Çocuk yetiştir

Küçük çocuklarda seçici sessizliğin üstesinden gelin

Seçici sessizlik, bir çocuğun okul veya toplum gibi belirli sosyal ortamlarda iletişim kurmasını engelleyen bir anksiyete bozukluğudur. Bununla birlikte çocuklar, kimse ilgilenmediğinde veya evdeyken akraba veya arkadaşlarıyla normal konuşmaya devam edebilirler.

Seçici sessizlik, bir çocuğun okul veya toplum gibi belirli sosyal ortamlarda iletişim kurmasını engelleyen bir anksiyete bozukluğudur. Bununla birlikte çocuklar, kimse ilgilenmediğinde veya evdeyken akraba veya arkadaşlarıyla normal konuşmaya devam edebilirler.

Seçici sessizlik sosyal fobiye yol açabilir. Bununla birlikte, çocuğun bu hastalığa sahip olup olmadığını belirlemek ebeveynler için oldukça zordur. Bu durumu daha iyi anlamak için aFamilyToday Health'in aşağıdaki paylaşımla takip etmesine izin verin .

Seçici sessizlik

Seçici sessizlik, genellikle çocuklukta gelişen bir anksiyete bozukluğudur. Çocuğunuz bu sendroma sahipse, okulda, beceri dersleri alırken olduğu gibi bazı sosyal durumlarda iletişim kurmakta güçlük çektiğini göreceksiniz ... normal davranın ve parkta veya evde aile ve arkadaşlarıyla rahatça konuşun. Seçici sessizlik, bir çocuğun hayatını olumsuz etkileyebilir. Bu nedenle, bu sendromu çocuğunuzun erken döneminde tespit etmeniz ve tedavi etmeniz gerekir.

 

Bir çocuk seçici bir sessizliğe sahip olduğunda semptomlar yaygındır

İşte bazı yaygın işaretler:

Yabancılar her sorduğunda çocuklar "felç oluyor"

Çocuklar belirli durumlarda normal konuşabilirler ancak diğer bazı durumlarda konuşmayı reddedebilirler.

Çocuklar söyleyebilecekleri şeyleri sormak veya söylemek için el veya yüz hareketleri kullanırlar.

Yukarıdaki belirtiler 1 aydan fazla sürdü.

Çocuklar çok utangaçtır .

Çocuklar kalabalık yerlerde daima korku veya utanç hissederler.

Çocukların olumsuz davranışları vardır.

Çocukların davranışları, öğrenme performansını ve sosyal iletişim sorunlarını etkiler.

Çocuklar izole ve uzak.

Çocukların her zaman sizin ilginize ihtiyacı vardır ve her zaman sizi "takip ederler".

Seçici sessizliğin nedeni

Küçük çocuklarda seçici sessizliğin üstesinden gelin

 

Seçici sessizlik nadir görülen bir rahatsızlıktır ve çocuklarda yetişkinlere göre daha yaygındır. Genellikle, çocuk beş yaşındayken ortaya çıkar, ancak yalnızca çocuk okul çağına geldiğinde keşfedilir. Küçük çocuklarda yaygın olan seçici sessizliğin bazı nedenleri şunlardır:

1. Genetik faktörler

Küçük çocuklarda seçici sessizlik genetik faktörlere bağlı olabilir. Bu sendromlu çocukların yaklaşık% 75'inin anksiyete bozukluğu olan bir ebeveyni vardır.

2. Kişilik nedeniyle

Kişilik aynı zamanda küçük çocuklarda seçici sessizliğin nedeni olabilir. Bu, çocuklar çok utangaç olduğunda, her zaman korktuğunda ve toplumdan soyutlanmak istediklerinde olur.

3. Çevresel faktörler

Bazen bir çocuğun davranışları ve tutumları da bir çocuğun davranışını belirleyebilir. Bu nedenle, çok korumacı iseniz veya kontrolünüz varsa, çocuğunuz bu anksiyete bozukluğunu geliştirebilir.

Teşhis koymak

Küçük çocuklarda seçici sessizliğin teşhisi ve tedavisi çok önemlidir çünkü uzun süre bırakılırsa başka psikolojik rahatsızlıklara yol açabilir, bu da özgüven eksikliği ve izolasyonla sonuçlanabilir. Çocuğunuzun yukarıdaki belirtilerden herhangi birine sahip olduğunu fark ederseniz, hemen bir doktora görünün. Doktor , çocuğun gelişimsel gecikmesi olup olmadığını teşhis edecektir . Muayeneden sonra doktor çocuğunuzu bir psikiyatriste götürmenizi önerebilir. Bir psikolog, çocuğunuza hangi durumları sözlü olarak kullanıp ne zaman kullanmayacağını belirlemek için bir test verecektir. Ek olarak, doktor çocuğun başka psikolojik sorunları olup olmadığını da öğrenecektir.

Çocuklar seçici sessizlikten muzdarip olduğunda yaygın sorunlar

İşte bu sendromla çocukların karşılaştığı en yaygın sorunlardan bazıları:

Çocuklar utangaçlık gösterirler ve genellikle endişeli hissederler.

Çocuklarda çok sayıda dil bozukluğu olabilir .

Çocuklar sosyal izolasyonla karşı karşıya kalabilir.

