
Niektóre dzieci często rozmawiają bezczynnie i najprawdopodobniej mają na myśli swojego wyimaginowanego przyjaciela. Wczesne wykrycie i odpowiednie działanie jest niezwykle ważne, aby dzieci nie miały innych problemów.
Z trójki dzieci maksymalnie dwoje ma swoich wyimaginowanych przyjaciół. To sprawia, że rodzice są wyjątkowo niekomfortowi. Jaka jest więc osoba, którą sobie wyobrażasz i co zrobić, aby poradzić sobie z tym zjawiskiem u Twojego dziecka? Poniższy artykuł odpowie na wszystkie powyższe pytania rodziców.
Jaki jest twój fantastyczny przyjaciel?
Wyimaginowany przyjaciel to przyjaciel, który nie istnieje w prawdziwym życiu, ale jest wyobrażany przez dzieci. Ten przyjaciel nie ma granic i może mieć różne kształty i rozmiary. Może to być ktoś, kogo twoje dziecko już zna, postać z komiksu, zabawka, która wygląda jak człowiek, a nawet ten przyjaciel może być zrobiony z wyobraźni twojego dziecka.
Ci przyjaciele zawsze mogą być obecni lub przychodzić i odchodzić. Mogą również pojawiać się w niektórych miejscach, takich jak plac zabaw lub stół w jadalni. Będą również pojawiać się lub znikać bez wyraźnego powodu.
Kiedy pojawił się wyimaginowany przyjaciel i na jak długo?
Dzieci poniżej 2 i pół roku życia mogą mieć wyimaginowanego przyjaciela. Dzieci przestaną bawić się swoimi fantazjami (jedna lub więcej osób) z wiekiem. Wyimaginowani przyjaciele Twojego dziecka zwykle trwają kilka miesięcy lub mogą być przywiązani do życia dziecka przez 3 lata.
Dlaczego dzieci mają wyimaginowanych przyjaciół?
Wyimaginowanym przyjacielem Twojego dziecka może być osoba, która:
Słuchaj i wspieraj swoje dziecko;
Baw się z dzieckiem;
Umiejętność robienia rzeczy, których Twoje dziecko nie może zrobić;
Specjalne i należą tylko do Ciebie;
Nie osądzaj dzieci ani nie szukaj ich winy.
Zdecydują, co powie wyimaginowany przyjaciel, co zrobi iz kim będzie się bawić. Fantastyczni przyjaciele pozwalają dzieciom odkrywać stworzone przez siebie wirtualne światy. W rzeczywistości dzieci z wyimaginowanymi przyjaciółmi będą miały bogatszą wyobraźnię i pokochają magiczne zabawy lub historie. To, jak dzieci bawią się lub rozmawiają o swoich wyimaginowanych przyjaciołach, może wiele powiedzieć o ich uczuciach.
Niektóre sytuacje dotyczą tego, kogo sobie wyobrażasz i jak sobie z tym radzić
Zrób kilka rzeczy dla swojego wyimaginowanego przyjaciela
Twoje dziecko może poprosić Cię o pozostawienie otwartych drzwi, przygotowanie jedzenia lub łóżka dla wyimaginowanego przyjaciela. Zamiast robić to dla dziecka, rodzice muszą zachęcić dziecko do trzymania drzwi, przygotować dla wyimaginowanego przyjaciela miejsce na obiad lub spanie. W ten sposób nie tylko akceptujesz wyimaginowanego przyjaciela swojego dziecka, ale także wykorzystujesz okazję do rozwijania jego umiejętności.
Porozmawiaj z osobą, którą sobie wyobrażasz
Niektóre dzieci zawsze pytają o opinię swojego fantastycznego przyjaciela, na przykład: „Muszę najpierw zapytać o twoją opinię”. Twoje dziecko może również poprosić Cię o rozmowę ze swoimi fantazjami. Jeśli to ci przeszkadza, spróbuj powiedzieć swojemu dziecku: „Chcę usłyszeć, co myślisz, a nie co myślisz”.
Obwiniaj osobę, którą sobie wyobrażasz
Czasami dzieci zrobią lub powiedzą coś złego i obwiniają swoich wyimaginowanych przyjaciół. Możesz rozwiązać ten problem, wyjaśniając dziecku, że wyimaginowany przyjaciel nie może tego zrobić. Następnie zastosuj odpowiednią strategię, taką jak sprzątanie prezentowanych zabawek przez dziecko.
Inne problemy
Dla niewielkiej liczby dzieci posiadanie wyimaginowanego przyjaciela może być objawem innych problemów. Jeśli martwisz się o swoje dziecko, które doznało urazu psychicznego lub osoba, którą uważasz za nieodpowiednią, skonsultuj się z lekarzem lub psychologiem w celu znalezienia odpowiedniego rozwiązania.
Wyimaginowany przyjaciel nie stanowi wielkiego niebezpieczeństwa, ale bardzo łatwo zakłóca życie i zajęcia dziecka i Twojej rodziny. Rodzice mogą zapoznać się z powyższymi informacjami i skorzystać z najbardziej odpowiedniego leczenia, aby pomóc swoim dzieciom rozwinąć wyobraźnię, ale upewnij się, że nie mają żadnych poważnych problemów neurologicznych.