Które pytania są niezbędne do praktyki? Co dziecko powinno zrobić po próbie i utknięciu? Czy zadanie można zmodyfikować, ponownie wyjaśnić lub wesprzeć w szkole?

W przypadku Sama rodzic może stwierdzić, że ostatnie trzy odpowiedzi na pytania z czytania zajęły mu od 50 do 65 minut, że większość czasu poświęcił na ponowne przeczytanie instrukcji, a Sam potrafił wyjaśnić odpowiedź na głos, ale miał trudności z jej zapisaniem. To bardziej przydatne niż stwierdzenie: „Praca domowa zajmuje wieczność”. Daje to nauczycielowi punkt wyjścia do sprawdzenia zrozumienia, obciążenia pracą i kolejnej umiejętności do przećwiczenia.

Co powinni zrobić rodzice w szczególnie długą noc?

Zachowaj spokój i opracuj z dzieckiem praktyczny plan. Określ, co jest do zrobienia w pierwszej kolejności, wykonaj samodzielnie rozsądną część i zaznacz pytanie lub krok, który wymaga wskazówek nauczyciela. Jeśli dziecko jest wyczerpane, zdenerwowane lub robi mniejsze postępy pomimo ciągłego wysiłku, zrób pauzę i wyślij nauczycielowi krótką notatkę wyjaśniającą, co zostało zrobione i gdzie dziecko utknęło. Postępuj zgodnie z polityką szkoły dotyczącą niedokończonych prac; jeśli nie ma jasnych zasad, pytaj, zamiast ciągle nie pozwalać dziecku spać po nocach lub po cichu pomijać zadania.

Rodzice mogą wyjaśnić polecenie, przeczytać pytanie na głos, gdy jest to stosowne, lub przeanalizować podobny przykład. Powinni unikać zastępowania pracy dziecka dopracowanymi odpowiedziami. Nauczyciel musi zobaczyć, co uczeń potrafi zrobić samodzielnie, aby ocenić, czy lekcja lub zadanie wymagają korekty.

Kiedy długi cykl odrabiania prac domowych zasługuje na większe wsparcie?

Porozmawiaj z nauczycielem, jeśli problem powtarza się przez kilka tygodni, dotyczy kilku przedmiotów, prowadzi do częstych nieobecności w pracy lub powoduje silny stres, łzy lub konflikty. Zapytaj, co nauczyciel widzi na zajęciach i czy dziecko potrzebuje dodatkowych instrukcji, innego sposobu otrzymywania wskazówek lub konsultacji w szkole. Jeśli trudności w nauce utrzymują się, wytyczne Amerykańskiej Akademii Pediatrii dotyczące wyników w nauce zalecają omówienie obaw z pediatrą dziecka; wiele różnych czynników akademickich, emocjonalnych, zdrowotnych, sensorycznych i środowiskowych może wpływać na postępy. To nie oznacza, że ​​długie zadanie domowe dowodzi, że dziecko ma ADHD lub trudności w uczeniu się. Oznacza to, że warto zrozumieć ten schemat.

Przedstaw przykłady, a nie wnioski: zadanie, poświęcony czas, opis dziecka, rodzaj zaoferowanej pomocy i to, co wydarzyło się później. W zależności od tego, czego dowie się rodzina i szkoła, możliwe kolejne kroki mogą obejmować jaśniejsze instrukcje, mniejsze sekcje zadań, informację zwrotną na temat konkretnej umiejętności, spotkanie z personelem pomocniczym szkoły lub formalną ocenę w ramach procesu szkolnego. Właściwa reakcja zależy od dziecka, klasy, przedmiotu i oczekiwań szkoły.

Proste sprawdzenie po rozmowie

Po uzgodnieniu zmiany, przyjrzyj się kolejnym zadaniom. Czy dziecko ma jaśniejsze pojęcie o tym, co ma robić? Czy czas jest bliższy szacunkowi nauczyciela? Czy dziecko jest w stanie samodzielnie wykonać więcej zadań i czy frustracja maleje? Jeśli nie, podziel się nowymi informacjami i wróć do planu. Celem nie jest szybkie wykonanie każdego zadania. Chodzi o to, aby praca domowa była okazją do ćwiczenia, pokazując jednocześnie dorosłym, gdzie dziecko potrzebuje jaśniejszych instrukcji, innego planu dnia lub większego wsparcia.

More in Wychowaj dziecko