Çocuklar ilişkileri açmada zorluk yaşayabilir.

Ek olarak, çocuğun belirli sosyal ortamlarda iletişim kuramaması, okuldaki öğrenme becerilerini ve diğer ders dışı etkinlikleri etkileyebilir.

Ek olarak, bu sendrom çocukların arkadaşlarıyla oynarken daha az güvende hissetmelerine de neden olabilir.

Küçük çocuklarda seçici sessizliğin tedavisi

Küçük çocuklarda seçici sessizliğin üstesinden gelin

 

 

İşte deneyebileceğiniz bazı tedaviler:

1. Davranışçı terapi

Davranışsal terapi, seçici sessizliği tedavi etmenin etkili bir yoludur. Bu tedavi, çocuğun davranışına ve anksiyetesinin nedenlerine dayanır. Önce çocuklar küçük bir ortamda iletişim kurma becerilerini geliştirecek, ardından yavaş yavaş insan sayısını artıracaklar. Bu şekilde çocuğunuz daha az endişeli ve rahat olacaktır.

2. Sosyal anksiyete sorunları için terapi

Bu yöntem çocuğunuzu bireysel olarak tedavi edecek şekilde planlanacaktır. Alandaki çocuklar, ebeveynler, öğretmenler ve uzmanlar, kullanılan birçok teknik ve strateji ile birlikte çalışırlar. Uzmanlar, bir çocuğun kaygı seviyesinin durumdan duruma değiştiğini buldu. Bu nedenle tedaviler, çocuğun kaygı seviyelerini "yenmek" için çeşitli teknikler içerecektir.

3. Bilişsel davranışçı terapi

Bilişsel davranış terapisti, çocuğunuzun davranışını değiştirmeye yardımcı olacaktır. Bir uzman çocuğunuzun olumsuz düşüncelerden ve kaygı duygularından kurtulmasına yardımcı olacaktır. Genel olarak, bu sendromlu çocuklar yabancılarla karşılaştıklarında genellikle korkarlar ve belirli sesler veya sesler tarafından "taşlaşabilirler". Bu terapi, güven oluşturmayı, olumlu değerleri vurgulamayı ve kaygıyı azaltmayı amaçlar.

4. Çocukların özgüvenini artırın

Anksiyete bozukluğu olan çocukların hastalıkla savaşmak için aile ve arkadaşlarının desteğine ihtiyacı vardır. Birkaç iltifatın mucizevi etkileri olabilir. Örneğin, çocuğunuz müzik aletlerini iyi çalıyorsa, yeteneğini aile ve arkadaşlarının önünde göstermesine izin verin. Çocuğunuzu, tutkuları hakkında rahat olduğu insanlarla konuşmaya teşvik edin. Başkalarıyla ilgi alanları hakkında konuşmak sadece güven oluşturmakla kalmaz, aynı zamanda iletişim kurmalarına yardımcı olur.

5. Ebeveyn Katılımı

Ebeveynler bir çocuğun tedavisinde çok önemli bir rol oynar. Sabırlı olmanız ve empatiye sahip olmanız gerekir. Çocuğunuz konuşmak veya tepki vermek istemiyorsa, onu bunu yapmaya zorlamayın. Zorlamak, çocukları yalnızca daha endişeli ve stresli hale getirir. Çocuğunuzla duyguları ve yaşadığı korku ve endişeler hakkında konuşun.

6. İlaçlar

Seçici sessizliğin tedavisi için, ilaç tedavisi ve davranışsal terapi kombinasyonu iyi bir seçim olabilir. Stresi yönetmede davranışsal terapi etkili değilse, yardımcı olması için çocuğunuza ilaç verebilirsiniz.

Seçici sessizliği olan çocukların ebeveynlerine tavsiyeler

Aşağıda, çocuğunuza seçici bir sessizlikle nasıl bakacağınıza dair akılda tutulması gereken bazı ipuçları verilmiştir:

Rahatsız bir çocuğu asla konuşmaya zorlamayın.

Çocuğunuza neler yaşadığını anladığınızı söyleyin. Çocuğunuzun bazen korktuğunuzu veya üzgün hissettiğinizi bilmesini sağlayın. Çocuğunuzu rahat hissettiği zaman konuşmaya teşvik edin.

Çocuk ister jest ister yüz ifadeleriyle açıklasa, her şeyin yolunda olduğundan emin olun.

Çocuğunuz toplum içinde konuşursa, onu hemen övmeyin çünkü bu onun kafasını karıştırabilir. Çocuğunuzun bunu yapmasını bekleyin.

Çocuğunuz aile toplantılarında veya partilerde kendini rahatsız hissediyorsa, kendini rahat hissedene kadar onu oraya götürmekten kaçının.

Çocuklarınıza sevgi ve ilgi göstermeniz önemlidir. Sabırlı olun ve çocuğunuza her şeyin yoluna gireceğine dair güvence vermeye çalışın.

En iyi destek için aileniz ve arkadaşlarınızla çocuğunuzun durumu hakkında konuşun.

Çocuğunuzun yukarıda belirtilen belirtilerden herhangi birine sahip olduğunu fark ettiğiniz anda tıbbi yardım almalısınız. Erken teşhis ve tedavi, çocukların normal bir yaşam sürmesine yardımcı olabilir.

 

More in Çocuk yetiştir