
Dzieci stają się coraz bardziej wrażliwe i wkrótce wyrażają swoje osobiste ego. Przeczytałeś wiele dokumentów, które odradzają porównywanie dzieci z innymi dziećmi lub rodzeństwem w domu, ponieważ odwrotny efekt powoduje, że dziecko jest pod presją lub znienawidzi porównywane osoby. Jednak oprócz powiedzenia „Chcę, żebyś był jak twoja siostra”, 10 poniższych stwierdzeń jest równie niebezpiecznych.
Powiedz swoim dzieciom: „Jesteś bardzo dobry!”
Badania wykazały, że mówi się ogólne wyrażenie, takie jak „Dobra robota!” Za każdym razem, gdy twoje dziecko uczy się umiejętności, która sprawia, że bardzo stara się o twoją afirmację, a nie o własną motywację. Chwal swoje dzieci, gdy jest to naprawdę konieczne i tak szczegółowe, jak to tylko możliwe. Zamiast mówić: „Dobrze grałeś!”, Powiedz: „Pięknie podałeś piłkę. Uwielbiam sposób, w jaki podajesz piłkę swoim kolegom z drużyny ”.
Czy mielenie żelaza czyni mistrza!
Prawdą jest, że spędzając więcej czasu na ćwiczeniach, Twoje umiejętności staną się bardziej dojrzałe. Jednak to przysłowie może wywierać presję na Twoje dziecko, aby miało ochotę wygrać lub odnieść sukces. Wysyła wiadomość, że jeśli zrobisz to źle, to dlatego, że nie pracowałeś ciężko. W tym czasie dzieci mogą się zastanawiać: „Co jest ze mną nie tak? Ciągle ćwiczę i nadal nie jestem najlepszy ”. Zamiast tego zachęcaj dziecko do ciężkiej pracy, gdy się poprawia i czuje dumę ze swoich postępów.
Ze mną wszystko w porządku!
Kiedy Twoje dziecko ma podrapane kolano i płacze, możesz instynktownie spróbować go uspokoić, że nie odniosło poważnych obrażeń. Ale powiedzenie tego może tylko pogorszyć samopoczucie Twojego dziecka. Twoje dziecko płacze, ponieważ nie czuje się dobrze. Pomóż swojemu dziecku zrozumieć i radzić sobie z jego uczuciami, a nie ignoruj ich. Spróbuj przytulić się i docenić ich uczucia, mówiąc na przykład „Gdzie spadniesz?”. Następnie zapytaj, czy Twoje dziecko chce bandaża, pocałunku w policzek (lub obu).
"Pośpiesz się!"
Twoje dziecko je późno rano, ale nadal nalega na zawiązanie butów (chociaż jeszcze nie wie, jak zawiązać buty) i może znowu spóźnić się do szkoły. Ale zachęcając dziecko, aby po prostu stworzyło więcej napięcia. Zamiast tego delikatnie powiedz dziecku: „Pośpieszmy się, kochanie”, wyśle wiadomość, że jesteś po tej samej stronie. Możesz także zamienić akcję przygotowawczą w grę: „Dlaczego nie ścigamy się, aby zobaczyć, kto pierwszy zdobędzie twoje spodnie?”.
Mama jest na diecie!
Należy pamiętać o swojej wadze. Jeśli Twoje dziecko widzi, jak przybiera na wadze każdego dnia i słyszy, jak narzekasz na jego wagę, może wyobrazić sobie niezdrowe ciało. Lepiej powiedz: „Odżywiam się zdrowo, bo dzięki temu czuję się lepiej”.
Powinieneś powiedzieć to samo, co w przypadku ćwiczeń. „Musisz iść na siłownię” brzmi jak męczący imperatyw, ale powiedzenie: „Na zewnątrz jest tak pięknie! Chcę chodzić ”będzie w stanie zainspirować Cię do udziału.
„Nie możemy tego kupić” lub „Mamie nie ma pieniędzy”
Tak zwykle reagujesz, gdy dziecko prosi Cię o zakup najnowszej zabawki. Jednak według Jayne Pearl, autorki książki Kids and Money, takie postępowanie wysyła dziecku wiadomość, że nie masz kontroli nad swoimi finansami, co może zdenerwować dziecko. Twoje dziecko może Cię również naśladować, jeśli za te pieniądze kupisz drogi artykuł gospodarstwa domowego.
Powinieneś użyć innych sposobów, aby przekazać ten sam pomysł, na przykład: „Nie będziemy kupować, ponieważ oszczędzamy pieniądze na ważniejszych rzeczach”. Jeśli Twoje dziecko nalega na powtarzanie tego w kółko, masz doskonałą okazję, aby rozpocząć rozmowę o tym, jak zarządzać budżetami i pieniędzmi.
Nie rozmawiaj z nieznajomymi!
To jest mylące stwierdzenie dla twojego dziecka. Nawet w przypadku nieznanej osoby Twoje dziecko może nie myśleć o tej osobie jako o obcej osobie, jeśli traktuje ją dobrze. Dodatkowo dzieci mogą źle zrozumieć tę zasadę i sprzeciwić się pomocy policji lub strażaków - ludzi, których nie znają. Zamiast ostrzegać cię przed nieznajomymi, twórz scenariusze (np. „Co bym zrobił, gdyby mężczyzna, którego nie znam, dałby mi cukierki i odwiózł mnie do domu?”). Aby twoje dziecko wyjaśniło, co zrobi, a następnie pokieruj swojemu dziecku postępować właściwie. Ponieważ większość przypadków uprowadzenia dziecka dotyczy kogoś, kogo dziecko już zna, możesz również powiedzieć dziecku: „Jeśli ktoś sprawia, że czujesz się smutny, przestraszony lub zdezorientowany, muszę Ci natychmiast powiedzieć”.
Bądź ostrożny!
Jeśli powiesz, że gdy Twoje dziecko wspina się po belkach na placu zabaw, najprawdopodobniej spowoduje to późniejsze upadki, ponieważ odwraca uwagę dziecka od tego, co robi. Jeśli czujesz się zdenerwowany, podejdź bliżej miejsca, w którym bawi się Twoje dziecko. W przypadku nagłego upadku zachowaj spokój i delikatność dla swojego dziecka.
Nie będziesz mógł zjeść deseru, dopóki nie skończysz ryżu!
W ten sposób zmniejszasz wartość głównego posiłku i zwiększasz wartość przekąski, w przeciwieństwie do tego, co chcesz. Zmień sposób mówienia do swoich dzieci: „Najpierw zjedzmy ryż, a potem zjedzmy deser”. Ta subtelna zmiana słowa ma bardziej pozytywny wpływ na Twoje dziecko.
Pozwól że ci pomogę!
Kiedy Twoje dziecko ma problemy z budowaniem wieży z sześcianu lub układaniem układanki, prawdopodobnie zechcesz pomóc dziecku. Nie powinieneś. Jeśli pomożesz swojemu dziecku zbyt wcześnie, może to zmniejszyć jego niezależność, ponieważ Twoje dziecko zawsze będzie szukać pomocy u innych w trudnych chwilach. Zamiast tego zadawaj pytania prowadzące, które pomogą dziecku rozwiązać problem: „Czy uważasz, że duże lub małe kawałki powinny być pod spodem? Dlaczego tak myślisz? Proszę, spróbuj ”.